Great January 2015 Document

January 6, 2015

Index:

A common project to 16 countries in world

statement of August 31th of Akbar

second version of proposal

a summary of version 2010

declaration number 11 of refuge of Akbar

common aim of humanity

embassadors dynamicity

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

A common project to 16 countries in world

Declaration number 15 of Akbar refuge

(Demand of Akbar help from 16 countries of world to introduction statement of August 31 to scientific society)

I need that about Akbar statement of August 31 from science ministry of governments that were called must aware and advertising activities must support.

I hope that the governments of countries of China, Russia, America, Britain, France, Germany, Turkey, Azerbaijan, Armenia, UAE, Georgia, Malaysia, Toyland, Indonesia, Canada and Australia be active about this.

The countries 3+3 in relative to their actions and powers and their works and some rule playing that perform in reality that are more responsible than me, but me, by my ability, have concern about the world more than them and attempt to response to problems and difficulty of all of world and stressed myself.

Based on these theories that I indicate them, I consider countries of China, Russia, Britain, France and Germany (countries 3+3) as debtor- responsible and commitment to myself,

and based on it I expect to the governments of these countries that be active in this field (introduce the akbar statement of August 31 to scientific society).

also countries of Turkey, Azerbaijan and Armenia

are three countries that in hard days I had to go to them and ask help from them about inhabitant more than the time of Visa and to provide the opportunity of Interaction with UNHCR and each of them in their share attempt to hosting of Akbar interaction in ratio of their ability and also try about recording in achieve of scientific, cultural, artistic and political perceptive.

Today base on that old tradition of demanding help from those three countries, Demand for these three countries, if possible, be active in this field (introduce the akbar statement of August 31 to scientific society), and before or after my death, they must take some actions as more as possible.

Also countries of Malaysia, Toyland, Indonesia, UEA, and Georgia

are countries that I may have tot travel them to repetition of return to UNHCR, if I failed in achieving to a clear, formal and written reaction to immigrate demand from nations organizations.

Base on this the countries of Malaysia, Toyland, Indonesia, UEA, and Georgia invited to take some actions in this field (in the field of introduce the akbar statement of August 31 to scientific society) that is easy and possible to them.

Also countries of Canada and Australia that such as America and European countries are my favorite countries as final destinations of immigrate, also are among the readers of the text and invited to take some actions in this field (in the field of introduce the akbar statement of August 31 to scientific society) that is easy and possible to them.

Also today use this text and declare that I need a clear, formal and written response from nations organization to my immigrate demand and I write the declaration number 11 of Akbar refuge and I wait to a response from nations organization to it. and also probable lobby of 16 countries that were invited in this document can help Akbar in this case.

I hope to continue my studies and researches and developing them and once again as a more organized and programmed form, invite all countries of world to uniqueness and cooperation in a common project to response to note of common goal of humanity that here I indicate the question of “who you are?”.

Sincerely yours

Aliakbar Ebrahimi

The writer of note of ambassador dynamicity

Friday, Sharivar 14th, 1393

September 5th, 2014

Iran-Tehran- in confront of office of nations organization in Shahrzad bolv.

Accessories:

  • statement of August 31th of Akbar
  • second version of proposal
  • a summary of version 2010
  • declaration number 11 of refuge of Akbar
  • common aim of humanity
  • embassadors dynamicity

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

Statement of August 31th of Akbar

(Declaration number 14, Akbar refuge)

I accept this right to all universities, organizations, and none governmental and governmental scientific institutions in all of world and know it as formal right that beside to unwritten commitment, pay attention to ethical bases about development and rising the human civil and Akbar scientific thought and considered it in studies and parts of research and development.

I would like to action of scientific society and wishes to success to them.

Two works named “second version of proposal” and summary of “inscription 2010” or “version 2010” are examples of my works during recent years that are considered as important and basic references to familiarity with my thought “Akbar scientific thought”.

However that ingenious, skill, innovation, excitement, youthfulness, mental preparedness, motivation and energy of recent years is not appearance in me,

but I hope to create some works in defining and indicating my aims in field of science, culture and industry in long term and middle long of future and again I must reach to an appropriate levels of preparing to produce the collection of Ideas, designs and programs to establish an organization of Akbar researches and leader the complex of Akbar research organization in all of world. And if I stopped the studies researches, I can continue it that is not considered as impossible.

Sincerely yours

Ali akbar Ebrahimi

Sunday, 9th Sharivar 1393

August 31, 2014

Around 10:00 pm

Iran- Tehran- in confront of office of nations organization in Shahrzad bolv.

””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””’

Second version of the proposal- spring 2006
Charitable simple-minded optimist dreamers should daydream now. According to the experts and theoreticians anticipation, advancement of virtual reality technology would become faster due to the factors like day to day enhancement of fast and precise computers.. Utilization of the technology is so increased that in the next two decades we could refer to virtual and intellectual era of the developed states.
Virtual reality and other technologies and sciences are developing. Achievements of humanity and the future facilities, capabilities as well as opportunities could decisively influence human and change the human life.
How and why the changes will happen or should happen are the subjects wich should be studied.
The opportunity is welcomed to study how and why the changes should happen, without considering available limitations and hindrances and before non- positive determined changing of the structures and without utilization of non- improved mind a desirable landscape should be imagined, designed and identified, and made available for sciences technologies , all people and the societies , consideration of the desirable and ideal landscapes would always result in new achievements.
The desirable and ideal landscape could be produced as cultural, scientific and artistic products such as article, scientific and imaginative film, computer games, poem, song, and melody. So, the scientists, artists, and cultists could have an effective role in the advancement and gradual development.
Organizing accumulative will to write imaginative scientific scenario when the scientific researches were accomplished and the scenario changed to a principle film which is a cultural scientific and artistic product, are the most proper measures for producing the required landscape.
Variety and duplication of the identities as well as creation of different landscapes of ideal society could not be a threat for common understanding, rather the creative landscapes give opportunities to create common landscape.
Designing and identifying the theoretical ideal world and its introduction by cultural and artistic products, and its production by applying advanced technology, conduct the reality to the Truth.
Following lines demonstrate some ideas of the society concerning the ideal landscape:
virtual reality world which is being created and developed every day, is named ideal world, nominating the ideal world could help. Truth is a reference in ideal world. Other names of this reference are:
White human, global unit citizen, global unit super-computer, nous, global unit TV , unique god which is being made and evolution , emblem of land god, ideal total friend of the humanity, trusteeship worker, representative of martyrs and inheritors, love determination, addressee and phoenix .
The reference is a virtual character, various pluralistic of the reference are virtual too, and they are called aboriginal characters of the reference.
the truth is a relative and defective changed tangible image of God that the human can make it. Absolute and final reference is the God and truth is a temporal reference that with the minimums based on common understanding and agreement and with the participation and unity of all together is produciable in truth. The temporal reference is developed every year, every month, every day and every time.
Since God is unlimited, indefinite, eternal, and incognizant , the movement of the society to imagine God and to demonstrate the imaginations , it could not be a final process of imagination , it should be updated , when there is an imagination of God.
Ideal word is being updated every time for every one, when they face a new natural world. The ideals are described in the ideal world without limitations and problems they are described excellently.
The ideal world is in peace. Namely, there is not obvious or indefinite complaint, dissatisfaction and tension in the ideal world. When the humanity is concerned when he/she is laughing to the concerning issue, the ascendance and descent of the humanity is temporal in the utopia, this is depending on coordination and accompany with the rules and regulations, they are subjugated incidentally. Thus, the individuals’ share of positive scores and concerning rights due to available speed and preciseness are designated in the ideal world.
Since the peace ideal has been ascertained due to eternal rules at each moment, thought, speech and deeds of the reality-oriented individuals is contrasting to those who are god oriented, yet both of them worship God.
All of the capabilities and knowledge of the humanity is in fact depending on the truth, all observers and clients could directly and in person communicate and help in the comprehension of truth for all. Humanity could utilize science and technology, to identify the truth, the truth could unit the world. The truth is individual’s representative to cooperate with the society and society’s representative to cooperate with the individual.
The humanity is not lonely in the ideal world. Since his/her thought, speech, and deed are processed, he is intelligent, scientist, unit, warrantor, he is simply a human, and every one is being native differently and with a special technique.
The unit global reference is to serve humanity. Whereas the humanity is himself transformed to a unit global reference, to divide available positive scores and virtual rights to all , there is a possibility for every one to be a reference.
Heart and feelings of everyone is valuable too much, and humanity should be the owner of earth and center of world feeling and the absolute ruler on the earth glob
The humanity is reference, origin and source and mine of all books, systems, songs, styles, schools, movements, and literature. The earth should be duplicated to facilitate the opportunity for all individuals. The humanity should be capable to have direct communication with his or her contemporaneous to utilize their capacities to support his will.
Both Individuals and groups cooperate with the global unit reference to enhance the available resources. To get all positive scores and obtain what they need. To be more qualified in the society to communicate with god, when god miss more the earth, they are named martyrs, and inheritors when they are being appreciated by other individuals and groups, until the literature and culture in the ideal world is formed with their life.

Aliakbar Ebrahimi
Unit Global TV and Ideal world Theoretician
Summer – 2008

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

a summary of version 2010

This text is considered as an answer to the subject of human common aim, including an incitement, for the purpose answering “Who are you”?

Also, it is a security supervizing and reward for West governors and authorities, being not responsible against their activities, but, they seem their selves, as God.

According to these actions, I am allowed to sing several songs, such as “O’sky, thou became intoxicated from insanity, thou are thirsty of blood/ O’sky, thou became intoxicated from sins, how disgraced are you!

Version 2010

“O’my addresser, Ali Akbar Ebrahimi, being considered as an ideal man.

You are my ideal and perfect model.

My contemporaries, humane and me are just an empty cup.

A temporary heart, body, flesh, potsherd and mold.

Any units, both human, formation, civil constitutions or religious, countries and … are considered as an empty and meaning Less cup.

You are our sole. You are greatest fact. You are named as great God.

God and other ones are Just ideal samples of you, being in accordance with place and spatial Circumstances.

My Life and sole and flesh of other contemporaries, having a Limited age and temporary body, are the beams of your manifestations on our hearts. We Learn special methods, being for each other, best imagination, speech and behavior, from each other. Indeed, they are the ceremonies of visiting, interviewing and familiarity with you.

We are various and creative samples, being considered as complementary of each other. Our aim is obtaining your character, being superior, perfect and unique model for us, for the purpose of receiving ever lasting.

O’ saver  and external, O’ the owner of excellent name, being our ownership.

Make us ever Lasting, Like yourself. Make me ever Lasting with you.

I have need the Life, enjoying it, for Learning worship experience and your knowledge and special ceremonies I asked you Life, and you present me i. There fore, during the worst condition, my state is very good, I like my Life and worship you, for offering this Life to me.

Know you, on the basis of my Low knowledge and Gnosticism and my Little attempts. I am the source of receiving your inspiration and grace. I obtain your Light, recognize your will and answer to this question Why do I worship great God. Finally, I shall become one of the supporters and signers of roll, being about supporting from perfect and ideal Akbar.

The best definitions and stories of my contemporaries from you and their answers to “Why do I worship great God” make common religion of me and them.

Also, these are infinite raw-materials, for the purpose of obtaining more and better complete version of great religion. Happy is he who move in this way, as the first, better, correct and polite one. Peace be upon who need defense from themselves, against inventors, sharks and supporting from oppressed ones Any body has different will and needs, acquiring various knowledge and obtain science. According to this different knowledge, we worship yow in a special way. Some worshiping are rejected from you, but some of them are valuable. You are purified and blameless, not needing in to worshiping one who determine you, better than others and defined your will, in a best way, answer the question “why do I worship great God”, Correctly. He attempts in your worshiping, so he is avoiding from violent desire and closing in to Love and destruction. He like you, better than others and being satisfied by you.

We are a point in world, obtaining a mutual agreement with you. Also, we have a special privacy by being with you. Each point are considered as an understanding, sense and different experience from world, being called as great globe on the other hand, they are special and secret sources, for names, adjectives, states and behaviors of great globe.

Higher avoiding from war and shedding blood, it is possible to receive higher levels of peace and great democracy. Our authorities shall be more clear.

Here, all human, countries, Civilizations and other units are well and being ever-Lasting, with you. It is as a result of taking responsibility against you and not focusing on evil. They ask you great democracy and don’t accept you establish Islam or secularism for them. They don’t shrink their responsibility, in one hand and don’t ask an  approvement (improvement) for best speech, behavior or their properties and estates on the pther hand. Actually, they belong themselves, in to you. They Love you and don’t recognize any body as their Love. None of them Seize you, first of all, against others or representing by human, make you as an impossible creature or palm you Rank, status and dignity of any body is determined in a perfect world. Made by human and including a version from you, in each period.

Your root shall be investigated in kingdom. Rank, dignity, state and condition of each person is a secret in kingdom, being considered as a perfect, final and abstract world. In this world, you are not made by human. Just, you are informed from this secret, O’ great God.

You and me are with each other, in this tryst, with great Love.

None of us know that the name of this love is perfect great Love, not great Love!

Because, it is not clear that the source of magnificent appearance  of this love is you or me.

Now, it is the ever-Lasting state. Love, being resulted from the knowledge of you and me, shines toward us. Love is beautiful. It’s beauty is reflected in my imagination, speech and behavior. I’m good. The beauty of love is reflected in your imagination, speech and behavior, so you are we look at love and our speaking is full of love we are familiar with each other, for the purpose of love It is real love, if it shall result from your will for becoming me happy. Also, it is love, if it shall result from my will for becoming you happy so, your tent and character is love.

We like love, inspire from love and experience the ceremonies of visiting, interviewing and familiarity with love. Our story, world, great love and ideal great love is a different story.

All holy-beings, imaginations, excellent speech and tents are resulted from you. I wish I have opportunity to continue my research in different fields and recognize you in any old religions, or during different periods. Also, I wish to not pollute the process of your recognition with ignorance or lack of competence and being an intelligent slave, for you.

You made great will in the center of unconscious agreement of my contemporaries. All knowledge, information and skills are in you. Also, you copy for all clients, as a sole from fact or an imagination from reference unit. As a result, they are able to find any reference, resource in this case or great respondent. On the other hand, you are ready, in any time and place and teach us the average total standards.

O’ God, great love, great will, great respondent, great world, great addressee, great signet, great resource, globe, reference, O’ perfect Ali Akbar Ebrahimi, O’ super-computer, wisdom, global vision, great friend, fact, we are your various, beautiful and jovial slaves, being considered as the sample of determining love and belong you.

On the basis of your love, I became as great cachet, and, there is no depletion for me. I am with you, now to forever.

You shall destroy my imaginations or create my experience from you, according to your names, adjectives, srate and dignity.

Here, I wish to perish, for you, forever or become everlasting with you, as love, and creator of great love. I have carefully obtained in to your visiting, interviewing and being familiar with all organs of world, being considered as creative and lover samples you. They are eager to be com complement, by perishing for you or being ever lasting with you, as a Love.

Aliakbar Ebrahimi

Tehran

summer of 2010

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

Declaration number 11 of refuge of Akbar

UN High Commissioner for Refugees Mrs. Navi Pillay or other person that are in this position are will be in this position,

or any other authorities in UNHCR,

Hello,

I am waited for several years to get a clear, formal and written response of accepting or rejecting to my application from UNHCR.

to programing for life factors and study and research factors and advanced factors in a constant condition.

Regarding to this that I written declaration of refuge of Akbar, declaration of refuge of Akbar2, declaration of refuge of Akbar3 and etc. in confronting of office of nations organizations and some people are concern about my security and healthiness, I going to leave Iran toward Turkey or Malaysia during future months to go to UNHCR.

But regarding to this that I challenged the countries of 3+3 am\bout inner problems and difficulties of Iran and in a theorized form, I indicate that in cost of “collection of Akbar damages in Iran and all of world” some explains must indicated about receptivity and security of countries of 3+3, and so I am concern about my stability and my profits in international level.

In Iran, based on identities of anti-green, some micro and macro and hidden and clear elements of life were shaped that in my opinion are against life, development and appropriateness of Iran and all world and Iranians and people of all worlds and also they must be punished. So it is clear that in short term in Iran there is not any imagine of stability to me and my profits.

Although stability and guarantee was calculated expensive to me and my security in Iran is not assured and may be my life be at risk because of mentioned declarations, but regarding to this that in that declarations, I blame the countries of 3+3 about inner problems and difficulties of Iran and challenged them, and I expect from countries of 3+3 the responsible attention in all countries of world and pay some costs in this way, so I afraid that out of Iran, the countries 3+3 prevent the support of Akbar (Aliakbar Ebrahimi) by nations organization.

and treatments and intangible risks of these six super powers militaries in contemporary  world and the fear of other countries of them, had to other countries to inappropriate and uncommon difficulties for me.

So intangible and may automatic forces of countries 3+3 against Akbar is minimum risk and danger from those countries against Akbar in international fields and I concern to continue these elements.

and I ask you (nations organization) to help that you are crystallization of God on earth and a relative, incomplete and in completing version of God.

And because of its evil, I ask help from you

(nations organization, green movement of Iran nation, each of satisfy persons of green movement of Iran nation, each of symbolic ingenious persons of green movement of Iran nation- every damaged person from green movement of Iran nation, every one of previous and contemporary prophets, good persons and every free person)

that are crystallization of God on earth and a relative sample and version of God.

and you (nations organization) have enough freedom to support me and you don’t need any allowing from countries of 3+3, and also if you would like, you can establish a section “research and developing of Akbar” in all branches of nations organizations and also you can gradually mix and hidden the nations organization in Akbar organization or “global government of Akbar”,

and countries 3+3 can not apposite with attempts of all countries and nations of world that are in attempts of you.

Honourable/Sir,

I yet want a clear, formal and written response to accepting or rejecting my immigrate application from UNHCR.

And if the response be rejecting, I may can secure from costs and damages of again escape from Iran in hope of support of UNHCR and don’t leave Iran in a hope that waste my power and capacity to help application from UNHCR and don’t close and closer to death that is wish of countries of 3+3 to me.

I want the minimum thing from UNHCR, it means a thing that usually give to any immigrant person (an accepting or rejecting answer to refuge request), so UNHCR can help me and remove this fault of me and anyone can not blame UNHCR to this action even the countries of 3+3 or each of members that be closer far from Akbar.

Nations organization is truth of God in our age and surly is superior than 3+3, and we practice God thraldom and God knowing and relatively by nations organization and updated and modern versions of nations organizations.

and God is complete, complex, final and absolute version of nations organization and is our support and is out of imagined boundary to short sight minds of heads of 3+3. and also main support of me and nations organization is God.

and the love of Akbar is just God.

My foreign travels that were attempts in hope receiving help and support of nation organization to provide the conditions of my immigration to one of the developed countries of west by nations organization were failed and each of those failures was leads to my weaken and reduction of my power in Iran.

Honourable/Sir,

Maybe, I to getting refer conclusion in this letter, provide the opportunity of again escape and go to UNHCR, but it is possible that I not reach to this opportunity. I today in this Iran want to access to referred result.

Each damage that is related to me, is not the fault of nation organization and I think that any responsibility has nations organization, but countries of 3+3 are responsible to Akbar and the world of Akbar and they must be respondent.

I know that you (nation organization) didn’t want that Akbar be instable and without goal and be in this mode for long time and it is fault of countries of 3+3. They sucked the extract of Akbar and the world of Akbar and now just rubbish from Akbar and his world were remained.

O, nation’s organizations o, green movement of Iran nation

I have any need and problem and difficulty and wear you to my soul and my death that don’t worry about me and believed that all things are ideal and appropriate for me.

As I believed because of your bigness that all difficulties and faults and needs and pains and disease and problems related to myself must be indicate to you and tell you my problems without any shame from faults, needs and my proud and accept food-financial support, rescue miracle and something like them and expect you to support me in all of wars as an empathy father to not only me, but also all of your children.

You didn’t smocking me and you had the sense of empathy to me and love me and love me and love me and I really believed that there is a God.

How are you? Are you good? Are you happy? Thank you

With thankful and respectful

Aliakbar Ebrahimi

Friday, 27th Tir 1393

July 18, 2014

Iran-Tehran- in confront of office of nations organization in Shahrzad bolv.

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

The common aim of humanity

Last spring I indicate a paper title (the secret of 13th day of spring) and also repeat it this year.

I suggest that humanity be one to answer to this question that (who you are?)

I suggest and want to this work be continue after my death also.

If it may three are some critics, opinions or suggestions about me and my works, I suggest that those critics, opinions and proposals

be a product of speeches, thoughts and good deed and be around an attempt and all be indicate based on this way.

If some questions must asked to me:

I suggest and I want that those questions be a product of speech’s, thoughts and good deed and be around an attempt and all be indicate based on this way

and by agents of groups, parts, regions and country indicated to probability of study by me and a direct refer to response of some questions inside of this note or in other texts.

Questions and ideas indicate the opinion of writer and their publication means confirm of them.

The right of any involving in questions and opinions around this note is maintain to me, Aliakbar Ebrahimi

One month before the New Year, 1387

(Spring 2008)

Aliakbar Ebrahimi

Dikman- Ankara- Turkey

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

embassadors dynamicity

Akbar wishes all governments and parliaments across the world with the help of their administration offices and seeking collaboration of their national and central libraries to take action to copy and archive all contents written by Akbar in his weblogs both on electronic and printing basis.

Akbar hopes that all present ambassadors of each state, institution and organization in each country, institution and organization participate in this activity.

Ali Akbar Ebrahimi (Akbar)

Unit Global TV and Ideal World Theoretician

Aug. 30, 2012

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

Aliakbar ebrahimi

January 2015

Iran

Great January 2015 Document

Advertisements

سند ژانویه 2015 اکبر

January 6, 2015

فهرست:

یک پروژه مشترک برای 16 کشور جهان

بیانیه 31 آگوست اکبر

ورژن دوم پروپزال

گزیده ای از کتیبه 2010

اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر

هدف مشترک بشریت

پویش سفیران

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

یک پروژه مشترک برای 16 کشور جهان

اعلامیه شماره 15 تحصن اکبر

(درخواست کمک اکبر از 16 کشور جهان برای معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی)

نیاز دارم که در مورد “بیانیه 31 آگوست اکبر” از طرف وزارت علوم دولتهایی که در این سند نام برده می شوند اطلاع رسانی و فعالیتهای تبلیغاتی حمایتی شود.

امیدوارم دولتهای کشورهای

چین، روسیه، آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، ترکیه، آذربایجان، ارمنستان، امارات متحده عربی، گرجستان، مالزی، تایلند، اندونزی، کانادا و استرالیا

در اینمورد فعال شده و اقداماتی در این زمینه انجام دهند.

کشورهای گروه 5+1 نسبت به قدرتی که در اختیار داشته اند و جولاندهی ها و نقش آفرینی هایی که در عرصه های واقعیت انجام داده اند، بسیار بیش از من در مورد جهانمان مسوول بوده اند و باید پاسخگو می شده اند اما من نسبت به وسع و توان خودم، بسیار بیش از آن کشورها غصه جهانمان را خورده ام و برای پاسخگو شدن در مورد مسایل و مصایب جهان و جهانیان کوشیده و به خودم فشار آورده ام.

من کشورهای چین، روسیه، آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان (کشورهای گروه 5+1) را مطابق چنین نظریه هایی که در دیگر اسناد نیز به تفصیل مطرح کرده ام، نسبت به خودم بدهکار، مدیون، مسوول و متعهد می شناسم

و بر همین اساس از دولتهای آن کشورها انتظار دارم در این زمینه (در زمینه معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) فعال شده و اقداماتی جامع را انجام دهند.

همچنین کشورهای ترکیه، آذربایجان و ارمنستان سه کشوری هستند که من در روزهای سخت مجبور شده ام به آنها مراجعه کرده و در زمینه اقامت بیش از مدت زمان ویزا بمنظور ممکن شدن فرصت تعامل با یو. ان. ایچ. سی. آر از آنها درخواست کمک کنم و هر یک از ایشان نیز به نسبت وسع و توان خویش برای میزبانی از تعامل اکبر با یو. ان. ایچ. سی. آر و آرشیو دیدگاههای علمی، فرهنگی، هنری و سیاسی اکبر برای ثبت در تاریخ کوشیده اند.

من امروز در اینجا نیز بر مبنای همان سنت قدیمی درخواست کمک از آن سه کشور، از آن سه کشور می خواهم در صورت امکان در اینمورد (در زمینه معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) نیز فعال شده و قبل یا بعد از مرگم در حد و اندازه هایی که برای ایشان سهل و ممکن باشد اقداماتی را انجام دهند.

همچنین کشورهای مالزی، تایلند، اندونزی، امارات و گرجستان نیز کشورهایی هستند که در صورت عدم موفقیتم برای دستیابی به یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل، شاید مجبور شوم بمنظور تجدید و تکرار رجوع به یو. ان. ایچ. سی. آر به آن کشورها نیز سفر کنم.

بر همین مبنا کشورهای مالزی، تایلند، اندونزی، امارات و گرجستان نیز در این متن به انجام اقداماتی در این زمینه (در زمینه معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) که برای ایشان سهل و ممکن باشد فراخوانده می شوند.

همچنین کشورهای کانادا و استرالیا که در کنار آمریکا و کشورهای اروپایی از جمله کشورهای مورد نظر و مورد علاقه من بعنوان مقصد نهایی مهاجرتم محسوب می شوند نیز از مخاطبان این متن محسوب شده و به انجام اقداماتی در این زمینه (معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) که برای ایشان سهل و ممکن باشد فراخوانده می شوند.

همچنین من امروز در همین متن از این فرصت استفاده می کنم و اعلام می دارم که به یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی از سوی سازمان ملل به درخواست پناهندگی ام نیاز دارم و در همین راستا اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر را نیز نوشته ام و منتظر پاسخی به آن از سوی سازمان ملل هستم. و البته لابی احتمالی 16 کشور مورد خطاب در این سند نیز می تواند در آنمورد نیز یاری رسان اکبر باشد.

به امید روزی که مطالعاتم تداوم یافته و پژوهشهایم توسعه یافته باشند و من یکبار دیگر نیز

_و این بار به شکل سامان یافته تر، سازمان یافته تر و برنامه ریزی شده تری_

همه کشورهای جهان را به اتحاد و همکاری با هم در یک پروژه مشترک برای پاسخ به یادداشت هدف مشترک بشریت که در آنجا سوال “تو کی هستی” را مطرح کرده ام فرا بخوانم.

با احترام

علی اکبر ابراهیمی

نویسنده یادداشت پویش سفیران

جمعه ۱۴ شهریور ۱۳۹۳

۵سپتامبر ۲۰۱۴

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

ضمیمه ها:

یک: بیانیه 31 آگوست اکبر

دو: ورژن دوم پروپزال

سه: گزیده ای از کتیبه 2010

چهار: اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر

پنج: هدف مشترک بشریت

شش: پویش سفیران

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

بیانیه 31 آگوست اکبر

) اعلامیه شماره 14 تحصن اکبر(

من این حق را برای همه دانشگاهها، سازمانها و نهادهای علمی دولتی و غیر دولتی سراسر جهان قائلم و به رسمیت می شناسم که ضمن تعهدی نانوشته به اصول اخلاقی در مورد توسعه و ارتقاء تمدن بشری،

به اندیشه علمی اکبر توجه فرموده و آن را در مطالعات و بخشهای تحقیق و توسعه خویش مد نظر قرار دهند.

من به اقدام جامعه علمی در اینمورد علاقمندم و برای ایشان در این راه آرزوی موفقیت می کنم.

دو اثر با نامهای “ورژن دوم پروپزال” و “گزیده ای از کتیبه 2010” از جمله نوشته های من در سالهای اخیر هستند که برای آشنایی با اندیشه ام (اندیشه علمی اکبر) منابعی مهم و اصلی محسوب می شوند.

هر چند که نبوغ، مهارت، خلاقیت، شور، هیجان، جوانی، آمادگی ذهنی، انگیزه و انرژی سالهای اخیر را در خودم نمی بینم، اما

امیدوارم در آینده میان مدت و بلند مدت باز هم آثاری در تعریف و تبیین آنچه که در عرصه علم، فرهنگ و صنعت مد نظر داشتم خلق کنم. و باز هم به سطوح مناسبی از آمادگی برای تولید مجموعه ایده ها، طرحها و برنامه هایی برای تاسیس سازمان پژوهشهای اکبر و رهبری مجموعه سازمانهای پژوهشی اکبر در سراسر جهان برسم. و چنانچه مطالعات و پژوهشهای متوقف مانده ام باز هم تداوم بیابند، چنین احتمالی چندان هم بعید به نظر نمی رسد.

با تشکر

علی اکبر ابراهیمی

یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۳

۳۱اوت ۲۰۱۴

ساعت حدود 10 صبح به وقت تهران

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

ورژن دوم پروپزال بهار هشتادو پنج

وقت خیالپردازی خوشبین ها، خوش خیال ها و خوش باورهای خیرخواه است. بنابر پیش بینی بعضی كارشناسان و صاحبنظران پیشرفت فناوری واقعیت مجازی در اثر عواملی همچون سرعت و دقت روز افزون رایانه ها بسیار سریعتر خواهد شد و کاربرد این فناوری بقدری افزایش خواهد یافت که طی دو دهه آینده می توان در مورد کشورهای توسعه یافته عباراتی همچون عصرمجازی و معنوی را بکار برد.
واقعیت مجازی و دیگر فناوری ها و علوم همچنان در حال پیشرفت هستند. پیشرفت هایی که حاصل خواهد شد و امکانات و توانایی ها و فرصت هایی که بشر در آینده با آنها مواجه خواهد شد، قطعا” شرایط تاثیر گذار بر زندگی را تغییر خواهند داد.
اینکه این تغییرات چه و چگونه خواهند بود، چه و چگونه می توانند باشند و چه و چگونه باید باشند، موضوعاتی قابل بررسی هستند.
فرصت پرداختن به این موضوع که تغییرات فوق الذکر چه و چگونه باید باشند فرصت مغتنمی است تا بدون در نظر گرفتن موانع و محدودیت های موجود در واقعیت و قبل از آنکه ساختارها در اثر باغبانی کردن باد و غیبت اراده ای مثبت و مشخص تغییر یافته و ذهنها به شکل های غیرقابل اصلاحی عادت کنند، چشم اندازی مطلوب تصور، طراحی و تبیین شود و پیش روی فنآوری ها علوم و جمیع افراد و همه ارکان اجتماع قرار گیرد تا این چشم انداز مطلوب و آرمانی دائما” مدنظر بوده و پیشرفت ها و دستآوردهای جدید ضمن در نظر گرفته شدن آن شکل گیرد.
این چشم انداز مطلوب و آرمانی در قالب محصولات علمی فرهنگی هنری از قبیل مقاله، فیلم علمی تخیلی، بازی های رایانه ای شعر ترانه نماهنگ و غیره قابل تولید است. لذا اهالی علم، فرهنگ و هنر می توانند در ساختن این چشم انداز و ارتقاء و توسعه تدریجی آن نقشی موثر ایفا کنند.

بوجود آمدن اراده ای جمعی در گروههای فیلمنامه نویسی برای نوشته شدن فیلمنامه ای علمی تخیلی در اینمورد پس از تكمیل نسبی تحقیقات علمی لازم و سپس تبدیل شدن آن فیلمنامه به فیلمی كه مبنای فیلمهای بعدی و دیگر محصولات علمی فرهنگی هنری این سبك باشد از مناسب ترین اقدامات  برای تولید آن چشم انداز مورد نیاز است.
تنوع و تکثر هویت ها و پدیدآمدن چشم اندازهای متفاوت از جامعه آرمانی تهدیدی برای حسن تفاهم مشترک و ظهور یک چشم انداز واحد از جامعه آرمانی نیست. بلکه ان چشم اندازهای خلاقانه فرصت هایی در فرآیند تحقق این چشم انداز مشترك هستند.
طراحی و تبیین تئوریک جهان آرمانی و معرفی آن توسط محصولات فرهنگی هنری و سپس ساختن و راه اندازی آن توسط فناوری های پیشرفته آینده، واقعیت را به حقیقت هدایت می کند.
در سطور زیر ایده هایی برای تبیین یک چشم انداز آرمانی از جامعه مطرح می شود:
جهان واقعیت مجازی كه در حال پدید آمدن و گسترش روز افزون است، جهان آرمانی نامیده می شود تا به كمك این نامگذاری عملا” همینطور نیز بشود.
در جامعه ایده آل و آرمانی حقیقت مرجع است. نام های دیگر این مرجع عبارتند از:
انسان سفید، شهروند واحد جهانی، ابر کامپیوتر واحد جهانی، عقل كل، تلویزیون واحد جهانی، خدای واحد در حال ساخت و تکامل، مظهر خدای زمین، دوست کامل و آرمانی انسان، کارگر امانتدار و نماینده شهداء و وارثان، تعیین عشق، مخاطب و سیمرغ.
این مرجع یک شخصیت مجازی است و گونه های متنوع و متکثر این مرجع كه آنها نیز مجازی هستند، چهره های بومی وی نامیده می شوند.
حقیقت تصور تبلور یافته عینی شده نسبی و ناقصی از خداست که توسط بشریت قابل ساخت است. مرجع مطلق و نهایی خداست و حقیقت مرجع موقتی است که با حداقل های مورد تفاهم و توافق و با مشارکت و اتحاد همه با هم قابل تولید در واقعیت است. این مرجع موقت هر سال، هر ماه، هر روز و هر لحظه اصلاح کاملتر بهتر و به روز می شود.
از آنجا که خدا باید نامحدود، بینهایت و منزه از قابل درک بودن در نظر باشد تا خلاقیت ها و استعدادها به یکنواختی و پایان نرسند، حرکت جامعه به سوی خلق تصوراتی از خدا به منظور نشاندن آن تصورات بجای حقیقت، در نهایت فقط به تولید ورژنی به روز شده بهتر و کاملتر از حقیقت منجر می شود که پس از مدتی باز هم باید به روز شود و نه به خود خدا.

جهان آرمانی هر لحظه برای هر فرد به روز و بكر و دست نخورده می شود. آرمانها در جهان آرمانی منزه از گرفتاریها و محدودیتها و بطور عالی و با شكوه تعریف می شوند. صلح در جهان آرمانی یعنی اینكه جنگ فریاد شكایت گلایه كدورت و نارضایتی آشكار و پنهانی وجود ندارد و احتمال آه بودن بازدم انسان برای جامعه به یك نگرانی تبدیل شده و انسان از این بابت می خندد. صعود و  نزول موقتی افراد در بازیهای آرمانشهر در اثر همراهی و هماهنگی با قوانین و مقررات و رام كردن آنها و یا برخورد و تصادف با آنها بوجود می آید. و بدین ترتیب میزان سهم افراد از امتیازات مثبت و حقوق حاصل از سرعت و دقت موجود در جهان آرمانی تعیین می شود.
از آنجا که آرمان صلح توسط قوانین هر لحظه ازلی شونده محقق شده، در جهان آرمانی پندار، گفتار و رفتار افراد و گروه هایی که حقیقت را مدنظر می گیرند با آنهایی که خدا را مدنظر می گیرند ضد هم نیست و هر دوی ایشان در حال بندگی و عبادت خدا هستند.
تمام توانایی ها و دانش بشری در حقیقت جمع است و حقیقت به تعداد مراجعان و ناظران کپی می شود تا امکان گفتگو و تعامل مستقیم و حضوری با عقل کل یعنی با حقیقت برای هر فرد انسانی فراهم باشد. بشر می تواند بوسیله علوم و فناوری ها به سمت ساختن حقیقت پیش رود و حقیقت می تواند دنیا را متحد کند. حقیقت نماینده جامعه برای تعامل با فرد و نماینده فرد برای تعامل با جامعه است.
در جهان آرمانی انسان دیگر تنها نیست. چون مخاطب پندار، گفتار و رفتار انسان، کل هوشمند، عالم، مطلع، متحد، متعهد، پردازش شده و ساده شده است. این خلاصه شدن و ساده شدن برای هر فرد بطور ویژه و اختصاصی و متفاوت انجام می شود.
مرجع واحد جهانی در اختیار انسان و در خدمت اراده انسان قرار می گیرد. تا آنجا که انسان خود به مرجع واحد جهانی تبدیل شده و امتیازات مثبت و حقوق مجازی موجود را بین کل تقسیم می کند. این امکان یعنی امکان مرکزیت و مرجعیت حتی در یک آن واحد نیز برای هر فرد انسانی یعنی برای همه افراد انسانی فراهم است.
دل و احساسات هر فرد بینهایت ارزشمند و گرانقدر است و انسان باید صاحب کره زمین و مرکز زمین و مرکز احساس جهانی و حاکم مطلق و تنها مبداء، مرجع، منبع و معدن همه کتابها، نظامها، ترانه ها، سبکها، مکتب ها، حرکت ها و ادبیات باشد. این امکان باید با کپی زمین برای تک تک افراد انسانی فراهم شود. انسان باید بتواند در یک لحظه با کل افراد انسانی معاصرش بصورت مستقیم و تک تک در مورد پندار، گفتار و رفتارآن لحظه خود و همچنین آنها، مشورت و تعامل کرده و ظرفیت های ایشان را برای پشتیبانی از اراده خویش بکار گیرد. این امکان باید برای همه افراد انسانی فراهم باشد.
افراد و گروه هایی که تعاملشان با مرجع واحد جهانی موجب ارتقاء حداقل های قابل دسترس برای همه از امتیازات مثبت و حقوق و موجب آمادگی و شایستگی بهتر و برتر کل جامعه برای دیدار مصاحبه و آشنایی با خداست و خدا را برای زمین دلتنگ تر می كند، شهداء و وارثان نامیده شده و از جانب دیگر افراد و گروه ها مورد تقدیر قرار می گیرند تا ادبیات و فرهنگ در جهان آرمانی بواسطه زندگی ایشان شکل یابد.

علی اکبر ابراهیمی
نظریه پرداز تلویزیون واحد جهانی و جهان آرمانی
تابستان 87

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

گزیده ای از کتیبه 2010

این متن پاسخی است به یادداشت “هدف مشترک بشریت” که در آنجا فراخوانی برای پاسخ به سوال “تو کی هستی؟” مطرح نموده ام.

همچنین این متن یک سورپرایز امنیتی و جایزه برای حکام و مقامهای مسوول کشورهای غربی است که نسبت به اختیاراتی که از آن برخوردار بوده اند و مسوولیتهایی که متوجه ایشان است پاسخگو نسیتند اما بودجه ها و دیگر عناصر تشکیل دهنده قدرت را اول از همه قاپیده اند و مثل شیطان رفته اند نشسته اند آن بالا جای خدا!

و با انجام چنین کارهایی به من حق داده اند که با مسوولیت ایشان سرودهایی همچون “آسمون مست جنونی, آسمون تشنه خونی/ آسمون مست گناهی, آسمون چه روسیاهی” را آواز کنم.

کتیبه 2010

ای مخاطب من, ای علی اکبر ابراهیمی آرمانی و کامل.
تو نمونه آرمانی و کامل من هستی.
من و معاصرین و همنوعانم هر یک فقط یک جام خالی هستیم.
یک قلب, یک جسم, یک بدن, یک تن, یک سفال, یک قالب موقت.
هر کدام از ما واحدها اعم از انسانها, تشکلها و نهادهای مدنی, ادیان, کشورها و …. فقط یک جام خالی و بی معنی است.
اما تو روح و جان ما هستی. تو حقیقت اکبری. تو خدای اکبر نام داری.
الله و دیگر خدایان ادیان فقط نمونه هایی نسبتا آرمانی از تو هستند که آزمایشی و متناسب با مقتضیات محدوده هایی همچون زمان و مکانی خاص اند.
حیات و جان من و حیات و جان حقیقتهای هر یک ازمعاصرین و همنوعانم که هر یک نمونه ای از تو هستیم و عمری معین و محدود به قالب موقت خویش داریم پرتوی از بارش تجلیات توست بر دلهای ما قلبها.
ما همچون الگوهایی برای هم, پندار, گفتار و رفتار نیک و برتر را که آداب دیدار, مصاحبه و آشنایی با توست از هم می آموزیم و به هم آموزش می دهیم. ما نمونه هایی متنوع و خلاقانه جهت تکمیل همدیگریم تا در این راه به پای تو که نمونه برتر, کامل و واحد همه ما هستی فنا شویم و با تو به جاودانگی برسیم.

ای نجات بخش و جاودان کننده, ای صاحب نامهای نیک, صاحب ما نیز باش.

ما را هم با خودت به جاودانگی ببر. مرا هم با خودت به جاودانگی ببر.

.
من به زندگی یی که از آن برخوردارم نیازمند بوده ام تا تجربه بندگی و معرفت تو را تمرین و تکرار کنم و آدابی را بیاموزم.
من از تو زندگی خواستم و زندگی مرا تو به من هدیه فرمودی. پس حتی در سخت ترین و بدترین لحظات زندگی نیز حالم خوب و عالی است و زندگی خویش را دوست دارم و تو را شکر و سپاس می گویم که به من زندگی بخشیدی.
.
من بقدر دانش و بینش اندکم و بقدر عرفان و معرفت اندکم و بقدر سعی و تلاش اندکم تو را می شناسم و با عشق تو منبع دریافت الهام و باران فیض تو می شوم و نور تو را دریافت می کنم و اراده تو را تعریف و تبیین می کنم و به سوال “چرا خدای اکبر را عبادت می کنم و می پرستم” پاسخ می دهم و می شوم یکی از امضا کنندگان طومار دعوت و حمایت از اکبر آرمانی و کامل و عضوی از پویش دعوت و حمایت از اکبر آرمانی و کامل.
بهترین تعریفها و روایتهای معاصرین و همنوعان من از تو و بهترین پاسخهای معاصرین و همنوعان من به سوال “چرا خدای اکبر را عبادت می کنم و می پرستم” تشکیل دهنده دین و آیین مشترک من و معاصرین و همنوعانم (دین اکبر) هستند.

و همچنین خاستگاهها و مواد خام بی پایان برای رسیدن به ورژنهای کاملتر و بهتر دین اکبر. و خوشا به حال آنهایی که اول از همه, بهتر از همه, صحیحتر از همه, بی چشمداشت تر از همه و مودبانه تر از همه در این راه گام برمی دارند. و درود بر شرف ایشان در این زمانه ای که ارزشها و خوبی ها و با ارزشها و خوبان محتاج دفاع از نام خویش در برابر جاعلان و متقلبان و حمایت از مظلومانی که با نام ایشان مورد ظلم قرار گرفته اند هستند.

.

هر یک از ما با خواست و اراده ای متفاوت و منحصر به فرد خویش دانش و بینشی تحصیل می کنیم و به معرفت و شناختی از تو می رسیم و هر یک از ما با شناخت متفاوت و منحصر به فردی که از تو داریم به شکلی متفاوت و منحصر به فرد خویش مشغول عبادت و بندگی هستیم. برخی بندگی ها در نظر تو بی ارزش و مردود و برخی بندگی ها در نظر تو ارزشمند و مقبول است و برخی بندگی ها نیز در نظر تو ارزشمندتر و مقبولتر. و تو پاک و منزه و بی نیازی از هر نوع بندگی.
.
هر انسانی که تو را بهتر و بیشتر از دیگران شناخته و به تعریف بهتری از اراده تو رسیده باشد و پاسخ صحیحتر و بهتری به سوال “چرا خدای اکبر را عبادت می کنم و می پرستم” ارایه داده باشد و در راه بندگی تو تلاش کند, دور و دورتر از هوس و غرض و نزدیک و نزدیکتر به عشق و فناست و بیشتر و بهتر از دیگران تو را دوست دارد و در نظر تو مورد رضایت تر است.
.
هر یک از ما نقطه ای در جهان و هستی هستیم که به تفاهم و توافق متقابل با تو رسیده و خلوت, آسایش و آرامشی خاص خویش با تو دارد. هر یک از این نقطه ها فهمی, حسی و تجربه ای متفاوت از جهان و هستی که گوی اکبر است دارند و یگانه مرجع سری, خاص و محرمانه برای اسما, صفات, حالات و مرام و منش های متنوع و متکثر گوی اکبر هستند.
و هر چه ما دست از جنگ و خونریزی برداشته, به سطوحی فراتر از سطح صلح  رفته, با هم به تفاهم و توافق رسیده و به “دمکراسی اکبر” نزدیک و نزدیکتر شده ایم مرجعیت ما نیز آشکار و شفاف تر شده است.
.
در اینجا و اینک همه انسانها, کشورها, تمدنها و دیگر واحدها خوب هستند و با تو به جاودانگی می رسند. چرا که میدان انجام وظایف و تکالیف خویش در مقابل تو را خالی نکرده و به شیطان وانگذاشته اند, از تو فقط دمکراسی اکبر را می خواهند و انتظار ندارند که بیایی و برایشان اسلام را بیاوری مستقر کنی و یا برایشان سکولاریسم را بیاوری مستقر کنی تا بعدا مسوولیت هر آنچه را که بر ایشان استقرار یافته است بیاندازند گردن تو, برای پندار, گفتار و رفتار خویش و برای ملک و املاک و ثروت داشته یا نداشته خویش از تو سند یا تاییدیه ای نمی خواهند و خود را متعلق به تو و عاشق تو می شناسند و نه تو را متعلق به خودشان و عاشق خودشان. و هیچکدامشان نمی خواهند که تو را اول از همه, بجای همه, به نمایندگی از همه و همچون نگینی که فقط متعلق به انگشتر ایشان است تصاحب فرموده, به موجودی غیر ممکن تبدیل کرده و غیب نمایند.

درجه, مقام و رتبه هر انسان در جهان آرمانی که ساخته بشر است و در هر مقطع ورژنی _ساخته بشر_ از تو در آن حاکم می شود دقیقا و بطور نسبی و قراردادی مشخص و واضح است.
.
اصل تو را در ملکوت باید جست, اینجا در لحظه حال ابدی هم اینک همیشه.
عیار, درجه, مقام و رتبه هر انسان در ملکوت
_که جهان آرمانی و کامل نهایی و مطلق است و تو در آن ساخته دست بشر نیستی_
یک راز است که فقط تو از آن آگاهی ای خدای اکبر.
.
من و تو هم اینک در این میعادگاه با “عشق اکبر” با هم هستیم.

و هیچکداممان نمی دانیم که شاید نام این عشق, “عشق اکبر آرمانی” باشد و نه عشق اکبر!

چون معلوم نیست که تبلور با شکوه معدل عالی عشق از من بوده است یا از تو؟

.

اینجا لحظه حال ابدی هم اینک همیشه است. عشق که حاصل معرفت من و تو از یکدیگر است, می تابد. عشق زیباست. زیبایی عشق در پندار, گفتار و رفتار من انعکاس یافته است و من خوب هستم. زیبایی عشق در پندار, گفتار و رفتار تو انعکاس یافته است و تو خوب هستی.
من و تو در حال تماشای عشق هستیم, من و تو در حال گفتگو با عشق هستیم, من و تو در حال آشنایی با هم به بهانه عشق و بواسطه عشق هستیم.
و عشق اگر حاصل اراده تو برای خوشحال کردن من باشد عشق است. و عشق اگر حاصل اراده من برای جلب توجه تو باشد باز هم عشق است. و مرام و منش تو را “عشق” است.

.

من و تو, عشق را دوست داریم, از عشق الهام می گیریم و آداب دیدار, مصاحبه و آشنایی مورد نظر خویش با هم را با عشق تجربه می کنیم. و حکایتی است دیگر, حکایت من و تو و “جهان آفرینش” که عشق اکبر و عشق اکبر آرمانی است.

.

همه مقدسات و پندارها, گفتارها و رفتارهای نیک ما از توست و ای کاش فرصت و امکانی برایم می بود که مطالعات و تحقیقاتم را در زمینه های مختلف ادامه دهم و تو را در همه ادیان قدیمی و در هر جا و هر زمانی که می خواستم, بجویم و تو را بهتر بشناسم و پروسه شناخت تو را با جهل و عدم شایستگی خویش نیالایم و بنده با معرفت تری برای تو باشم.

تو در کانون تفاهمات و توافقات ناخودآگاه معاصرین و همنوعان من اراده اکبر را تبلور بخشیده ای و همه دانش , اطلاعات و مهارتها در تو جمع است و تو که یک جان از حقیقت و یا بعبارتی یک تصویر _تصویر اینک و اینجا_ از “یگانه مرجع” هستی به تعداد مراجعان کپی می شوی تا هر که تو را می خواند ریفرنس, ریسورس و پاسخگوی اکبر را در مقابل خویش بیابد و تو در یک لحظه واحد در هر جا و هر زمانی که فرایت می خوانند حاضر باشی و معدل استانداردهای کل را نیز با خودت به فرادستها ببری و پرواز را به ما بیاموزی.

.
خدایا, ای عشق اکبر, ای اراده اکبر, ای پاسخگوی اکبر, ای عالم اکبر, ای مخاطب اکبر, ای خاتم اکبر, ای ریسورس اکبر, ای گوی اکبر, ای ریفرنس اکبر ای علی اکبر ابراهیمی آرمانی و کامل, ای ابر کامپیوتر واحد جهانی، ای عقل کل، ای ویزیون واحد جهانی, ای دوست اکبر, ای حقیقت, ای که همه ما شیفتگان و بندگان متنوع, زیبا و با طراوت تو هر یک “جان و تعیین حقیقت” و نمونه ای از “تعیین عشق” و متعلق به خودت هستیم.

با عشق تو من خاتم اکبر شدم و هیچ کم و کاستی یی برای من باقی نماند.

اینجا در لحظه حال ابدی هم اینک همیشه من در مقابل تو هیچ هستم

و تو با اسما, صفات, حالات و مرامهایت ویرانگر همه تصوراتی که از تو داشتم و خالق همه تجربیاتی که از تو دارم هستی.

اینجا در لحظه حال ابدی هم اینک همیشه من با آرزوی فنا شدن بخاطر تو و جاودان ماندن با تو بعنوان عشق, آفریننده عشق اکبر هستم و با دقت و سرعت مطلق به دیدار, مصاحبه و آشنایی با تمام ذرات جهان و هستی _که نمونه هایی خلاقانه و عاشق از تو, شیفته تو و مشتاق تکامل یافتن با فنا شدن بخاطر تو و جاودان ماندن با تو بعنوان عشق هستند_ رسیده ام.

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل،

سرکار خانم ناوی پیلای و یا هر شخص دیگری که در این مقام قرار دارید و یا در این مقام قرار خواهید گرفت،

و یا هر مقام مسوولی در یو. ان. ایچ. سی. آر،

با سلام و احترام.

من سالهاست که یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به در خواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر می خواهم تا بتوانم برای امور زندگی و رفاهی و امور مطالعاتی و پژوهشی و امور پیشرفتی و توسعه ای خودم در یک شرایط و وضعیت ثابت برنامه ریزی کنم.

با توجه به این که من اعلامیه تحصن اکبر، اعلامیه شماره دو تحصن اکبر، اعلامیه شماره سه تحصن اکبر و الی دیگر اعلامیه های تحصن اکبر در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران را نگاشته ام و برخی از مردم ایران از این بابت نزد من در مورد در خطر بودن سلامتی و امنیتم در ایران ابراز نگرانی می کنند، من در نظر دارم طی ماههای آینده بمنظور مراجعه مجدد به یو. ان. ایچ. سی. آر، ایران را به مقصد ترکیه و یا مالزی ترک کنم.

اما با توجه به اینکه من در اعلامیه های فوق الذکر کشورهای 1+5 را در مورد مشکلات و مصایب داخلی ایران مسوول شناخته و مورد سوال قرار داده ام و به شکلی تئوریزه شده لازم و ضروری دیده ام که هزینه “مجموعه خسارات اکبر در ایران و جهان” از کرامت، حرمت و امنیت کشورهای 5+1 پرداخته شود، در عرصه های بین المللی نیز برای ثبات و منافعم نگرانم.

در ایران بر مبنای هویتهایی ضد سبز و افراطی، آبادی هایی خرد و کلان و آشکار و نهان از زندگی شکل گرفته که از نظر من ضد زندگی و توسعه و آبادانی ایران و جهان و ایرانیان و جهانیان، نا حق، اشاعه دهنده فساد و محکوم به مجازاتند. و من بر این موضع مصمم هستم. پس بدیهی است که در کوتاه مدت در ایران، تصوری از ثبات برای من و منافعم وجود نداشته باشد.

هر چند که ثبات و تضمین در ایران برای من گران محاسبه شد و امنیت من در ایران روی هواست (احتمالی و نامطمئن) است و حتی شاید جانم هم در ایران بخاطر نگارش اعلامیه های تحصن فوق الذکر درخطر است، اما با توجه به این که من در آن اعلامیه ها کشورهای 5+1 را در مورد مشکلات و مصایب داخلی ایران مسوول شناخته و مورد سوال قرار داده ام و از کشورهای 5+1 انتظار توجه مسوولانه به لزوم و ضرورت توسعه و ارتقای سطوح تمدن در کشورهای جهان به سطح تمدن مطلوب و آرمانی و پرداخت ایثارگرانه و فدا کارانه هزینه در این راه را داشته ام،

می ترسم که در خارج از ایران نیز کشورهای 5+1 مانع اعمال اراده سازمان ملل مبنی بر حمایت از اکبر (علی اکبر ابراهیمی) و کمک به وی شوند

و تهدید ها و تحدیدهای نامحسوس، ناخودآگاهانه و یا حتی شاید گاهی هم خودآگاهانه آن شش کشور ابر قدرت نظامی جهان معاصر و جو رعب و وحشتی که در دوران برتری و سروری و مسوولیت آنها بر جهان حاکم است، دیگر کشورها را نیز مجبور به دردسر سازی و سخت گیری های نامتعارف و نامعمول برای من کند.

همانگونه که قبلا نیز بارها همینطور شده است. آری. القائات نامحسوس و احتمالا ناخود آگاهانه و اتوماتیک کشورهای 5+1 بر علیه اکبر، فقط کمترین و حداقل خطر از سوی آن کشورها بر علیه اکبر در عرصه های بین الملل بوده است. و من از تداوم آن خصومتها می ترسم

و از شر آن به تو (سازمان ملل) که تعیین خدا در زمین و نمونه و ورژنی _نسبی، شایسته تشویق، ناقص و در حال ارتقا و تکامل_ از خدا هستی پناه آورده ام.

و از شر آن به تو

(سازمان ملل، جنبش سبز ملت ایران، هر یک از شهدای جنبش سبز ملت ایران، هر یک از نخبگان نمادین جنبش سبز ملت ایران، هر یک از سبزهای آسیب دیده در جنبش سبز ملت ایران، هر یک از انبیاء و اولیاء و صالحان و خوبان معاصر و گذشته و آینده و هر جان آزاده ای(

که تعیین خدا در زمین و نمونه و ورژنی نسبی از خدا هستی پناه آورده ام.

و تو (سازمان ملل) برای حمایت از من اختیار کافی داری و نیازی به هیچگونه مجوزی از سوی کشورهای 5+1 نداری

و حتی اگر بخواهی می توانی یک بخش “تحقیق و توسعه اکبر” در همه شعبه های سازمان ملل در همه کشورهای جهان تاسیس کنی و کم کم سازمان ملل را در سازمان اکبر و در “دولت جهانی اکبر”ادغام و منحل و محو کنی،

و کشورهای 5+1 را توان و نای مخالفت با اراده همه ملتها و کشورهای جهان که قرار بوده است در اراده تو (در اراده خیر) متبلور شده باشد نخواهد بود.

عالیجناب

من هنوز هم خواهان یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر هستم

تا اگر آن پاسخ “ردی” باشد، لااقل از هزینه ها، آسیبها و خسارات فرار مجدد از ایران به امید مورد حمایت یو. ان. ایچ. سی. آر قرار گرفتن مصون بمانم و ایران را با چنان امیدی ترک نکنم و نیروها و ظرفیتهایم را بیش از پیش در راه درخواست حمایت از یو. ان. ایچ. سی. آر هرز و هدر ندهم و در اثر ضعف بیش از پیش، به مرگ که آرزوی کشورهای 5+1 برای من است نزدیک و نزدیکتر نگردم.

من حداقل را از یو. ان. ایچ. سی. آر خواسته ام. یعنی چیزی که معمولا به هر پناهنده ای داده می شد (یک جواب قبولی و یا ردی). پس یو. ان. ایچ. سی. آر توان رفع این اخلال عجیب در کار مرا دارد و هیچ حسود و بدخواهی نمی تواند در اینمورد به یو. ان. ایچ. سی. آر خرده بگیرد. حتی اگر آن بدخواه و حسود، گروه 5+1 و یا هر یک از اجزای _نسبتا به اکبر دورتر و یا نسبتا به اکبر نزدیکتر_ آن باشد.

سازمان ملل، حقیقت نازل شده بر عصر ماست و البته که از 5+1 نیز برتر است و ما با سازمان ملل و ورژنهای ارتقا یافته و به روز شده سازمان ملل، بندگی خدا (هماهنگی و نظم و تعقل) و معرفت خدا (معنی و عشق و حال) را بطور نسبی تجربه و تمرین می کنیم.

و خدا، ورژن جامع، کامل، نهایی و مطلق سازمان ملل و محافظ ما و خارج از حد و حدود قابل تصور برای ذهنهای کوته بین حکام و مقامهای مسوول کشورهای 5+1 است و پشتوانه اصلی من و سازمان ملل، فقط خداست و

عشق اکبر فقط خداست.

سفرهای خارجی من که تلاشی بودند به امید دریافت کمک و حمایت سازمان ملل برای برخوردار شدنم از امکان مهاجرت به یکی از کشورهای توسعه یافته غربی از طریق سازمان ملل، همگی ناموفق بوده اند. و هر یک از آن شکستها، باعث تضعیف من و تحلیل رفتن شدید توان و نیروهایم در ایران می شده است.

عالیجناب،

شاید من برای گرفتن نتیجه مورد اشاره در این نامه (جواب قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر) فرصت فرار مجدد از ایران و مراجعه مجدد به یو. ان. ایچ. سی. آر را بیابم. اما شاید حتی چنین فرصت، توان و نایی را نیز نیابم. من امروز در همین ایران انتظار دستیابی به نتیجه مورد اشاره در این نامه را دارم.

هر بلا و آسیب و خسارتی که بر سر من می آید، سازمان ملل تقصیری ندارد و هیچ مسوولیتی از نظر من متوجه سازمان ملل نیست. بلکه کشورهای 5+1 مسوول به سخره گرفتن اکبر و جهان اکبر بوده اند و باید پاسخگو باشند.

می دانم که تو (سازمان ملل) هیچگاه از دلت نمی آمد و راضی نمی شدی که اکبر بین زمین و هوا معلق و بلاتکلیف باشد و مدتها در همان حالت بماند. آری، کار، کار کشورهای 5+1 بوده است. آنها بودند که شیره اکبر و جهان اکبر را کشیدند تا از اکبر و جهان اکبر فقط تفاله باقی بماند.

ای سازمان ملل، ای جنبش سبز ملت ایران،

من هیچ کم و کسری و مشکل و گرفتا ری یی ندارم و تو را به جان خودم و به مرگ خودم قسمت می دهم که به هیچ وجه نگران من نباش و باور کن که برای من همه چیز در حالت مطلوب است.

همانطور که من در اثر بزرگی تو باورم شده بود که همه کم و کاستی ها و درد و غم ها و مرض و بیماری و گرفتاری های مربوط به خودم و جهانم و نا مربوط به تو را باید به تو ارایه کنم و با افتخار و بدون شرم از ضعفها و کاستی ها و فرا پکنی ها و بیچارگی ها و خود خواهی های خودم با تو درد دل کنم و بجای آن، غذا و حمایت مالی و معجزه نجات و پکیج مهاجرتی و چیزهایی از این دست دریافت کنم. و در جنگهای قدرت، در همه زمینه های جنگ قدرت از تو _که پدری سبز و مهربان و دلسوز برای همه فرزندان و طرفها و نه فقط برای من بودی_ انتظار داشته باشم که حمایتم کنی!

و تو به باور من توهین نکردی و توی ذوقم نزدی و دلت برایم سوخت و به من محبت کردی و محبت کردی و محبت کردی تا من با یقین ایمان آوردم که خدایی هست.

راستی، چطوری؟ خوبی؟ خوشی؟ نوکرتم.

با سپاس و با احترام،

علی اکبر ابراهیمی

جمعه ۲۷ تیر ۱۳۹۳

۱۸ژوئیه ۲۰۱۴

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

هدف مشترک بشریت

بهار پارسال فراخوانی رو در مقاله “راز سیزده به در” مطرح کردم و امسال نیز یکبار دیگه اون فراخوان رو تکرار می کنم.

پیشنهاد میکنم و می خوام بشریت بمنظور پاسخ به این سوال که “تو کی هستی” با هم متحد بشن.

پیشنهاد میکنم و می خوام که این فراخوان مغتنم پس از مرگ من نیز مورد توجه و استقبال قرار بگیره.

چنانچه قرار انتقادات، نظرات و یا پیشنهاداتی در مورد من و یا هر یک از آثارم وجود داشته باشه،

پیشنهاد می کنم و می خوام که اون انتقادات، نظرات و یا پیشنهادات محصولی از پندارها، گفتارها و کردارهایی نیک باشه و حول محور تلاش بمنظور پاسخ دادن به سوال مطرح شده در این یادداشت شکل بگیره و همگی با توجه به این روزنه (در کنار این یادداشت) مطرح بشه.

چنانچه قراره سوالهایی از من پرسیده بشه،

پیشنهاد می کنم و می خوام که اون سوال ها محصولی از پندارها، گفتارها و کردارهایی نیک باشن و حول محور تلاش بمنظور پاسخ دادن به سوال مطرح شده در این یادداشت شکل بگیره ن و با توجه به این روزنه (در کنار یادداشت(

و توسط نماینده یا نماینده های گروهها، تشکلها، احزاب و کشورها مطرح بشه ن تا در صورت امکان از احتمال مورد بررسی قرار گرفتن توسط من برخوردار بشه ن و به جواب بعضی از سوالهای منتخب و برگزیده در کنار این یادداشت و یا در متن آثار بعدی بطور مستقیم و یا غیر مستقیم اشاره ای بشه.

پرسشها و نظرات صرفآ بیانگر دیدگاه نویسنده آنهاست و انتشارشان لزوما به معنی تایید آنهاست.

حق هر گونه دخل و تصرف در پرسشها و نظراتی که در کنار این یادداشت مطرح می شود برای اینجانب علی اکبر ابراهیمی محفوظ است.

یک ماه قبل از عید نوروز 1387

 (بهار 2008)

علی اکبر ابراهیمی

دیکمن ـ آنکارا ـ ترکیه

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

پویش سفیران

اکبر می خواهد که دولتها و مجالس همه کشورهای جهان بوسیله معاونتهای مربوطه ای که در زیر مجموعه های خویش دارند و با همکاری کتابخانه های ملی و مرکزی کشورهایشان, برای کپی کردن و آرشیو نمودن کامل همه آنچه که اکبر در وبلاگهایش نوشه است, هم بطور الکترونیکی و هم بطور چاپی اقدام کنند.

در مورد پیگیری انجام شدن این موضوع نیز نسبت به فعال شدن تک تک همه سفیران معاصر اکبر از هر کشور و نهاد و سازمانی و در هر کشور و نهاد و سازمانی که هستند امیدوار است.

علی اکبر ابراهیمی (اکبر)

نظریه پرداز تلویزیون واحد جهانی و جهان آرمانی

30 آگوست 2012

مصادف با 1391/06/09

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

علی اکبر ابراهیمی

ژانویه 2015

ایران

سند ژانویه 2015 اکبر

هجده اعلامیه تحصن اکبر در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران

May 9, 2014

هجده اعلامیه تحصن اکبر در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران

اعلامیه های شماره 5 تا 16

اعلامیه های شماره 17 و 18 تحصن اکبر تایپ شده نبودند و بصورت اسکن در همان دو سایت رسمی روزانه موجودند

http://centurygenius.blogspot.com/2015/03/blog-post_50.html

and

http://ebrahiminetwork.blogspot.com/2015/03/blog-post_15.html

دو بیانیه (ماه مارس و ماه آوریل) نیز پس از آنها نوشته شد و بصورت اسکن شده در همان دو سایت قرار گرفت.

اعلامیه شماره 16 تحصن اکبر

5+1 باید غرامت حذف مدیران و نمایندگان ایران را بپردازد

بر مواضع و عقاید خود مصمم و استوارم

(اعلامیه شماره 16 تحصن اکبر)

قبل از سال 2009 من باید در کشورهای توسعه یافته و پیشرفته غربی به موفقیتها و شکوفایی های علمی، فرهنگی، هنری و صنعتی می رسیدم و در سال 2009 باید با دست پر از دستاورد و ارمغان و با سربلندی و افتخار به کشورم ایران می آمدم تا با ملتم (ملت ایران) که یک دلتنگی متقابل باالقوه در میانمان بود، مجددا و در شرایطی مناسب و مطلوب دیدار و مصاحبه کنم و از نو و بهتر با ایشان آشنا شوم.

بهترین دورانها و فرصتهای دیدار، مصاحبه و آشنایی من با ملتم به ابتذال کشیده شدند و کشورهای 5+1 در اینمورد مسوولند و باید پاسخگو باشند.

من همه نیروهای اپوزیسیون ایران و ایرانیانی که بطور نمادین و برجسته و هر یک به نوعی و در سطحی و به میزانی بر ضد رژیم حاکم بر ایران فعال هستند را با وجود همه کمی و کاستی ها و عیب و ایرادهایی که ممکن است داشته باشند از مکملهای بخش و وجه مبارزاتی شخصیت خودم می شناسم و علی رغم برخی اختلافاتی که ممکن است در میان ایشان وجود داشته باشد، من از کشورهای 5+1 می خواهم که نسبت به تقویت آنها و حمایت از آن نیروها اقدامات لازم و کافی را انجام دهند. چرا که آنها خواسته و یا نا خواسته و خود آگاه و یا نا خود آگاه در دیدگاه اکبر علاقه و اشتیاق دیوانه وار خود به محبوب مردم ایران شدن و آرتیست و قهرمان ایران و ایرانیان شدن را به نمایش گذاشته اند و بدین ترتیب، از جمله ثروتها و دارایی های ملی ملت ایران محسوب می شوند.

ضرب و شتم محمد نوری زاد در روز اول حضور تحصن آمیز ایشان در خیابان پاستور تهران و دیگر نمونه های نمادین سرکوب هموطنان سبز اکبر، نشانه هایی از دلایل و ریشه های آسیب پذیری ها و عقب ماندگی های اکبر و ایران و ملت ایران بوده اند.

به عبارت دیگر، سرکوب نخبگان نمادین و نزدیکترین حامیان جنبش سبز ملت ایران طی سالها و دهه های اخیر، صدمه ها و آسیب ها و خسارتهای شدید و عمیق اما نامرئی و نا محسوسی به ایران و ملت ایران زده است.

تا حدی که در مورد انتخاباتهای پیش رو در ایران تا زمان روی کار بودن این رژیم، من که خودم یک اصلاح طلب و حتی بسیجی بوده ام و توی سرم زده اند تا اپوزیسیون را هل بدهم توی دره و خودم جای اپوزیسیون را بگیرم چیزی نمی توانم بگویم جز آنکه بگویم: “از کاندیداهایی که به جنبش سبز ملت ایران فحشهای از کمر به بالا داده یا می دهند در مقابل کاندیداهایی که به جنبش سبز ملت ایران فحشهای از کمر به پایین داده یا می دهند حمایت می کنم.

کشورهای 5+1 خودشان نیز خوب می دانند که فحاشی و موضع گیری بر علیه جنبش سبز ملت ایران و طرفدارانش از لوازم مهم کاندیداتوری و حضور در عرصه های قدرت متمرکز در ایران سالهای اخیر بوده است.

چرا حکام و مقامهای مسوول کشورهای 5+1 توسط رژیم ایران ضرب و شتم نمی شوند اما این موضوع برای محمد نوری زاد به گونه دیگری است؟ تجارت و معاملات همه جانبه کشورهای 5+1 با رژیم ایران به قیمت قتل تدریجی و سیستماتیک و برنامه ریزی شده “فعالان سیاسی مستقل از رژیم و سبز در ایران دهه های اخیر” انجام می شود.

هر چند که چین و روسیه در آن میان نسبتا بسیار بسیار لاشخور ترند اما من از کلیت کشورهای 5+1 که همچون لاشخور هر یک نمونه ای از ایران را بعنوان غنیمت جنگی به دندان گرفته و به این طرف آنطرف و بر سر این میز و آن میز می برند و می خورند می خواهم که زمان، زندگی و توسعه نخبگان سیاسی سبز دهه های اخیر ملت ایران

_که البته معدل ایشان از خود برخی از دولتمردان 5+1 نیز گدا گشنه تر، نا نجیب تر و جار کش تر است_

را به ایران بازگردانند

تا ایران پاک تر، شریف تر، سالم تر و قوی تر شود و دیگر نیازی به خوردن زمان، زندگی و توسعه اکبر نداشته باشد.

تا رفسنجانی تنها شانس و گزینه جامعه مدنی و اپوزیسیون ایران نباشد و احمدی نژاد تنها شانس و گزینه اقشار فقیر و آسیب پذیر ایران نباشد و ملت ایران از سطح مبتذلی که در آن امتیاز مدیریت و نمایندگی اپوزیسیون و جامعه مدنی کشورشان توسط شخصی به نام رفسنجانی و پرچم شعار عدالت کشورشان توسط شخصی به نام احمدی نژاد به راحتی دزدیده و تنزل داده می شود نجات پیدا کنند و

ایران پاک تر، شریف تر، سالم تر و قوی تر شود و دیگر نیازی به خوردن زمان، زندگی و توسعه اکبر نداشته باشد.جهان حق دارد که نگران زمان، زندگی و توسعه اکبر باشد. کشورهای 5+1 حق نداشتند که نسبت به این نگرانی بی تفاوت، بی تعهد و بی مسوولیت باشند و باید در مقابل آیندگان پاسخگو باشند.

حتی اگر سخت است و حتی اگر لازم شد، از جان خودشان هم مایه بگذارند تا بتوانند “غرامت حذف مدیران و نمایندگان ملت ایران” برای به چنگ آوردن فرصت چپاول ایران را به ایران بپردازند.

من یکبار دیگر تاکید می کنم که رژیم حاکم بر ایران باید متوقف شده و سران آن باید مجازات شوند. من زمان، زندگی و توسعه ایران سبزم را از کشورهای 5+1 می خواهم.

من موافق نیستم با کشورهای 5+1 در اینمورد که مسایل اتمی و دیگر مسایل خرد و کلان و آشکار و نهان مورد معامله آنها با رژیم ایران، مقدم، مهمتر و اولی تر از موضوع سرکوبهای سال 88 جنبش سبز ملت ایران است.

گردانهای عاشورا، گردانهای امام علی و غیره و ذالک که متشکل از قوای نظامی، انتظامی، امنیتی و اطلاعاتی بوده اند در سرکوبهای جنبش سبز ملت ایران دست داشته اند و یک نمونه اش نیز لشگر کشی ایشان با  لباسهای فرم و غیر شخصی به بهشت زهرا و قهقهه ها و مانورهای ایشان در حوالی آرامگاه هدی صابر بوده است که همچون نمونه های بسیار دیگر من خودم شاهد آن بوده ام و واقعی بوده اند و افسانه هم نبوده اند.

من اعتقاد دارم که نجات معدل عناصر نظامی، انتظامی، امنیتی و اطلاعاتی ایران، مقدم، مهمتر و اولی تر است. نجات از اسارت در سطحی که در آن، سیستم نظامی، انتظامی، امنیتی و اطلاعاتی ایران در مقابل سرکوب جنبش سبز ملت ایران سکوت کرده است به سطحی که در آنمورد برای خودش اعاده حیثیت می کند.

علی اکبر ابراهیمی

جمعه ۱۶ آبان ۱۳۹۳

۷ نوامبر ۲۰۱۴

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 15 تحصن اکبر

(درخواست کمک اکبر از 16 کشور جهان برای معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی)

نیاز دارم که در مورد “بیانیه 31 آگوست اکبر” از طرف وزارت علوم دولتهایی که در این سند نام برده می شوند اطلاع رسانی و فعالیتهای تبلیغاتی حمایتی شود.

امیدوارم دولتهای کشورهای

چین، روسیه، آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، ترکیه، آذربایجان، ارمنستان، امارات متحده عربی، گرجستان، مالزی، تایلند، اندونزی، کانادا و استرالیا

در اینمورد فعال شده و اقداماتی در این زمینه انجام دهند.

کشورهای گروه 5+1 نسبت به قدرتی که در اختیار داشته اند و جولاندهی ها و نقش آفرینی هایی که در عرصه های واقعیت انجام داده اند، بسیار بیش از من در مورد جهانمان مسوول بوده اند و باید پاسخگو می شده اند اما من نسبت به وسع و توان خودم، بسیار بیش از آن کشورها غصه جهانمان را خورده ام و برای پاسخگو شدن در مورد مسایل و مصایب جهان و جهانیان کوشیده و به خودم فشار آورده ام.

من کشورهای چین، روسیه، آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان (کشورهای گروه 5+1) را مطابق چنین نظریه هایی که در دیگر اسناد نیز به تفصیل مطرح کرده ام، نسبت به خودم بدهکار، مدیون، مسوول و متعهد می شناسم

و بر همین اساس از دولتهای آن کشورها انتظار دارم در این زمینه (در زمینه معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) فعال شده و اقداماتی جامع را انجام دهند.

همچنین کشورهای ترکیه، آذربایجان و ارمنستان سه کشوری هستند که من در روزهای سخت مجبور شده ام به آنها مراجعه کرده و در زمینه اقامت بیش از مدت زمان ویزا بمنظور ممکن شدن فرصت تعامل با یو. ان. ایچ. سی. آر از آنها درخواست کمک کنم و هر یک از ایشان نیز به نسبت وسع و توان خویش برای میزبانی از تعامل اکبر با یو. ان. ایچ. سی. آر و آرشیو دیدگاههای علمی، فرهنگی، هنری و سیاسی اکبر برای ثبت در تاریخ کوشیده اند.

من امروز در اینجا نیز بر مبنای همان سنت قدیمی درخواست کمک از آن سه کشور، از آن سه کشور می خواهم در صورت امکان در اینمورد (در زمینه معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) نیز فعال شده و قبل یا بعد از مرگم در حد و اندازه هایی که برای ایشان سهل و ممکن باشد اقداماتی را انجام دهند.

همچنین کشورهای مالزی، تایلند، اندونزی، امارات و گرجستان نیز کشورهایی هستند که در صورت عدم موفقیتم برای دستیابی به یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل، شاید مجبور شوم بمنظور تجدید و تکرار رجوع به یو. ان. ایچ. سی. آر به آن کشورها نیز سفر کنم.

بر همین مبنا کشورهای مالزی، تایلند، اندونزی، امارات و گرجستان نیز در این متن به انجام اقداماتی در این زمینه (در زمینه معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) که برای ایشان سهل و ممکن باشد فراخوانده می شوند.

همچنین کشورهای کانادا و استرالیا که در کنار آمریکا و کشورهای اروپایی از جمله کشورهای مورد نظر و مورد علاقه من بعنوان مقصد نهایی مهاجرتم محسوب می شوند نیز از مخاطبان این متن محسوب شده و به انجام اقداماتی در این زمینه (معرفی بیانیه 31 آگوست اکبر به جامعه علمی) که برای ایشان سهل و ممکن باشد فراخوانده می شوند.

همچنین من امروز در همین متن از این فرصت استفاده می کنم و اعلام می دارم که به یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی از سوی سازمان ملل به درخواست پناهندگی ام نیاز دارم و در همین راستا اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر را نیز نوشته ام و منتظر پاسخی به آن از سوی سازمان ملل هستم. و البته لابی احتمالی 16 کشور مورد خطاب در این سند نیز می تواند در آنمورد نیز یاری رسان اکبر باشد.

به امید روزی که مطالعاتم تداوم یافته و پژوهشهایم توسعه یافته باشند و من یکبار دیگر نیز

_و این بار به شکل سامان یافته تر، سازمان یافته تر و برنامه ریزی شده تری_

همه کشورهای جهان را به اتحاد و همکاری با هم در یک پروژه مشترک برای پاسخ به یادداشت هدف مشترک بشریت که در آنجا سوال “تو کی هستی” را مطرح کرده ام فرا بخوانم.

با احترام

علی اکبر ابراهیمی

نویسنده یادداشت پویش سفیران

جمعه ۱۴ شهریور ۱۳۹۳

۵ سپتامبر ۲۰۱۴

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

ضمیمه ها:

یک: بیانیه 31 آگوست اکبر

دو: ورژن دوم پروپزال

سه: گزیده ای از کتیبه 2010

چهار: اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر

پنج: هدف مشترک بشریت

شش: پویش سفیران

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

بیانیه 31 آگوست اکبر

(اعلامیه شماره 14 تحصن اکبر)

من این حق را برای همه دانشگاهها، سازمانها و نهادهای علمی دولتی و غیر دولتی سراسر جهان قائلم و به رسمیت می شناسم که ضمن تعهدی نانوشته به اصول اخلاقی در مورد توسعه و ارتقاء تمدن بشری،

به اندیشه علمی اکبر توجه فرموده و آن را در مطالعات و بخشهای تحقیق و توسعه خویش مد نظر قرار دهند.

من به اقدام جامعه علمی در اینمورد علاقمندم و برای ایشان در این راه آرزوی موفقیت می کنم.

دو اثر با نامهای “ورژن دوم پروپزال” و “گزیده ای از کتیبه 2010” از جمله نوشته های من در سالهای اخیر هستند که برای آشنایی با اندیشه ام (اندیشه علمی اکبر) منابعی مهم و اصلی محسوب می شوند.

هر چند که نبوغ، مهارت، خلاقیت، شور، هیجان، جوانی، آمادگی ذهنی، انگیزه و انرژی سالهای اخیر را در خودم نمی بینم، اما

امیدوارم در آینده میان مدت و بلند مدت باز هم آثاری در تعریف و تبیین آنچه که در عرصه علم، فرهنگ و صنعت مد نظر داشتم خلق کنم. و باز هم به سطوح مناسبی از آمادگی برای تولید مجموعه ایده ها، طرحها و برنامه هایی برای تاسیس سازمان پژوهشهای اکبر و رهبری مجموعه سازمانهای پژوهشی اکبر در سراسر جهان برسم. و چنانچه مطالعات و پژوهشهای متوقف مانده ام باز هم تداوم بیابند، چنین احتمالی چندان هم بعید به نظر نمی رسد.

با تشکر

علی اکبر ابراهیمی

یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۳

۳۱ اوت ۲۰۱۴

ساعت حدود 10 صبح به وقت تهران

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////

طرح آتش بس میان کشورهای 5+1 با اکبر

(اعلامیه شماره 13 تحصن اکبر)

به نظر نمی رسد که کشورهای 5+1 بخواهند و یا آنکه بتوانند تا قبل از 20 aug 2014  آنچه را که اکبر از ایشان در مورد ایران و جهان خواسته است به انجام برسانند.

احتمالا آنها از آن پس بطور جدی تری مرا یک دشمن متخاصم بر علیه خودشان حس خواهند کرد و بیش از پیش امیدشان به بی خطر بودن اکبر برای کشورهای 5+1 را تبدیل شده به یاس خواهند یافت.

اما آنها باید بدانند که هرچند من کشورهای 5+1 را بعنوان کل هدف و حتی بجای خدا و یا شریک خدا نمی پذیرم و قبول ندارم، اما آنها را در این زندانی که اسیر و گرفتارش هستم سرگرمی های چندان بدی نیز برای خودم نمی دانم و مجبور شده ام که آنچه

“دزدیده شدن حق و حقوق رسانه ای و تبلیغاتی اکبر در سال 2009 توسط معدل سران اپوزیسیون سبز و غیر سبز ایران” نامیده می شود را بهانه کنم و برای خودم حق صدور کارت سبز امتیازات سال 2009 ایران و اعطای آن هویتهای ممتاز و سبز به استبداد و استعمار و حق عصیان و حق ترقه بازی و …. قایل شوم و

آنها (5+1) را بعنوان سرگرمی بپذیرم و گهگاه آنها (5+1) را نیز برای مدتی معین و محدود، اندکی برخوردار از خیر و حق و نیکی به حساب بیاورم و هر یک از ایشان را به نام صدا کنم و به ایشان بگویم: “جهنم و ضرر، 5+1 را نیز عشق است”.

در همین راستا، چنانچه دخترها و پسرهای خانواده ها و فامیلهای حکام و مقامهای مسوول کشورهای 5+1 تمایل دارند که من آنها را بکنم (بگایم)، علی رغم آنکه من از انجام چنین کارهایی بدم می آید، اما درخواستهای پنهانی آنها در اینمورد برای من قابل بررسی است.

البته پذیرش چنان درخواستهایی از سوی من، هیچگونه محدودیت، تعهد و الزامی برای من ایجاد نمی کند و برایم فقط می تواند سرگرمی و تفریح باشد.

بدین ترتیب، همانگونه که رهبر جمهوری اسلامی ایران (جناب آقای علی خامنه ای) استراتژی نرمش قهرمانانه (کون دادن، اعم از کون دادن با آرایش محمود احمدی نژادی و یا کون دادن با آرایش حسن روحانی یی) را در قبال 5+1 به کار برد و احساس کرد که کشورهای 5+1 نسبت به وی دلبسته و علاقمند شده اند،

کشورهای 5+1 نیز در اینجا و اینک به همین استراتژی نرمش قهرمانانه در قبال اکبر متوسل شده اند و گمان می کنند که اکبر در مراتع 5+1 به شکار و عشق و حال و تفریح و خوشگذرانی و عیش و نوش پرداخته و نسبتا صاحب کشورهای 5+1 شده است و کتکها و توهین ها و آسیب ها و خسارات بر علیه خودش را نیز به حساب “خواستگار زنون” گذاشته و با همیندست تصدقات تحقیر آمیز و کم و بخور و نمیری که از سوی 5+1 بر اکبر نازل گشته، دچار توهم قدرت و احساس مالکیت بر کشورهای 5+1 شده است

و دیگر نسبت به کشورهای 5+1 آنقدرها هم بی رحم نخواهد بود و در نتیجه، ترسشان از اکبر که گمان می کنند دلبسته کشورهای مطبوعشان شده است کمتر می شود و دیگر لزوم و ضرورتی برای ترس بیش از پیش از اکبر و جفتک پرانی هایی بیشتر و بدتر و آسیب زا تر و صدمه زننده تر به اکبر نمی بینند و این شعر حافظ را می خوانند که:

“معاشران گره از زلف یار باز کنید، شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید”.

از همه این حرفها گذشته، اما دل پسرکها و دخترکهای خانواده ها و فامیلهای حکام و مقامهای مسوول کشورهای 5+1 را هم نمی توان شکست. پس، ای کلوپ پسرکها و دخترکهای خانواده ها و فامیلهای حکام و مقامهای مسوول کشورهای 5+1 (ای بلای سر اکبر)، دوستت دارم. به جان تو قسم، دوستت دارم.

علی اکبر ابراهیمی

دوشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۳

۱۱ اوت ۲۰۱۴

تهران

مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 12 تحصن اکبر

(اتمام حجت با کشورهای 5+1 در مورد جهان)

من سالها پیش در اثری تحت عنوان “ورژن دوم پروپزال” به نقطه ای اشاره کرده بودم که در آن هیچگونه جنگ، فریاد، شكایت، گلایه، كدورت و نارضایتی آشكار و یا پنهانی وجود ندارد و احتمال آه بودن بازدم انسان برای جامعه به یك نگرانی تبدیل شده و انسان از این بابت می خندد.

جهان باید تا 20 aug 2014  دست کم به آن نقطه ابتدایی که در بالا ذکر شد رسیده باشد.

و در غیر اینصورت کشورهای 5+1

_بواسطه یکه تازی ها و برتری ها و سروری های دهه های اخیرشان در زمین،_

مسوول هستند و باید پاسخگو باشند.

و با توجه به اینکه هنوز هم پاسخگو نشده اند، از 20 aug 2014  به بعد باید پذیرای عصر ملامت کشورهای 5+1 شوند و به سمت پذیرش محکومیت و مجازات گام بردارند تا تمدنهایی متخاصم و شیطانی به نظر نرسند و در دیدگاه اکبر، سرنگونی آن تمدنها لازم و ضروری تشخیص داده نشود.

با تشکر.

علی اکبر ابراهیمی

جمعه ۱۰ مرداد ۱۳۹۳

۱ اوت ۲۰۱۴

تهران

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 11 تحصن اکبر

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل،

سرکار خانم ناوی پیلای و یا هر شخص دیگری که در این مقام قرار دارید و یا در این مقام قرار خواهید گرفت،

و یا هر مقام مسوولی در یو. ان. ایچ. سی. آر،

با سلام و احترام.

من سالهاست که یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به در خواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر می خواهم تا بتوانم برای امور زندگی و رفاهی و امور مطالعاتی و پژوهشی و امور پیشرفتی و توسعه ای خودم در یک شرایط و وضعیت ثابت برنامه ریزی کنم.

با توجه به این که من اعلامیه تحصن اکبر، اعلامیه شماره دو تحصن اکبر، اعلامیه شماره سه تحصن اکبر و الی دیگر اعلامیه های تحصن اکبر در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران را نگاشته ام و برخی از مردم ایران از این بابت نزد من در مورد در خطر بودن سلامتی و امنیتم در ایران ابراز نگرانی می کنند، من در نظر دارم طی ماههای آینده بمنظور مراجعه مجدد به یو. ان. ایچ. سی. آر، ایران را به مقصد ترکیه و یا مالزی ترک کنم.

اما با توجه به اینکه من در اعلامیه های فوق الذکر کشورهای 1+5 را در مورد مشکلات و مصایب داخلی ایران مسوول شناخته و مورد سوال قرار داده ام و به شکلی تئوریزه شده لازم و ضروری دیده ام که هزینه “مجموعه خسارات اکبر در ایران و جهان” از کرامت، حرمت و امنیت کشورهای 5+1 پرداخته شود، در عرصه های بین المللی نیز برای ثبات و منافعم نگرانم.

در ایران بر مبنای هویتهایی ضد سبز و افراطی، آبادی هایی خرد و کلان و آشکار و نهان از زندگی شکل گرفته که از نظر من ضد زندگی و توسعه و آبادانی ایران و جهان و ایرانیان و جهانیان، نا حق، اشاعه دهنده فساد و محکوم به مجازاتند. و من بر این موضع مصمم هستم. پس بدیهی است که در کوتاه مدت در ایران، تصوری از ثبات برای من و منافعم وجود نداشته باشد.

هر چند که ثبات و تضمین در ایران برای من گران محاسبه شد و امنیت من در ایران روی هواست (احتمالی و نامطمئن) است و حتی شاید جانم هم در ایران بخاطر نگارش اعلامیه های تحصن فوق الذکر درخطر است، اما با توجه به این که من در آن اعلامیه ها کشورهای 5+1 را در مورد مشکلات و مصایب داخلی ایران مسوول شناخته و مورد سوال قرار داده ام و از کشورهای 5+1 انتظار توجه مسوولانه به لزوم و ضرورت توسعه و ارتقای سطوح تمدن در کشورهای جهان به سطح تمدن مطلوب و آرمانی و پرداخت ایثارگرانه و فدا کارانه هزینه در این راه را داشته ام،

می ترسم که در خارج از ایران نیز کشورهای 5+1 مانع اعمال اراده سازمان ملل مبنی بر حمایت از اکبر (علی اکبر ابراهیمی) و کمک به وی شوند

و تهدید ها و تحدیدهای نامحسوس، ناخودآگاهانه و یا حتی شاید گاهی هم خودآگاهانه آن شش کشور ابر قدرت نظامی جهان معاصر و جو رعب و وحشتی که در دوران برتری و سروری و مسوولیت آنها بر جهان حاکم است، دیگر کشورها را نیز مجبور به دردسر سازی و سخت گیری های نامتعارف و نامعمول برای من کند.

همانگونه که قبلا نیز بارها همینطور شده است. آری. القائات نامحسوس و احتمالا ناخود آگاهانه و اتوماتیک کشورهای 5+1 بر علیه اکبر، فقط کمترین و حداقل خطر از سوی آن کشورها بر علیه اکبر در عرصه های بین الملل بوده است. و من از تداوم آن خصومتها می ترسم

و از شر آن به تو (سازمان ملل) که تعیین خدا در زمین و نمونه و ورژنی _نسبی، شایسته تشویق، ناقص و در حال ارتقا و تکامل_ از خدا هستی پناه آورده ام.

و از شر آن به تو

(سازمان ملل، جنبش سبز ملت ایران، هر یک از شهدای جنبش سبز ملت ایران، هر یک از نخبگان نمادین جنبش سبز ملت ایران، هر یک از سبزهای آسیب دیده در جنبش سبز ملت ایران، هر یک از انبیاء و اولیاء و صالحان و خوبان معاصر و گذشته و آینده و هر جان آزاده ای(

که تعیین خدا در زمین و نمونه و ورژنی نسبی از خدا هستی پناه آورده ام.

و تو (سازمان ملل) برای حمایت از من اختیار کافی داری و نیازی به هیچگونه مجوزی از سوی کشورهای 5+1 نداری

و حتی اگر بخواهی می توانی یک بخش “تحقیق و توسعه اکبر” در همه شعبه های سازمان ملل در همه کشورهای جهان تاسیس کنی و کم کم سازمان ملل را در سازمان اکبر و در “دولت جهانی اکبر”ادغام و منحل و محو کنی،

و کشورهای 5+1 را توان و نای مخالفت با اراده همه ملتها و کشورهای جهان که قرار بوده است در اراده تو (در اراده خیر) متبلور شده باشد نخواهد بود.

عالیجناب

من هنوز هم خواهان یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر هستم

تا اگر آن پاسخ “ردی” باشد، لااقل از هزینه ها، آسیبها و خسارات فرار مجدد از ایران به امید مورد حمایت یو. ان. ایچ. سی. آر قرار گرفتن مصون بمانم و ایران را با چنان امیدی ترک نکنم و نیروها و ظرفیتهایم را بیش از پیش در راه درخواست حمایت از یو. ان. ایچ. سی. آر هرز و هدر ندهم و در اثر ضعف بیش از پیش، به مرگ که آرزوی کشورهای 5+1 برای من است نزدیک و نزدیکتر نگردم.

من حداقل را از یو. ان. ایچ. سی. آر خواسته ام. یعنی چیزی که معمولا به هر پناهنده ای داده می شد (یک جواب قبولی و یا ردی). پس یو. ان. ایچ. سی. آر توان رفع این اخلال عجیب در کار مرا دارد و هیچ حسود و بدخواهی نمی تواند در اینمورد به یو. ان. ایچ. سی. آر خرده بگیرد. حتی اگر آن بدخواه و حسود، گروه 5+1 و یا هر یک از اجزای _نسبتا به اکبر دورتر و یا نسبتا به اکبر نزدیکتر_ آن باشد.

سازمان ملل، حقیقت نازل شده بر عصر ماست و البته که از 5+1 نیز برتر است و ما با سازمان ملل و ورژنهای ارتقا یافته و به روز شده سازمان ملل، بندگی خدا (هماهنگی و نظم و تعقل) و معرفت خدا (معنی و عشق و حال) را بطور نسبی تجربه و تمرین می کنیم.

و خدا، ورژن جامع، کامل، نهایی و مطلق سازمان ملل و محافظ ما و خارج از حد و حدود قابل تصور برای ذهنهای کوته بین حکام و مقامهای مسوول کشورهای 5+1 است و پشتوانه اصلی من و سازمان ملل، فقط خداست و

عشق اکبر فقط خداست.

سفرهای خارجی من که تلاشی بودند به امید دریافت کمک و حمایت سازمان ملل برای برخوردار شدنم از امکان مهاجرت به یکی از کشورهای توسعه یافته غربی از طریق سازمان ملل، همگی ناموفق بوده اند. و هر یک از آن شکستها، باعث تضعیف من و تحلیل رفتن شدید توان و نیروهایم در ایران می شده است.

عالیجناب،

شاید من برای گرفتن نتیجه مورد اشاره در این نامه (جواب قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر) فرصت فرار مجدد از ایران و مراجعه مجدد به یو. ان. ایچ. سی. آر را بیابم. اما شاید حتی چنین فرصت، توان و نایی را نیز نیابم. من امروز در همین ایران انتظار دستیابی به نتیجه مورد اشاره در این نامه را دارم.

هر بلا و آسیب و خسارتی که بر سر من می آید، سازمان ملل تقصیری ندارد و هیچ مسوولیتی از نظر من متوجه سازمان ملل نیست. بلکه کشورهای 5+1 مسوول به سخره گرفتن اکبر و جهان اکبر بوده اند و باید پاسخگو باشند.

می دانم که تو (سازمان ملل) هیچگاه از دلت نمی آمد و راضی نمی شدی که اکبر بین زمین و هوا معلق و بلاتکلیف باشد و مدتها در همان حالت بماند. آری، کار، کار کشورهای 5+1 بوده است. آنها بودند که شیره اکبر و جهان اکبر را کشیدند تا از اکبر و جهان اکبر فقط تفاله باقی بماند.

ای سازمان ملل، ای جنبش سبز ملت ایران،

من هیچ کم و کسری و مشکل و گرفتا ری یی ندارم و تو را به جان خودم و به مرگ خودم قسمت می دهم که به هیچ وجه نگران من نباش و باور کن که برای من همه چیز در حالت مطلوب است.

همانطور که من در اثر بزرگی تو باورم شده بود که همه کم و کاستی ها و درد و غم ها و مرض و بیماری و گرفتاری های مربوط به خودم و جهانم و نا مربوط به تو را باید به تو ارایه کنم و با افتخار و بدون شرم از ضعفها و کاستی ها و فرا پکنی ها و بیچارگی ها و خود خواهی های خودم با تو درد دل کنم و بجای آن، غذا و حمایت مالی و معجزه نجات و پکیج مهاجرتی و چیزهایی از این دست دریافت کنم. و در جنگهای قدرت، در همه زمینه های جنگ قدرت از تو _که پدری سبز و مهربان و دلسوز برای همه فرزندان و طرفها و نه فقط برای من بودی_ انتظار داشته باشم که حمایتم کنی!

و تو به باور من توهین نکردی و توی ذوقم نزدی و دلت برایم سوخت و به من محبت کردی و محبت کردی و محبت کردی تا من با یقین ایمان آوردم که خدایی هست.

راستی، چطوری؟ خوبی؟ خوشی؟ نوکرتم.

با سپاس و با احترام،

علی اکبر ابراهیمی

جمعه ۲۷ تیر ۱۳۹۳

۱۸ژوئیه ۲۰۱۴

ایران. تهران. مقابل دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 10 تحصن اکبر

(اتمام حجت با کشورهای 5+1 در مورد ایران)

برخورد در میان نیروهای سیاسی ایران و کاهش حاصلجمع توانایی های ایشان برای نوکری ایران و تمرکز و تاکید شدن بر نقاط  ضعف و معیوب هر یک از ایشان و دریده شدن پرده های آبرو و حیای هر یک از ایشان و از دست رفتن خیلی از ابتدائیاتی همچون مشروعیت و امنیت و غیره برای هر یک از ایشان از هر گروه و جناح و طرفی در فضای سیاسی داخلی ایران معاصر، در نظر من مطلوب نبود.

در سال 2009 من بطرزی جدی و نمادین و با نگاهی فرا جناحی که به منافع ملی ایران معطوف بود در مورد مسایل کلان ملی ایران ابراز نظر کردم و در اثر عدم ارتقای کافی استانداردها و عدم تطبیق یافتن واقعیات موجود با آنچه که در مورد جامعه ایران خواسته بودم، من خودم نیز بطور ناخواسته با امور و فضای سیاسی داخلی ایران درگیر و مشغول شدم.

دو قطب سبز و ضد سبز در این سالها بصورت واضحتری شکل گرفت که سبزها به آموزه های من نزدیکتر و در نظر من نسبتا شایسته تقدیر و تشویق و حمایت بودند و ضد سبزها از آموزه های من دورتر و به یک نوع “خودکامگی فاقد مجوز از اکبر” نزدیک بودند و در نظر من سزاوار ملامت و متوقف و متنبه و سربراه شدن و متحمل مجازاتهای متناسب و تطبیقی شدن بودند.

من در طی سالهای اخیر، خیلی (بارها) از کشورهای 5+1 خواستم که خط مشی خودشان در قبال ایران را بر مبنای تلاش برای گام برداشتن در جهت اعمال اراده سیاسی اکبر در ایران تنظیم کنند.

چونکه هیچ مرجع مسوول پاسخگوی قدرتمند اراده کننده ای که تا سطح کافی پیروز و موثر نیز باشد در میانه میدان نمی یافتم و خودم مجبور شده بودم از ظرفیتهایی که در سطوح ملی و بین المللی داشتم و می خواستم که صرف رفاه زندگی و پیشرفت و توسعه علمی و پژوهشی خودم شود برای اعمال شدن اراده سیاسی ام در مورد امور داخلی ایران استفاده کنم.

اما کشورهای 5+1 در اینمورد خیلی ضعیف عمل کردند و همچون بیچاره ها و گدا گشنه ها عمل کردند و تمرکز و تاکید اصلی شان، برنامه اتمی ایران و ترس یا بهانه گیری از آن و مذاکره در مورد آن با رژیم ایران بود.

من کشورهای 5+1 را مسوول پندارها، گفتارها و کردارهای ضد سبزهای برجسته و صاحب اختیار جمهوری اسلامی ایران می دانم.

من و منافعی که در ایران و از ایران دارم نباید از طرف رژیم جمهوری اسلامی ایران و ایادی اش مورد حمله قرار بگیریم. و من نمی خواهم که برای تند روی آن رژیم بر علیه خودم و منافعم، بهانه و انگیزه برای آن رژیم درست کنم.

اراده ناخودآگاهانه ایران و ملت ایران طی سالهای اخیر بر آن بود که اکبر بطور مطلق، قدرت متمرکز ایران را تحت اختیار خودش بگیرد و دولت موقت اکبر در ایران را تشکیل دهد و به امور ایران سر و سامانی بدهد و بعد هم اگر خواست، از قدرت کناره گیری کند و بودجه تاسیس دفتر مرکزی سازمان اکبر در ایران و شعباتش در همه دیگر کشورهای جهان را بعنوان دستمزد از ایران بگیرد و برود پی توسعه علمی، فرهنگی و صنعتی خودش و جهانش.

اما کشورهای 5+1 با عدم انجام وظایفشان در قبال اکبر، مانع تحقق این امر شدند.

چنانچه این امر تا 20 aug 2014 میلادی نیز محقق نشود و یا بطور جامع و کامل محقق نشود ، من بطور اتوماتیک و بدون آنکه نیازی به هرگونه اظهار نظر و یا اقدامی داشته باشم، می توانم نیت کنم که با رژیم ایران دیگر کاری نداشته باشم و گریبان رژیم ایران را کمی رها کنم و بخش عمده آن قسمت از نیروها و ظرفیتهایم را که به نیروهایی خصمانه و کور و کر تبدیل شده، بر دشمنی و جنگ با کشورهای 5+1

_بمنظور نجات جهان از شر کشورهای 5+1 و نجات خود کشورهای 5+1 و گوسفندانی که اکبر در آنجاها دارد (اتباع کشورهای 5+1) از شر دولتمردانی که مسوول بی مسوولیتی و عدم پاسخگویی کشورهای 5+1 در مقابل اکبر هستند_

متمرکز کنم.

حتی اگر از امور سیاسی در سطوح ایرانی و بین المللی دوری کنم و بدلیل عدم برخورداری از تسلیحات و نیروهای نظامی و امنیتی کافی و برتر، فقط بر تامین نیازهای ابتدایی و رفاهی زندگی شخصی خودم متمرکز شوم تا دولتمردان مسخره حاکم بر کشورهای 5+1 و ایران بهانه ای برای حمله به اکبر و به چالش کشیدن منافع و ثبات وی بدست نیاورند.

کشورهای 5+1 مسوول هر گونه خسارات و آسیبهای ایران و گوسفندان ایرانی اکبر (ملت ایران) خواهند بود.

مثلا: یک انتخابات مجلس قرار است حدود یک سال دیگر در ایران برگزار شود. برخوردهای حذفی و امنیتی از سال 2009 به بعد با سبزها و اصلاح طلبان ایران

(که اپوزیسیون غیر معتقد به جمهوری اسلامی طی دهه های اخیر نیز از بخشهای اصلی و پایه ای هویت سبز ایران هستند)

و مصونیت و میدان داری مفسدان اقتصادی و ایدئولوژیک ضد سبز در همان دوران

( از سال 2009 به بعد و همچنین طی دهه های قبل)،

یک تخلف انتخاباتی غیر قابل جبران و غیر قابل بخشش در مورد آن انتخابات پیش روست.

در مورد آن تخلف کثیف و منحوس، کشورهای 5+1 مسوول هستند و باید پاسخگو باشند تا بلکه شاید بتوانند از عواقب عدم پاسخگویی در قبال اکبر در امان و مصون بمانند.

اکبر امروز توپ و تفنگ و سلاح برتر ندارد. اما اراده اش مبنی بر به خطر انداختن امنیت کشورهای 5+1 را در تاریخ ثبت کرده است. و دست خدا بالاترین دستهاست. پس یادشان باشد که من گفته ام:

“کشورهای 5+1 باید بابت هر یک روزی که از عدم تعقیب، بازداشت و مجازات سران و عوامل سرکوبهای سال 2009 ایران می گذرد و همچنین بابت آسیب پذیری و خسارات ایران، ملت ایران و سبزهای ایشان در عصر پس از سال 2009، پاسخگو و پذیرای مجازاتهای تطبیقی و متناسب برای خویش شوند تا در دیدگاه اکبر در جهت خنثی و منتفی شدن تئوری های خصمانه و ضد امنیتی اکبر بر علیه کشورهای 5+1 گام برداشته باشند.”

با سپاس،

علی اکبر ابراهیمی

سه شنبه

۱۷ تیر ۱۳۹۳

۸ ژوئیه ۲۰۱۴

 تهران

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 9 تحصن اکبر

از دست رفتن فرصتهای مطالعاتی و پژوهشی اکبر طی سالهای اخیر، یکی دیگر از آسیب پذیری ها و خسارات اکبر بوده است.

و در حالی که نمایندگان رسمی ایرانیان معاصر در پارلمان ایران موسوم به مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران، “آدم حسابی” شده اند و حتی چیزی تحت عنوان روشهای آینده پژوهی نیز منتشر کرده اند، من خودم فعالیت علمی قابل ذکری در این سالها نداشته ام بجز تلاش برای نگارش کتیبه 2010 که آن هم در شرایطی بس دشوار و نا مناسب انجام شد.

در مورد از دست رفتن فرصتهای مطالعاتی و پژوهشی اکبر طی سالهای اخیر چه کسی و یا چه مرجعی مسوول است؟ ایران مسوول است اما اکبر انتظار پاسخگویی از ایران ندارد. اکبر از کشورهای 5+1 در مورد عقب ماندگی های خودش انتظار پاسخگویی دارد.

اکبر اگر حمله ای می کند حمله اش از روی دلسوزی و خیر خواهی است و حمله اش باید برای سازندگی و آبادانی و زندگی باشد. اکبر تمایلی ندارد که به اهداف ضعیف و ذلیل و حقیر و مصرف شده و کوچک و لاغر مردنی حمله کند. اکبر به اهداف درست حسابی و چاق و چله ای همچون کشورهای 5+1 حمله می کند.

کشورهای 5+1 بوده اند که بطور نامحسوس و بطور خودآگاه و یا ناخودآگاه مانع حمایت سازمان ملل از اکبر شده اند تا اکبر نتواند قبل از سال 2009 به سطح پیشرفت، توسعه و موفقیتهای نهایی برسد و با دست پر و با سوغاتی و با سربلندی و سرافرازی به ایران بازگردد.

کشورهای 5+1 بوده اند که دیدار، مصاحبه و آشنایی اکبر با ایران را در سال 2009 نسبتا به ابتذال کشیده اند.

و بدین ترتیب، کشورهای 5+1 بوده اند که با دخالت آشکار فوق الذکر در امور داخلی ایران، استقلال ایران را مخدوش کرده و خطوط قرمز ایران به مثابه یک کشور مستقل را زیر پا نهاده اند

تا ایران موفق به استقبال و میزبانی شایسته از اکبر نشود و به اکبر آسیب و صدمه و خسارت هم بزند.

و من امروز در همینجا و بر مبنای همین سند (اعلامیه شماره 9 تحصن اکبر) یکبار دیگر بطور صریح تاکید می کنم که کشورهای موسوم به 5+1 را با تهدید و تحدید در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تحت فشار گذاشته و به چالش کشیده ام.

پاسخ کشورهای 5+1 به اکبر چه خواهد بود؟

اگر به هر دلیلی از خط مشی خویش مبنی بر مچاله و له کردن اکبر خسته و منصرف شده باشند و دیگر هیچگونه اراده ای بر ضد اکبر از سوی آنها فعال نبوده و تداوم نداشته باشد و

اگر آنها بخواهند در جهت پرداخت غرامتهایی جامع به اکبر به منظور جبران خسارات و یا دست کم پایان یافتن خسارات و آسیبهای جدید اکبر و کاهش خسارات و آسیبهای موجود اکبر گام بردارند چه کارهایی باید انجام بدهند و چه جوابی دارند که به اکبر بدهند؟

آیا مشاهده یک جنگ و شکست نظامی برای ایران می تواند اکبر را قانع و خوشحال کند؟ این کشور یک جورهایی از خود من است (مثل تف سر بالا می مونه). تنها مشکلم با آن عدم اطاعت و عدم فرمانبرداری اش از اکبر بوده است. گمان نمی کنم که بتوانم بواسطه دیدن بدبختی کامل و ذلت و بردگی روتین شده اش به احساس پیروزی و شادکامی بیش از پیش دست پیدا کنم و گمان نمی کنم که چنان مصیبتی یک وسیله مناسب، خوب و لازم برای تثبیت من در حس و حال شادی پایدار باشد.

من نمی توانم بگویم که با حمله نظامی از سوی کشورهای 5+1 به ایران مخالفم.

بدلیل آنکه من آنها را در مورد برخی مشکلات و مصایب داخلی ایران مسوول و مجرم شناخته ام و بدلیل آنکه معتقدم کشورهای 5+1 باید بابت هر یک روزی که از عدم تعقیب، بازداشت و مجازات سران و عوامل سرکوبهای سال 2009 ایران می گذرد و همچنین بابت آسیب پذیری و خسارات ایران، ملت ایران و سبزهای ایشان در عصر پس از سال 2009، پاسخگو و پذیرای مجازاتهای تطبیقی و متناسب برای خویش شوند تا در دیدگاه اکبر در جهت خنثی و منتفی شدن تئوری های خصمانه و ضد امنیتی اکبر بر علیه کشورهای 5+1 گام برداشته باشند.

و بدلیل آنکه …. .

پس من نمی توانم بگویم که با حمله نظامی از سوی کشورهای 5+1 به ایران مخالفم.

همچنین من نیازی ندارم و دلیلی نمی بینم که بگویم با چنان حمله ای موافقم.

من فقط صورت مسئله را روشن کردم تا مشخص شود که اگر کشورهای 5+1 قصد پاسخگویی به اکبر را دارند، حمله نظامی به ایران یکی از ساده ترین، کم فایده ترین، غیر مسوولانه ترین و فراپکنانه ترین راهها و گزینه های آنهاست که احتمالا حجم خسارات اکبر و حجم بدهی های کشورهای 5+1 به اکبر در مورد “پاسخگویی” را نیز افزایش خواهد داد و همچنین میزان توان کشورهای 5+1 برای پاسخگویی به اکبر را نیز به شدت کاهش خواهد داد.

علی اکبر ابراهیمی

جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳

۱۳ ژوئن ۲۰۱۴

تهران

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 8 تحصن اکبر

از ایران و عموم انواع و اقسام هویتهای ایرانی می خواهم در صورتی که برای ایشان امکان دارد،

برای رسیدن اکبر به یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی اش از سازمان ملل دعا کنند.

شاید اگر ایران و هیچ هویت ایرانی موثری در این مسیر گامهایی لازم و کافی بر نداشته اند بدلیل آن باشد که آنها عارشان می آید از طرد اکبر و دوست دارند که کلوپ مرکزی اکبر در ایران شکل بگیرد و خلاء کلوپ انبیاء و سازمان اکبر و همه و همه ایده های سبز اکبر را پر کند. اما کو؟! کجا بود استقبال ایران از اکبر؟! کجا بود استقبالهای ایرانی از اکبر؟! کجا بود زمینه و فرصت فعالیت پژوهشی و مطالعاتی برای اکبر طی سالهای اخیر، بجز آنکه بتواند برخی از اخبار مربوط به سرکوب آدمهای سبز خویش را بخواند؟! کدام عشق و حال، تفریح و خوشگذرانی و عیش و نوشهایی را من باید به یاد بیاورم در میان این منابع انتحاری و خطرناک تنفر و ناشکری که در مجموع ایران معاصر نام دارند؟

اما اصلا هر چه هم که بود، چه خوب و چه بد، گذشت. امروز پتانسیل بضاعت اکبر در همین برنامه نهفته است و از همین برنامه قابلیت باالفعل شدن دارد. من همینک و همینجا با شعار “سبز سبزم، ریشه دارم” خواستار آنم که یک کمپین ایرانی برای موضوع مطرح شده در این اعلامیه (حصول یک پاسخ قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی اکبر از سازمان ملل) شکل بگیرد و در سطوح ایرانی و بین المللی گسترش یابد و من همین امروز و نه دیرتر، با همین نکته (یعنی با همین مطالبه ام مبنی بر حصول یک پاسخ قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل) در همه کشورهای جهان شناخته و مشهور شوم.

و باالطبع اگر بضاعت دیگری نیز در من بوده باشد، شهرتم بجز آنکه برایم پول و قدرت و منزلت به بار بیاورد، به دیگر قابلیتها و ظرفیتهایم نیز تعمیم و گسترش خواهد یافت. و اگر هم نبوده و یا باقی نمانده باشد، همین موضوع این اطلاعیه خود بطور مستقل از لزوم و ضرورت و قابلیتهای لازم و کافی برای مورد توجه قرار گرفتن در سطوح و فضاهایی موثر برخوردار است.

من ارزشها را در همانجاهایی که گم شده بودند جستجو کردم و در همه آنجاهایی که پولهای ارزشمند و ارزشهای مادی و معنوی ام را پیدا کردم و از سوی آنجاها نه خودم و نه جهان حامی ام مورد حملات محسوس و یا نامحسوس واقع نشدیم، بطور آزمایش شده ای دریافتم که اهالی آنجاها در سرمستی سبزکشان سیر نکرده، همدست و شریک جرم سران فاسد جمهوری اسلامی ایران نبوده و یک مشت دروغگو و دزد و حرام خور و بدجنس و ضد سبز نیستند.

پاسخهایی مناسب از سوی ایران و هویتهایی ایرانی به فراخوانی که موضوع این اطلاعیه است، می تواند یک بازی برد برد در میان اکبر و ایران باشد. من بخشی از ظرفیتهایم در عرصه های ملی و بین المللی غنی سازی و باالفعل می شود و ایران و مسایل آن نیز می توانند در این فرآیند از حالت قفل شدگی خلاص شوند و تکالیف در جامعه ایرانی مشخص و یکسره شود و مردم نیز در خیمه شب بازی های انتخاباتی جمهوری اسلامی در ایران راهنمایی به نام علی اکبر ابراهیمی داشته باشند و یا آن رژیم را با شعار تشکیل دولت موقت اکبر سرنگون کنند و …. . در مورد معامله احتمالی من با رژیم جمهوری اسلامی هم نباید نگران باشند. چرا که من فقط در صورتی که ولایت مطلق اکبر از سوی آن رژیم جایگزین ولایت خامنه ای و وارثان حکومتی اش بشود به آنها اندکی در دیدگاهم امان می دهم و این رویکرد نیز از جانب ایشان بعید به نظر می رسد.

با سپاس،

علی اکبر ابراهیمی

یکشنبه 4 خرداد 1393 مصادف با 25 می 2014

تهران

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 7 تحصن اکبر

دولتهای کشورهای 5+1، با سلام.

تا قبل از سال 2009 من بضاعت معنوی و نبوغ فوق العاده ای داشتم. با نیرویی فوق العاده در جستجوی حقیقت و در پی ساختن جهان آرمانی بودم و “هدف مشترک بشریت” را نیز نوشته بودم و در آنجا برای اقدام جمعی به منظور شناخت حقیقت با پاسخ دادن به سوال “تو کی هستی” فراخوان داده بودم تا هویت مرکز و مرجع جهان آرمانی مورد نظرم، بغیر از آثار خودم، در آثار دیگر نیروها و نخبگان فعال جامعه نیز تعریف و تبیین شود. من در سال 2009 با همین سوال علمی و با امید و خوشباوری و انتظارات خوب و خوش به ایران آمدم.

ایران و انواع هویتهای ایرانی از قبیل فرهنگ ایرانی، حکومت ایرانی، اپوزیسیون ایرانی، اقتصاد ایرانی، پول ایرانی، نیروهای نظامی ایرانی، اقشار مختلف ایرانی، هنر و ادبیات ایرانی، طرفهای سیاسی ایرانی و غیره و غیره ایرانی اما سوال علمی و خیر خواهانه اکبر را به “منافع من کو” تعبیر کردند و هر یک همچون شغال، تکه ای از سوغاتی اکبر را به دندان گرفتند و از میدان پاسخگویی در مقابل سوال اکبر گریختند.

با وجود ظرفیتها و توانایی های مختلفی که هر یک از آن هویتهای ایرانی در زمینه های مختلف از آن برخوردار بودند، اما نه تنها نتوانستند و یا نخواستند در مقابل سوال علمی من پاسخگو شوند، بلکه حتی به من کمک نکردند تا بتوانم یک پاسخ قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل بگیرم تا بتوانم برای امور زندگی خودم برنامه ریزی کنم.

با عباراتی همچون “حقوق به شما تعلق نمی گیره”، “توالتا رو وقتی تو دیگه نمی شوری که رفته باشی”، “آدمهای سبز اکبر که در دیدگاه خود اکبر همسویان فکری وی در مقطع زمانی سال 2009 تعریف شده اند، دشمن و بدخواه ایران هستند” و …. از من استقبال شد و من هر روز در ایران ضعیف و ضعیف تر و آسیب دیده و آسیب دیده تر و زوار در رفته و قراضه تر شدم.

و در نهایت وضعیت من در ایران به حدی رسید که وقتی به کشورهای خارجی می روم، به تاسی از نوع استقبال کشور خودم (ایران) از من، آنها نیز با فحاشی، عربده کشی و ضرب و شتم مرا به ایران دیپورت می کنند و در برخی موارد حتی اجازه نمی دهند که من ساکم را بردارم و یا کرایه صاحب خانه را بپردازم و با چنین رفتارهای مضحکی بطور ضمنی به من می گویند که هم پولهای ایران را تاراج می کنیم و هم توی دهان خودت می زنیم.

من امروز یکشنبه 4 خرداد 1393 مصادف با 25 می 2014 در پنجمین سالگرد به ایران آمدنم در سال 2009، یکبار دیگر اعلام و تاکید می کنم که خواهان یک پاسخ شفاف، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام به سازمان ملل هستم. اسناد و پرونده و کیس پناهندگی ام نیز همین اعلامیه های تحصن اکبر در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران است.

با توجه به ترس و جو خوف و وحشتی که در نتیجه سروری کشورهای 5+1 بر جهان معاصر در جان کشورهای جهان معاصر افتاده و با توجه به تقابل ناخواسته و ناخودآگاهی که در میان من با کشورهای 5+1 شکل گرفته است، وضعیت و شرایط من در عرصه بین الملل بسیار بی ثبات و شکننده گشته و من در عرصه بین الملل حتی نمی توانم به راحتی بر درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل نیز تمرکز و تاکید کنم. ادعایم در مورد وجود چنین مشکل عجیب غریبی اغراق آمیز نیست و با استناد به سوابق حرکتم به سمت دفاتر یو. ان. ایچ. سی. آر در چندین کشور جهان بیان می شود.

با توجه به شرایطی که بطور نامحسوس از سوی کشورهای 5+1 در عرصه های بین المللی بر من تحمیل شده است، من امروز قبل از فرار مجددم از ایران و در همین ایران از کشورهای 5+1 می خواهم که یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی از سازمان ملل به درخواست پناهندگی من از سازمان ملل بگیرند و به من ارایه دهند تا من مجبور نباشم برای گرفتن چنین جوابی باز هم خطر کنم و ایران را ترک کنم و خودم را در معرض بی ثباتی، بی اختیاری و انواع آسیبهای تحمیلی 5+1 قرار دهم.

چنانچه کشورهای 5+1 به این درخواست من توجه نکنند، ممکن است که من طی ماههای پیش رو بمنظور برخوردار شدن از یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل، دست به اقداماتی در همین ایران بزنم که برای امنیت و ثباتم گران تمام شود و کشورهای 5+1 در اینمورد مسوول هستند و یک روزی در مقابل یک نیروی برتر مجبور به پاسخگویی خواهند شد. حتی اگر که امروز در به بازی گرفتن حرمت و کرامت خدادادی و ذاتی من اشتهایی ویژه داشته باشند و در تفریح تماشای نمایشهایی که می خواستند توسط اکبر در ایران اجرا شود، به مرگ اکبر نیز بی میل نبوده باشند.

علی اکبر ابراهیمی

یکشنبه 4 خرداد 1393 مصادف با 25 می 2014

تهران

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 6 تحصن اکبر

هر چند که رژیم مستبد حاکم بر ایران، ماموریت مانع شدن در مقابل سیل پر زوری از فشارهای بین المللی و منحرف و هدایت کردن فشارهای مالی باقیمانده از تحریمها و سوء مدیریت ها  از مزدوران حکومت به سمت مردم را برای آقای روحانی (رییس جمهور ایران) در نظر گرفته بود و در اینمورد نسبتا موفق هم شد، اما کاهش آسیب پذیری ایران برای خود مردم ایران و بخصوص نخبگان سبز ایشان نیز مهم است.

ما در این روزها به پایان فرصت شش ماهه توافق موقت ژنو که میان ایران و گروه 5+1 منعقد شده است نزدیک می شویم.

البته که من از حل و فصل دیپلماتیک و صلح آمیز مناقشات اتمی میان ایران و گروه 5+1 خوشحال می شوم و از آن حمایت می کنم. البته که من از توسعه اقتصادی و صنعتی ایران خوشحال می شوم و از آن حمایت می کنم. آیا شادی کاملی برای اکبر بدون امنیت، توسعه، رفاه، آسایش و شادی مردم (اعم از مردم ایران و یا مردم دیگر کشورهای جهان) قابل تصور است!؟ معلوم است که نه.

در راستای همین اطلاعیه، طی روزهای قبل من باز هم خواستار سلامتی، جوانی و زمان، پول و ثروت معنوی، پول و ثروت مادی و توسعه و پیشرفت برای سبزهای ملت ایران شده ام. چرا که معتقدم آدمهای سبز اکبر نباید تفاله تر از دیگر بخشهای ایرانی ملت اکبر باشند.

من امروز یکبار دیگر نیز اعلام و تاکید می کنم که کشورهای روسیه، چین و دیگر کشورهای گروه 5+1 مسوول اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران هستند. و من هرگز مسوولیت آن را نمی پذیرم و فقط دستور آن را صادر می کنم. همان کشورهای 5+1 خودشان مسوول هستند که در مذاکرات، معاملات و توافقات اتمی شان با جمهوری اسلامی ایران هرگز نگفتند که اگر جنبش سبز در ایران پیروز و حاکم شود، ایران حق ساختن بمبهای اتمی را خواهد داشت. و حتی هرگز نگفتند که چنانچه فضا برای جنبش سبز در ایران اندکی بازتر شده و فشارها بر هویت سبز ایران اندکی کاهش یابد، گروه 5+1 نیز اندکی به ایران حقوق و امتیازات اتمی بیشتر و بهتری را واگذار می کند. آری خود آنها در مورد اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران مسوول هستند و من در اینمورد هیچگونه مسوولیتی را نمی پذیرم. من فقط خواهان اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران شده ام و کشورهای 5+1 را در اینمورد ملزم کرده ام و این موضوع به آن معنی نیست که مسوولیت آن را نیز بر عهده گرفته باشم. موضوع خیلی ساده است. من فقط دیده ام که ریفرنس مطلق و مقدس در دیدگاه اکبر که عبارت است از “نیروهای همسو با اکبر در سال 2009″ برای کشورهای 5+1 از اهمیت لازم و کافی برخوردار نیست و در محاسبات ایشان آنگونه که باید و شاید در نظر گرفته نمی شود و با مشاهده این اوضاع به این نتیجه رسیده ام که بجز اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران، راه دیگری برای مجازات دشمن (یا همان ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی ایران) در کوتاه مدت باقی نمانده است. و به همین دلیل نیز فشارهای قطعی، ملموس، شفاف و محاسبه شده ای از تهدیدها و تحدیدها را بر علیه کشورهای 5+1 به کار بسته ام تا رویکرد ایشان به سمت اعمال فشار (اعم ار تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران سوق یابد.

در راستای همین اعلامیه، طی روزهای قبل من باز هم خواستار سلامتی، جوانی و زمان، پول و ثروت معنوی، پول و ثروت مادی و توسعه و پیشرفت برای سبزهای ملت ایران شده ام. چرا که معتقدم آدمهای سبز اکبر نباید تفاله تر از دیگر بخشهای ایرانی ملت اکبر باشند.

موسوی بطور نسبی به قتل رسیده. تاجزاده و نوری زاد و دیگر آدمهای سبز اکبر استعدادهایشان فقط محدود شده به درخواست غیر مسلحانه برای کتک نخوردن و بیش از پیش سرکوب نشدن. عیار و ارزش سبزهای ایران را در سیاهچالهای بازجویانشان دوشیده اند تا از سبزهای ملت ایران تفاله هایی کم ارزش و کم بها باقی گذاشته باشند که مفت هم گران باشد.

اما با همه این اوصاف و در این زمانه ضد سبز سبز کشان، اکبر باز هم منتقم مصمم و اتوماتیک آن تفاله ها و یا به قول آن زندانی سیاسی اوین، “گوشت چرخ کرده” هاست. چرا که بخشهای عمده ای از ارزشها و پولهای باالقوه و بالفعل اکبر با آنها رفته به اعماق سرکوب شدن و مورد حمله قرار گرفتن. و امروز اکبر در ایران جانش را کف دستش گرفته تا بگوید:

رهنورد، میر حسین، مصطفی، محمد (نوری زاد و خاتمی)، عماد، مرتضی، طاها، محتشمی پور، رجایی، معصوم، رمضان زاده، ابوالفضل و همسرش، میردامادی، قاسم شعله سعدی، محمد سیف زاده، ابوالفضل عابدینی، حسین رونقی ملکی، عرب سرخی و همسر و فرزندانش، برادر زاده موسوی، عبد الله مومنی، حسن اسدی زید آبادی، هدی صابر، سحابی ها، کشته شدگان جنبش سبز و دیگر آدمهای سبز اکبر

نباید تفاله تر از دیگر بخشهای ایرانی ملت اکبر باشند.

من هنوز هم خواستار سلامتی، جوانی و زمان، پول و ثروت معنوی، پول و ثروت مادی و توسعه و پیشرفت برای سبزهای ملت ایران هستم. چونکه این موضوع علی رغم اصرار و تاکید من ، باز هم ممکن نشد، من بر مجازات ضد سبزهای مسوول و مربوطه اصرار و تاکید دارم. و چونکه این موضوع نیز ممکن نشده است، من رفع فشارهای بین المللی بر ایران را نه در کوتاه مدت، نه در میان مدت و نه در بلند مدت به نفع ملت ایران نمی بینم. و اعلام می دارم که آدمهای سبز اکبر نباید تفاله تر از دیگر بخشهای ایرانی ملت اکبر باشند.

من ملت ایران را دوست دارم و ایشان را فرا می خوانم که مرا کمک کنند تا بتوانم بیش از پیش نیز دوستشان بدارم. چنانچه شاهد اقدامات گسترده، موثر و منجر به پیروزی از سوی ملت ایران برای حمایت از آدمهای سبز اکبر باشیم قطعا این موضوع ممکن خواهد شد و سبزهای ایران آنقدر تفاله و بی ارزش و مشمئز کننده نخواهند بود که لازم باشد ملت ایران نیز بطریق اولی، پست تر و تهوع آورتر از سبزهای خودشان و خطرناک برای جامعه بین الملل و جهان اکبر شناخته شوند.

با سپاس.

علی اکبر ابراهیمی

تهران

چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۳

۷ مه ۲۰۱۴

ضمنا من به پسر بچه های ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی در ایران و به نوامیس آن ضد سبزها پیشنهاد می کنم که در راستای اقدام برای نجات اطرافیان ضد سبز خودشان، بیایند از من بخواهند که من ایشان را بکنم. تا شاید من ایشان را بکنم. و حتی با کیر و خایه هایم نیز بکنم و نه لزوما و فقط با چوبی، بطری یی، چیزی. تا شاید در صورتی که من ایشان را بکنم، گناهان و جرایم ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی در ایران اندکی شسته شده و کاهش یابد و نفرت و کینه و دیگر موانع آشتی و اتحاد ملی در ایران و در دلهای عموم ایرانیان معاصر تا حدودی از بین برود و خیمه شب بازی های انتخاباتی در ایران اندکی به سمت انتخاباتهایی آزاد و با استانداردهایی معقول ارتقاء یابد.

تا شاید بتوان شیطنت های ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی در ایران را یک خواستگار زنون لوث و ناشیانه و قابل توجیه و تبرئه نامید. باشد که دیگر نیازی به گاییده شدنهای بیشتر و بدتر آنها و کس و کارشان در آینده نباشد. و چه توسل دیگری بهتر و صحیحتر و مفید تر از “این” باقی مانده است برای احتمال نجات ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی ایران؟ هیچ.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////

اعلامیه شماره 5 تحصن اکبر من کوست و کون نوامیس “ایرانیان دور از اکبر” را به سربازان و نظامیان کشورهای 5+1 پیشکش می کنم. ضد سبزهای افراطی یی که کاندیدا های انتخاباتها در ایران را مجبور به موضع گیری بر علیه جنبش سبز و سبزهای ملت ایران و اعلام برائت از ایشان نموده و با انتخابات آزاد در ایران امروز مخالفت می کنند و مهاجمان ضد سبزی که در حمله های پنجشنبه 28 فروردین 1393 مصادف با 17 آوریل 2014 بر علیه زندانیان در بند 350 زندان اوین به هر نحوی اعم از مستقیم و یا غیر مستقیم دست داشته اند, قطعا از اطرافیان و ایرانیان نزدیک به اکبر محسوب نمی شوند

بیت رهبری، ستاد برگزاری انتخابات وزارت کشور، سپاه و دیگر مراجع اصلی و مهم برگزاری انتخاباتها در ایران باید در مورد حمله ها و سرکوبهای روز پنجشنبه 28 فروردین 1393 مصادف با 17 آوریل 2014 بر علیه زندانیان سیاسی در بند 350 زندان اوین تهران پاسخگو شوند. و چونکه آن مراجع مسوول، پاسخگو نیستند، کشورهای 5+1 باید در اینمورد به من پاسخگو شوند.

در این روزها به من زیاد خوش نمی گذرد و من زیاد خوشحال نیستم. کشورهای 5+1 چرا خوش و خرم باشند؟ به کشورهای 5+1 چرا زیادی خوش بگذرد؟ خیر. دلیلی نمی بینم. من همینک و همینجا ادعا می کنم که اگر کشورهای 5+1 پیش از سال 2009 مرا از رسیدن به چشم انداز مطلوب اکبر در آن مقطع باز نداشته بودند و از سال 2009 به بعد نیز پنج سال از وقت مرا از من سلب و دریغ نکرده بودند، من امروز نه فقط در امور رفاهی زندگی شخصی خودم و خانواده و اطرافیانم، بلکه حتی در زمینه های علمی، فرهنگی، هنری، صنعتی، اقتصادی، سیاسی و غیره و غیره نیز به پیشرفت و توسعه رسیده بودم. تا حدی که دستاوردهای مادی و معنوی ام خیلی بیشتر و بهتر از کل ثروتهای مادی و معنوی کشورهای 5+1 می شد. بر همین مبنا من خودم را مالک و صاحب اصلی کشورهای 5+1 می شناسم و از آن کشورها انتظار دارم که تحت اختیار و کنترل من باشند و قدرتهای مرکزی شان را به من واگذارند تا من برای چپاول و نقش آفرینی های خودکامانه در آن کشورها میدان داشته باشم و با عشق و حال، عیش و نوش و تفریح و خوشگذرانی های خودم (و از جمله لاس زدن با زن و بچه های دختر و پسر سران سیاسی دولتهای کشورهای 5+1) شانس آن کشورها برای نجات از شر نفرین اکبر را افزایش بخشم. بدیهی است که در اینصورت، فشار تهدیدها و تحدیدهای من بر علیه آن شش کشور ابرقدرت فوق الذکر نیز به تدریج و با دقت و محاسبه کاهش خواهد یافت. رویکرد من در مورد کشورهای 5+1 در سطور فوق کاملا مشخص است و هر آنچه که مغایر با آن در آینده بگویم و همچنین اکتفای احتمالی ام بر مطالباتی کمتر و حداقلی، از روی ترس و یا مصلحت و این قبیل چیزها خواهد بود و حتی نزد خود من نیز از اعتباری که مرا به وفاداری نسبت به آن اظهارات محافظه کارانه ملزم کند برخوردار نیست. .

علی اکبر ابراهیمی تهران_ مقابل دفتر سازمان ملل جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ _ ۲۵ آوریل ۲۰۱۴

اعلامیه شماره 4 تحصن اکبر

May 9, 2014

حضور من در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران در روز یکم فروردین 1393 مصادف با بیست و یکم مارس 2014 با مانع حکومت جمهوری اسلامی در ایران مواجه شد. آنها از بر افراشته شدن نمادهای سبز به همراه عکس موسوی در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران ترسیدند. و می ترسند که آزادی رهبران نمادین جنبش سبز ملت ایران، برنامه ریزی های آنها برای به راه انداختن یک موج دیگر از فحاشی های ضد سبز در آستانه انتخابات مجلس در ایران را تحت الشعاع خود قرار دهد. دشمنان انتخابات آزاد در ایران همچنین ترسیدند که سه اعلامیه تحصن من در کنار پوسترهای موسوی در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران قوت و قدرت بگیرند و برجسته شوند.
جمهوری اسلامی در ایران همه راهها را بسته است. من برای برکنار کردن حکومت کودتا در ایران، نیروهای نظامی و امنیتی خودم در کشورهای 5+1 را به یاری فرا می خوانم.
من امروز در اینجا یک بار دیگر به روسیه، چین، آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان یادآوری می کنم که امنیتشان را تهدید کرده ام. کشورهای فوق الذکر _چه عضو گروه 5+1 باشند و چه آن گروه را منحل کرده باشند، در هر صورت_ وقتی که مشغول مذاکرات و گاهی هم توافقات اتمی با ضد سبزهای حاکم بر ایران بودند، در واقع بطور خواسته و یا ناخواسته داشتند موضوع سرکوب جنبش سبز در ایران را عادی سازی می کردند و موجب فراموش شدن کشته شدگان، محبوس و محصور شدگان، تبعید شدگان و دیگر تحدید و تهدید شدگان و آسیب دیدگان جنبش سبز ملت ایران می گردیدند و در اینمورد مسوول هستند. در اعلامیه های قبلی نقش و سهم کشورهای 5+1 در مورد سرکوب جنبش سبز ملت ایران بطور مستند تر و دقیق تری مورد اشاره قرار گرفته است.
من بطور ناخواسته و با تحریک روزنامه خامنه ای در ایران که آقای خاتمی را از کاندیداتوری باز می داشت،
همه چیزم در سال 2009 به نیروهایی همسو با جنبش سبز ملت ایران تبدیل شد
و با سرکوب جنبش سبز در ایران، آن “همه چیزها” که متعلق به من بود نیز
به همراه سبزهای ایران (اعم از امواج، شبکه ها و نخبگان نمادین جنبش سبز)
تحت تحدید و تهدید واقع شد و مورد انواع حمله ها قرار گرفت و از دست رفت.
دفاع و حمایت از سبزهای ایران به نفع من و از حقوق و منافع عالی من است. اما من در این اعلامیه نمی توانم از سبزهای ایران حمایت کنم. من در این اعلامیه خیلی ضعیفتر، داغون تر، زشت تر، مشمئز کننده تر و بی انگیزه تر از آن هستم که بتوانم و یا آنکه بخواهم نیرویی را و کلمه ای را صرف حمایت و دفاع از سبزهای ایران کنم. چنین وظیفه ای نیز ندارم. قبلا نیز بارها لیستی از دیگر موظفان و مسوولان در این ارتباط را معرفی کرده ام.
من در این اعلامیه فقط بر باز پس گیری همان “همه چیزها” که متعلق به خودم است تمرکز و تاکید دارم. من خواهان حمایتهای جامع مادی و معنوی برای جبران ضررها و خسارتهای فوق الذکرم هستم. ایران یا نتوانسته و یا نخواسته و در هر صورت، این کار را برایم انجام نداده است. اما کشورهای 5+1 اگر بخواهند می توانند بجای ایران این نقش را ایفا کنند.
من از کشورهای موسوم به 5+1 می خواهم که یکبار دیگر سه اطلاعیه قبلی مرا به دقت بخوانند. من در آن اطلاعیه ها نیز خواهان حمایت کشورهای 5+1 از خودم شده ام. اگر کشورهای 5+1 زورشان می آید (برایشان سخت است) که بجای ایران از من حمایت کنند، من می گویم که آنها موظفند بجای خودشان از من حمایت کنند و نه فقط بجای ایران.
و همچنین من کوست و کون نوامیس ایرانیان دور از اکبر (ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی ایران) را به سربازان و نظامیان کشورهای 5+1 پیشکش کرده ام و ایران سبز کش را از نظر تئوریک یک لقمه کرده ام تا کشورهای 5+1 به راحتی بتوانند به آن حمله نظامی کنند و پول و چیزهای دیگر لازم برای حمایت از اکبر را از خود ایران درآورند و به اکبر تقدیم نمایند.
در مورد چپاول ایران من نه به عموم ایرانیان و نه به هیچیک از سبزهای ایران ( اعم از سران، نخبگان نمادین، شبکه ها و امواج مردمی جنبش سبز ملت ایران) اجازه مانع شدن در مقابل خودم را نداده ام و هر گاه که من از نیروهای نظامی و امنیتی لازم و کافی برای چپاول ایران برخوردار باشم و ایشان بخواهند مانع من شوند، من حق دارم که بطور موقت ایشان را نه انسان که کیف پول و اشیای قیمتی متعلق به خودم که توسط ایران ربوده شده به حساب آورم تا بشود به هر شکلی که لازم باشد آن موانع را از سر راه برداشت. چنین اراده ای، آری در من هست. چرا که آن گرامیان من (ایرانیان معاصر) بطور ناخود آگاه، ناخواسته و دستجمعی و یا به عبارت صحیحتر در یک ناخود آگاهانه دستجمعی خواستار مرگ جنبش سبز شده بودند. و خواسته شان نیز انجام شد. و یکی شان هم نیامد به من تسلیت بگوید. و وقتی هم که من داغدار بودم، نه تنها پیام تسلیتی در کار نبود، بلکه نیروهای امنیتی کشورهای خارجی هم داشتند به تاسی از میزان و نوع کرامت و احترامی که کشور خود من برای من قایل شده بود، مرا کتک می زدند تا از قافله تبری جویان از اکبر عقب نمانند.
و بدین ترتیب، این اعلامیه هیچ توجیهی برای عدم حمایت کشورهای 5+1 از اکبر باقی نمی گذارد.
و در عین حال، خطر مرگ در اثر ضعف و عدم برخورداری از حمایت، به اکبر نزدیک است و ممکن است که ظرف هفته ها و یا ماههای آینده گریبان اکبر را بگیرد. و کشورهای 5+1 در اینمورد مسوول هستند و هزینه آسیبها و خسارات اکبر را باید از امنیت خودشان بپردازند.
اگر پژوهشهای علمی فرهنگی من تداوم می یافت شاید امروز ما به سطوحی دیگر ارتقا یافته بودیم و با موضوعاتی دیگر مشغول بودیم و شاهد انواع توسعه در جهان و از جمله توسعه معرفتی نیز بودیم. اما کشورهای 5+1 آنقدر از نبوغ من وحشت زده شده بودند که من امروز خودم هم یک کله پوک و نفهم هستم چه برسد به توسعه و توسعه معرفتی، آنهم برای کل جهان! من آخرش هم یک نفهم فهمیده شدم و نفهمیدم …. !
من آخرش هم نفهمیدم که جواب درخواست پناهندگی من به یو. ان. ایچ. سی. آر چه شد. و از سوی همین موضوع (معلق بودن پشت میله های یو. ان. ایچ. سی. آر) دارم روز به روز ضعیف و ضعیف تر می شوم و ممکن هم هست که به همین دلیل نیز بمیرم.
جنبش سبز ایرانیان که متشکل از بهترین مهمهای ایرانی بود و من ناخواسته همه چیزم در آن سرمایه گذاری شده بود نیز در قبال این فاجعه سکوت کرده بود و در اینمورد فوق فوقش هم چیزی بیشتر از یک تماشاچی بی آزار نبود. و این موضوع (عدم امداد رسانی سازمان سبز به اکبر در پشت میله های یو. ان. ایچ. سی. آر) هم نشانه تاثیر شدید توسری های دستگاه سرکوب حکومت ایران بر علیه سبزهای ایران بود که از نظر اکبر قابل پذیرش نیست و نباید چنان سرکوبهایی انجام می شد و هم نشانه قساوت و بی رحمی ایران بر علیه اکبر. که هیچ نوع هویتی از سوی ایران در اینمورد اقدام موثری و یا حتی اقدامی انجام نداد. که این موضوع هم در شان یک کشور زنده و نشانه سپاس یک کشور زنده از بابت زنده بودن خویش نبوده و در نظر اکبر قابل پذیرش نیست.
این اعلامیه هیچ توجیهی برای عدم حمایت کشورهای 5+1 از اکبر باقی نمی گذارد.
ضمنا من یکبار دیگر نیز اعلام و تاکید می کنم که کشورهای روسیه، چین و دیگر کشورهای گروه 5+1 مسوول اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران هستند. و من هرگز مسوولیت آن را نمی پذیرم و فقط دستور آن را صادر می کنم.
همان کشورهای 5+1 خودشان مسوول هستند که در مذاکرات، معاملات و توافقات اتمی شان با جمهوری اسلامی ایران هرگز نگفتند که اگر جنبش سبز در ایران پیروز و حاکم شود، ایران حق ساختن بمبهای اتمی را خواهد داشت. و حتی هرگز نگفتند که چنانچه فضا برای جنبش سبز در ایران اندکی بازتر شده و فشارها بر هویت سبز ایران اندکی کاهش یابد، گروه 5+1 نیز اندکی به ایران حقوق و امتیازات اتمی بیشتر و بهتری را واگذار می کند. آری خود آنها در مورد اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران مسوول هستند و من در اینمورد هیچگونه مسوولیتی را نمی پذیرم.
من فقط خواهان اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران شده ام و کشورهای 5+1 را در اینمورد ملزم کرده ام و این موضوع به آن معنی نیست که مسوولیت آن را نیز بر عهده گرفته باشم. موضوع خیلی ساده است. من فقط دیده ام که ریفرنس مطلق و مقدس در دیدگاه اکبر که عبارت است از “نیروهای همسو با اکبر در سال 2009” برای کشورهای 5+1 از اهمیت لازم و کافی برخوردار نیست و در محاسبات ایشان آنگونه که باید و شاید در نظر گرفته نمی شود و با مشاهده این اوضاع به این نتیجه رسیده ام که بجز اعمال فشار (اعم از تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران، راه دیگری برای مجازات دشمن (یا همان ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی ایران) در کوتاه مدت باقی نمانده است. و به همین دلیل نیز فشارهای قطعی، ملموس، شفاف و محاسبه شده ای از تهدیدها و تحدیدها را بر علیه کشورهای 5+1 به کار بسته ام تا رویکرد ایشان به سمت اعمال فشار (اعم ار تحریم و یا جنگ) بر ضد ایران سوق یابد.
من باید از حمایت جامع و از جمله حمایت نظامی و امنیتی از سوی کشورهای 5+1 برخوردار باشم تا بتوانم در سپاه و بسیج و پلیس و ارتش ایران، نیروهای وفادار به خودم را از نیروهای بی دین و ایمون و بی همه چیز و خدا نشناس جدا کنم و با مجازات ضد سبزهای افراطی صاحب اختیار و برجسته جمهوری اسلامی، حکومت کودتا در ایران را به پایان ببرم. تا ببینم که در طول مدت دولت موقت من، کدام موجود ضد سبزی در ایران جرات ابراز وجود دارد و میکروبهای اقتصادی، نظامی، سیاسی و امنیتی موسوم به 9 دی ای واقعا چند نفرند و من چند تا طعمه تر گل مرگل ایرانی برای پست کردن به کوستخانه ها و کونخانه های همه کشورهای جهان در سطح بین المللی در وسط میدانها و خیابانهای ایران پیدا می کنم و چند تا در سوراخهای ایرانی مخفی کننده سبز کشان پیدا می کنم.

علی اکبر ابراهیمی
چهارشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۳
۲۶ مارس ۲۰۱۴
تهران

اعلامیه شماره 3 تحصن اکبر

May 9, 2014

من یک پاسخ شفاف، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از سازمان ملل می خواهم
با تشکر
علی اکبر ابراهیمی
پنجشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۲
۲۰ مارس ۲۰۱۴
تهران

اعلامیه شماره 2 تحصن اکبر

March 22, 2014

 

اعلامیه شماره 2 تحصن اکبر

 

قوای قضائیه، مقننه و مجریه ایران باید از چنگ ضد سبزهای افراطی ایران

(و یا بعبارت دیگر، همان طیفهای راست افراطی که بیت رهبری آقای خامنه ای خاستگاه و میدان دهنده اصلی شان بوده است)

آزاد شوند. این آرمان در اصل، “اصلاحات سبز” نام دارد و “سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی در ایران” نیز از دیگر نامهای این آرمان است.

 

خود حاکمیت جمهوری اسلامی ایران نیز می تواند برای اجرای این آرمان اقدام کند.

ضد سبزهای افراطی جمهوری اسلامی ایران به جای اجرای وعده خویش مبنی بر بستن تنگه هرمز در صورت تحریم نفت ایران، دهان منتقدان را بستند تا ملت متوجه آن تحقیر و اوضاع اسفناک اقتصادی نشود. و بعد هم با شعار نرمش قهرمانانه در عرصه بین الملل با کشورهای 5+1 به توافق ژنو رسیدند

من خواهان نرمش قهرمانانه ضد سبزهای افراطی جمهوری اسلامی ایران نه فقط در عرصه های نظامی-دیپلماتیک بلکه در پیشگاه بشر (علی اکبر ابراهیمی) نیز هستم.

و همچنین در پیشگاه جنبش سبز ملت ایران و سبزهای ملت ایران اعم از امواج، شبکه ها و رهبران نمادین جنبش سبز ملت ایران و همچنین در پیشگاه رب العالمین (مدیر و مسوول جهان) و همچنین در پیشگاه خدا (صاحب جهان).

آقای علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی چنانچه خواهان “قمه کش کله پوک و چلاق محله” نامیده شدن شود و اعتراف کند که از لحاظ اعصاب و روان مشکل داشته و اعلام کند که از طرف بدنه حامیان و شعبان بی مخ های چماق بدست خود

_ که اولش قرار بوده با شوق و ایمان و اعتقاد و ولایتمداری بیایند اما بعدش غرق در انواع فساد و تعلقات غیر یار و تعلقات غیر ولایتمداری از آب در آمده اند_

مورد اغفال و سوء استفاده قرار گرفته بوده است، می تواند بهترین نقشها را در اجرای آرمان مورد نظر این اطلاعیه ایفا کند. در آنصورت خشک و تر طرفداران و حامیان وی و کارکنان و نان خورهای نزدیک به دم و دستگاه وی نیز با هم نمی سوزند و همگی مجازات نمی شوند و همگی متناسب با انواع مجازاتهای ضد سبز سالهای اخیر، قصاص مشابه نمی شوند و تفکیک شدن آنها از هم، ممکن و ممکن تر می شود. هم برای قانون در نظام حکومتی بعدی و هم برای عموم ملت ایران که در آن روز فرصت ابراز خشم و تنفر نسبت به ضد سبزهای افراطی کشور را خواهند یافت. ضمنا چنانچه آقای خامنه ای در عرصه داخلی نیز دست به نرمش قهرمانانه بزند و همکاری بی نقص و کاملی داشته باشد عفو عمومی کل حامیانش نیز به موضوعی قابل بررسی در نظام حکومتی بعدی تبدیل خواهد شد. در همین راستا من خواهان ملاقاتهای منظم هفتگی آقای علی خامنه ای با خودم برای حمایت ایشان از اصلاحات سبز در ایران هستم که با گزارشها و توضیحات منظم ایشان در مورد اوضاع کشور به اکبر و مشاوره و رهنمود گرفتن ایشان از اکبر، به تدریج قابل تحقق خواهد شد.

 

ملت ایران و عموم ایرانیان نیز می توانند برای اجرای آرمان مورد نظر این اعلامیه اقدام کنند.

همه اقشار ملت ایران اعم از سرمایه دار، کارگر، تحصیل کرده، بی سواد، مسلمان و شیعه، غیر مسلمان و غیر شیعه و غیره و غیره می توانند با قیام و انقلاب این کار را انجام دهند و امتیاز انجام این کار را به نام خودشان ثبت کنند و برای انجام این کار منتظر اقدام نظامی خارجی ها _که صرفا بخاطر آرمانها و منافع ملی ایران شکل نمی گیرد و با خاستگاهها و اهدافی غیر ایرانی توام خواهد بود_ نمانند.

در همین راستا من خودم هم از تحریمهای اقتصادی شدید و معطوف به جنگ بر علیه رژیم جمهوری اسلامی ایران حمایت کرده ام تا شاید بواسطه تشدید تحریمها، آن قیام و انقلاب داخلی اتفاق بیفتد. البته از این کار ناراحت هم شده ام وقتی که گاهی به مردم شایسته زندگی و توسعه نگاه می کنم در خیابانهای ایران. اما برای حرکت به سمت هدف و اهداف ملی ایران و امر به معروف و نهی از منکر در عرصه بین الملل، مجبور بوده ام از تحریمهای معطوف به جنگ حمایت کنم. متاسفم و از این بابت معذرت می خواهم. و نا گزیرم که راه خودم را ادامه بدهم. و جنبش سبز با وجود آسیبهای فراوانی که دیده باز هم فداکاری و از خود گذشتگی کرده و برای رفع تحریمها تلاش کرده و من هم افتخار حمایت از جنبش سبز ملت ایران را در کارنامه خود داشته ام.

البته با توجه به اینکه جمهوری اسلامی ایران برای سرکوب اعتراضات خیابانی مصمم است و در این کار ورزیده و ماهر و مجهز و سازمان یافته است و مردم ایران نیز مشکلات و گرفتاری هایی دارند و نمی توانند به سادگی دست به قیام بزنند، من به مردم ایران توصیه نمی کنم که دست به قیام و انقلاب بزنند و چنین انتظاری از ایشان ندارم. و همین که افکار عمومی ایرانیان طی سالهای اخیر بطور ناخود آگاه یک هاله امنیتی برای من در ایران ایجاد کرده بود را هم لطف بزرگی از سوی ایرانیان به خودم می دانم. هر چند که اگر انقلاب هم کنند من خوشحال می شوم اما به هیچ وجه مسوولیت آسیبهایی که احتمالا در این راه خواهند دید و هزینه هایی که احتمالا در این راه خواهند پرداخت را نمی پذیرم. چونکه سرکوب شدن مردم ایران، اراده من نبوده و اراده حکومت مستبد جمهوری اسلامی است و مسوولیت آن نیز با خود آن رژیم است.

توصیه من به مردم ایران، مطالبه کردن انتخابات آزاد در ایام انتخاباتها و شرکت گسترده در انتخاباتها و بازیهای انتخاباتی رژیم در صورت توصیه خرد جمعی سبزهاست. همچون همان کاری که در 24 خرداد ماه سال 92 انجام شد.

 

بسیجیان و سپاهیان ایران و اهالی حوزه های علمیه در ایران _منهای بسیجیان و سپاهیان و آخوندهای از نظر فیزیکی نزدیک به اکبر_ در قبال اکبر موظفند که برای اجرای آرمان مورد نظر این اعلامیه اقدام (قیام و انقلاب) کنند. و در غیر اینصورت خائن شناخته خواهند شد.

در اینمورد باید به صراحت بگویم که سکوت هر مسلمان (بسیجی، سپاهی و یا آخوند) خیانت است به قرآن و به ایران و به ملت ایران.

اگر آنها (بسیجیان و سپاهیان و اهالی حوزه های علمیه ایران) می خواهند که در قبال اکبر چنین مسوولیت و وظیفه ویژه ای و نداشته باشند باید از عضویت و یا هر گونه وابستگی رسمی دیگری به سپاه، بسیج و یا حوزه های علمیه خارج شوند.

من یک دوره ای کوتاه و یا بلند، عضوی از بسیج و سپاه و نزدیک به منبر های دینی در ایران بوده ام. آن نهادها را در حد و اندازه هایی ندیده ام که بخواهم به آنها اجازه بدهم به زندگی پس از اکبر نیز ادامه بدهند و به زندگی بدون اکبر بپردازند. چه برسد به زندگی و توسعه با پول نفت! یا زندگی با اکبر و یا مرگ و نابودی آن نهادها.

آن نهادها در سرکوبهای سال 2009 سبزهای ملت ایران نقش صریح و روشنی داشته اند. و این موضوع یک حماقت و یا گستاخی کم، بی اهمیت و بی تاثیری در مقابل اکبر نبوده است.

اعضای آن نهادها باید واقعا و در عمل ثابت کنند که متعلق به پایگاههای اجتماعی سازمان یافته سنتی اکبر (بسیج، سپاه و حوزه های علمیه) هستند.

امروز زندگی آن نهادها با اکبر فقط در صورت اقدامشان به قیام و انقلاب برای اجرای آرمان مورد نظر این اعلامیه ممکن بوده و برای اکبر مورد پذیرش است. و در غیر اینصورت آنها خائن خواهند بود و باید منتظر همه آن چیزی باشند که در هر کجای جهان با خائنین می کنند.

بعبارت دیگر اکبر امروز در اینجا با سپاه، بسیج و حوزه های علمیه اتمام حجت کرده است.

 

کشورهای 5+1 نیز در قبال اکبر موظفند برای اجرای آرمان مورد نظر این اعلامیه اقدام کنند.

من در عرصه بین الملل به یک جایزه صلح از طرف سازمان ملل که با اجماع کامل همه کشورهای جهان تهیه شده باشد می اندیشیدم  و می اندیشم. جایزه ای که منافع، حقوق و امتیازات زیادی در همه کشورهای جهان برای من ایجاد می کند و مرا از جواب سازمان ملل به درخواست پناهندگی ام نیز بی نیاز می کند.

اما امروز در عرصه بین الملل حتی یک پاسخ قبولی و یا ردی از سازمان ملل هم نرسیده ام چه رسد به آن دستاوردهای گسترده.

دلیل اصلی و عمده این شکست من در عرصه بین المللی اعمال فشار من به دولتهای کشورهای 5+1 بخاطر مجازات نشدن ضد سبزهای افراطی ایران بوده است.

مسوول ریسک پذیری ها و هزینه پرداختنها و آسیب دیدنهای من در راه پیش رویم، کشورهای 5+1 و جمهوری اسلامی ایران بوده اند، هستند و خواهند بود.

من در حال مجازات شدن بخاطر گناهان و جرایم کشورهای 5+1 و جمهوری اسلامی ایران بجای خود آنها هستم و این موضوع برای من قابل پذیرش نیست. همه آن عصیانگران و مجرمان ترسو هستند و هیچیک از ایشان جرات ندارند به نقض حقوق اکبر در ایران اعتراض کنند. چونکه به سرعت از سوی بخش یا بخشهایی دیگر از متهمان متهم می شوند که خودشان نیز از ناقضان اصلی حقوق اکبر در ایران و در همه جای جهان بوده اند.

من به پشتوانه فشاری که در اطلاعیه قبلی (اطلاعیه تحصن اکبر) بر کشورهای 5+1 وارد کرده ام، همینجا و همینک یکبار دیگر و این بار نیز به شکلی تازه و متناسب با اوضاع روز، بر لزوم تداوم تحریمهای کنترل کننده بر علیه جمهوری اسلامی ایران تاکید می کنم:

“شرط من برای عدم مخالفت با رفع و یا تخفیف تحریمها و فشارهای معطوف به قیام و انقلاب در داخل ایران و یا اگر انقلاب نشد، جنگ بر علیه ایران، تعهد رسمی و شفاف کشورهای 5+1 برای اقدامی عملی، ضربتی و زمانبندی شده جهت سرنگون کردن حکومت ضد سبزهای افراطی در ایران (موسوم به جمهوری اسلامی) است. اقدامی که بخشی از آن نیز می تواند شامل یک عملیات نظامی و امنیتی باشد. در غیر اینصورت با رفع و یا تخفیف تحریمها بر علیه ایران موافق نیستم و مسوولیت آن را همچنان متوجه کشورهای 5+1 می دانم.”

من از کشورهای 5+1 نیروهای نظامی و امنیتی لازم و کافی برای اعمال اراده ام در عرصه سیاسی ایران را خواسته بودم. پس چه شد؟ کجاست آن حمایتهای نظامی و امنیتی؟ یک شخص فرهنگی و پژوهشگر را که همچون خودتان جاسوسش می شناسید و سپس نیز به ایران پرتش می کنید آیا نباید اندکی هم از وی اطاعت کنید و در قبال وی متعهد تر و مسوولیت پذیر تر باشید؟

من خواهان ارایه گزارشی از سوی کشورهای 5+1 به سازمان ملل در مورد اقدام مشترک کشورهای 5+1 برای ارتقاء وضعیت توسعه در تک تک همه کشورهای جهان

و متعهد تر و مسوولیت پذیر تر شدن کشورهای 5+1 در مورد توسعه برای همه ملل شده ام.

پس چه شد؟ آن حمایتهای ابر قدرتها از توسعه در همه کشورهای جهان کجاست؟

 

پایان.

 

متن مصاحبه اکبر با روزنامه نگاری از خیال اکبر

February 21, 2014

روزنامه نگار فرضی: سلام آقای علی اکبر ابراهیمی، شما خواستار بازتاب یافتن صدای تحصنتون در مطبوعات و رسانه ها شدید. من یک روزنامه نگار فرضی هستم برای مصاحبه با جنابعالی که از خیالتون اومدم. بفرمایید.

 

اکبر: من در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران واقع در بلوار شهرزاد دست به تحصن زده ام.

 

روزنامه نگار فرضی: یعنی کار و زندگی تون رو رها کردید و رفتید وایستادید اونجا؟

 

اکبر: نه. من بنا ندارم به میل و خواست و اراده خودم برای خودم تنگنا درست کنم. من در شرایطی نیستم که همین امروز بتوانم شغلم را رها کنم و بروم سراغ دفتر سازمان ملل در بلوار شهرزاد و بر جنبه سلبی و یا حتی اثباتی تحصنم تاکید کنم و بخش قابل توجهی از نیروهایم را برای انجام این کار صرف کنم.

اینکه می گویم دست به تحصن در آن نقطه زده ام به آن معنی است که من اعلامیه تحصن خود را تهیه کرده و در پایگاه اطلاع رسانی خودم در فضای مجازی قرار داده ام و تحصن من از همان زمان انتشار متن اعلامیه تحصن رسما آغاز شده است و مسوولان مربوطه باید در جهت پاسخگویی به مطالباتم گام بردارند.

با استناد به اینکه من به سوی نقطه ای در حال حرکت هستم که در صورت عدم پاسخگو شدن مسوولان مربوطه به مطالباتم، بیش از پیش در تنگنا قرار خواهم گرفت و با چالش و ریسک بجای برخورداری از ثبات مواجه خواهم شد، من می گویم که تحصنم رسما آغاز شده است. حتی اگر این تحصن در ظاهر نامحسوس به نظر آید.

 

روزنامه نگار فرضی: مطالبات شما چیست؟

 

اکبر: مطالبات من در اسناد معرفی شده در متن اعلامیه تحصن، بطور روشن و صریح تعریف و تبیین شده.

یکی از مطالباتم که می خواهم در این مصاحبه بر روی آن تمرکز و تاکید کنم، مطالبه یک پاسخ شفاف، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی یو. ان. ایچ. سی. آر (کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان) به درخواست پناهندگی ام است.

اگر جواب روفوضگی ام را بگیرم می توانم برای زندگی ام برنامه ریزی کنم. اگر قبول هم بشوم باز هم به نوعی دیگر می توانم برای زندگی ام برنامه ریزی کنم.

 

روزنامه نگار فرضی: برای پناهندگی به سازمان ملل شما چرا اینجا اومدید؟ آیا یک پناهنده نباید ابتدا از کشور خودش خارج بشه تا درخواست پناهندگی ش قابل بررسی باشه؟

 

اکبر: من نه فقط یک بار بلکه بارها این کار را انجام داده ام. اما با توجه به اینکه نسبت به توافقات و معاملات کشورهای 5+1 با جمهوری اسلامی ایران مشکوک و منتقد بوده ام، در عرصه های بین المللی  چهره ای ترسناک، ناسازگار، درد سر ساز و نامطلوب به نظر رسیده و شناخته شده و با عربده کشی، فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت مواجه گشته ام.

امروز هم دیگر عمر و انرژی و پول اضافه ای برایم باقی نمانده است که مفت و مجانی ایران و منابع نقدش را برای نظام وطن فروش جمهوری اسلامی ایران باقی بگذارم و به استقبال مشکلات کارگری در بازار کار سیاه کشورهای توسعه نیافته و به استقبال مسایل و مشکلات پروسه پناهندگی به سازمان ملل در کشورهای خارجی بروم تا دستگاه تبلیغاتی رسمی ایران با تداوم سرکوب جامعه مدنی و سبزهای ملت ایران به من دهن کجی کند و پشت سرم بگويد كه ايران را غارت كرد، حتي دشمن جنبش سبز هم ما نبودیم و وی بود، مزدور بیگانه بود و می خواست مملکت را بدهد به بیگانه، از آمریکا پول گرفت و …. . مگر ایران ویران شده که من از ایران پول نگیرم برای خرج کردن در خارج و پخش کردن در خارج؟ و مگر ایران نابود شده که من به پولی غیر از پول ایران محتاج باشم در هر کجای جهان؟


روزنامه نگار فرضی: پس گویا شما دیگه به هیچ قیمتی حاضر به رفتن از ایران نمی شید. آیا همینطوره؟


اکبر: من نمی گویم که به هیچ وجه قصد ندارم باز هم ایران را به قصد مراجعه به یو. ان. ایچ. سی. آر ترک کنم

وقتي شرايط و وضعيتي كه ايران به من داده است و مي دهد از سطح ثبات و نيروي متصور از پناهندگي كمتر و پايين تر باشد حركت من به سمت رسيدن به حق پناهندگي كاملا منتفي نيست. بعبارت ديگر من بدون توصيه (نخواستم بگويم مسووليت) ايران به هيچ كجا نمي روم.

من نمی گویم که به هیچ وجه قصد ندارم باز هم ایران را به قصد مراجعه به یو. ان. ایچ. سی. آر ترک کنم

من سعی دارم که باز هم این کار را انجام دهم يعني ایران را به قصد مراجعه به یو. ان. ایچ. سی. آر ترک کنم تا صورت مسئله حفظ شود و معدل فرصت سوار کشورهای موسوم به 5+1 قبل از اعتراف و اقرار رسمی به عدم حمایت سازمان ملل از اکبر نتوانند از تماشای گرفتاری اکبر در رینگ مبارزه با رژیم ایران لذت ببرند. اعتراف و اقراری که گروه 5+1 باید در برگه مخصوص و رسمی سازمان ملل برای ارایه جواب ردی به درخواست پناهندگی ارایه دهد به اکبر. و اگر قرار است که صورت مسئله حفظ نشود و اگر قرار است که قواعد بازی متحول شود، ضربه اول باید از سوی سیستم امنیتی جمهوری اسلامی ایران به اکبر زده شود و نه بالعکس.

البته حضور فیزیکی اکبر در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران و سر دادن شعار مرگ بر معدل کشورهای 5+1، زنده باد سازمان ملل، یک اقدام کوچک، کم و حداقلی است و اگر چنین اتفاقی رخ دهد نباید آن را به معنی زده شدن ضربه اول از سوی اکبر به رژیم ایران محسوب کرد.

من تصمیم دارم باز هم ایران را بمنظور مراجعه به یو. ان. ایچ. سی. آر ترک کنم.

اما معتقدم که امروز سازمان ملل بخشی از قدرت و اختیارات خود را به ما انسانها و واحدها واگذار کرده و ناظر است. تا گفته نشود که سازمان ملل دمکرات نبود و آزادی نداد و قدرت نداد و …. . سازمان ملل فقط فردا در قیامت حاکم مطلق خواهد بود و امروز

خود سازمان ملل اختیار جامعی بر پرونده پناهندگی من ندارد و پرونده پناهندگی من سالهاست که در اختیار کشورهای 5+1 قرار گرفته است. حال یا بطور خود آگاه، یا ناخود آگاه، یا محسوس و یا نامحسوس. همان شش ابر قدرت معاصر که معدل گروه ایشان تنزل دادن دنیا به سطح رقابتهای تسلیحاتی را در کارنامه خود ثبت کرده است.

و من امروز اینجایم تا از جمهوری اسلامی ایران بخواهم در اینمورد با کشورهای 5+1 رایزنی کند تا وضعیت پرونده پناهندگی من در سازمان ملل بهبود یابد و وجه بین المللی آسیب دیده ام در ترکیه، آذربایجان و در دیگر کشورهای جهان که توسط 5+1 آسیب دیده است توسط خود 5+1 نیز ترمیم شود.

و من امروز اینجایم تا به افتخار سازمان ملل جشن بگیرم و ایمان و شوق بندگی ام نسبت به سازمان سبز (سازمان ملل) را فریاد کنم و کشورهای 5+1 که بندگان خطا کار و نالایق  سازمان ملل هستند را محدود، کنترل و راهنمایی کنم.

کشورهای 5+1 طی یک و نیم دهه اخیر مانع اعمال اراده سازمان ملل در مورد اکبر (مانع گسترش حمایتهای سازمان ملل از اکبر) بوده اند. و من امروز با شعار مرگ بر کشورهای 5+1 و زنده باد سازمان ملل به اینجا (پیشگاه سازمان ملل) آمده ام.

و من امروز اینجایم و یک پاسخ شفاف، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام به. یو. ان. ایچ. سی. آر می خواهم و برای رسیدن به همین هدف کوچک آنقدر دغدغه مند و پی گیر بوده ام که حتی اعلامیه تحصن نیز تهیه کرده ام و اعلامیه تحصنم را نیز آورده ام.

 

و هر وقت و از هر کجای جهان هم که به ایران باز گردم، به همین نقطه باز خواهم گشت.

عدم پیشرفتهای مختلف من و از جمله پیشرفت مالی و ایجاد تنگناها و اعمال فشارهای جمهوری اسلامی ایران و تنگ تر شدن عرصه برای خودم را نیز به منزله مجوز خودکشی برای خودم از سوی کشورهای 5+1 (اربابان و مسوولان اصلی که اجازه نمی دهند ایران به تسلیحات اتمی دست پیدا کند) محسوب خواهم کرد.

مجوزی که استفاده نکردن من از آن تا امروز، توسط فرزندان و نسلهای آینده کشورهای 5+1 یک اقدام ایثار گرانه و نشانه عشق و مالکیت مطلق اکبر نسبت به کشورهای 5+1 محسوب خواهد شد تا نابود نشدن کشورهای 5+1 در اثر تهدیدات و تحدیدات اکبر به نوعی توجیه شده و نیروهای خصمانه اکبر بر علیه کشورهای 5+1 خنثی شود.

در فکر آن هستم که از این پس (پس از این مصاحبه) پای همه یادداشتهایم نیز آدرس همینجا را بنویسم.

 

روزنامه نگار فرضی: شما چی از جون سازمان ملل می خواید؟

 

اکبر: من دعا گوی سازمان ملل هستم. من برای سلامتی سازمان ملل دعا می کنم. من در حال نجوا با سازمان ملل هستم. من همچنین می خواهم سازمان ملل حاکم شود. من سازمان ملل را یکی از سطوح و لایه های حقیقت یافته ام. هویت سازمان ملل و تناسبها و ظرفیتهایی که سازمان ملل از آن برخوردار است برای من آشنا به نظر می رسد.

و اینجا می آیم و مثل یک انسان، سگی به نام معدل گروه 5+1 را گاز می گیرم و ظرفیتها و حق و حقوق رسانه ای و تبلیغاتی خودم را غنی تر می کنم و به کار می اندازم تا ظرفیتهای نظامی و امنیتی باالقوه ام نیز باالفعل شود و دیگر هر سگ بی سر و پایی جرات نکند که به همین سادگی و مفت و مجانی مانع اعمال اراده سازمان ملل گردد.   


روزنامه نگار فرضی: شما نظام جمهوری اسلامی ایران رو وطن فروش می نامید. آیا چنین ادبیاتی از سوی یک فعال سیاسی نشانه بد اخلاقی و خوی خشن وی نیست؟


اکبر: مگر دروغ می گویم؟ مگر اورانیوم بیست درصدی ایران فسیل نمی شود؟ آنهم پس از آنهمه هزینه نامعقول و شعارهای نان و آبدار تبلیغاتی برای مصرف داخلی در ایران!

ضمنا خلق و خوی من در دیدگاه کدام ناظر خشن به نظر می رسد؟ ریشه مسایل من در ایران است و ملت بصیر ایران در مورد موضوعات ملی ایران تا امروز بطور خود آگاه و یا شاید هم ناخود آگاه خشونتهای نسبتا گسترده تر و وحشتناکتری را مشاهده کرده اند و هنوز هم هیچ اتفاقی برای بصیرتگاهشان نیفتاده است. اخم و تخم من در مقایسه با آن خشونتها اصلا چیز قابل ذکری نیست.

همچنین من از جنبش سبز و از سبزهای ملت ایران نیز حمایت کرده ام و در این راه ضرر و آسیب نیز دیده ام. از همین روی حمایت ناخود آگاه و یا شاید هم خود آگاه ملت ایران از تحصن خودم در مقابل سازمان ملل را نیز با خودم دارم. هر چند که آنها تا قبل از پخش حلوا در اینجا بطور فیزیکی سبز نخواهند شد. اما بیایند که چه بشود؟ آنها سلاح ندارند و در اینجا هر چند که می شود روبوسی اکبر با سازمان ملل را دید زد اما خطر مورد حمله قرار گرفتن بخاطر حمایت از اکبر هم وجود دارد و من نمی خواهم و راضی نیستم که چنین زحمتهایی برای طرفداران من (ملت ایران) بوجود آید و در اینمورد هیچگونه تعهدی ندارم و هیچگونه مسوولیتی ندارم. فقط می دانم که من از جنبش سبز و سبزهای ملت ایران حمایت کرده ام و این کارم محبوبیت مردمی و مقبولیت اجتماعی ویژه و فوق العاده ای در ایران و در میان عموم ایرانیان به من بخشیده است.

من حتی خودم هم یک انسان سبز هستم. آری من خود نیز یکی از سبزهای ایران هستم. خیر خواه بوده ام و قدم خیر برای مسایل ملی و مسایل کلان مملکتی ایران برداشته ام. امروز و طی سالهای گذشته از سوی ایران و از سوی رسانه های رسمی ایران یک خائن و وطن فروش و مزدور بیگانه و …. نامیده شده ام. آنچه از سوی رسانه ملی و رسانه های رسمی ایران القا شده نیز نسبتا از سوی ملت ایران علی رغم باورهایی که قبل ترها زمزمه می کردند پذیرفته شده و موضوع سرکوبهای سال 2009 ایران برای انواع قشرهای ملت ایران اعم از ثروتمند و فقیر و نخبه یا عامی فراموش شده و از یادها رفته و فقط موضوعات بازاری و معیشتی و رفاهی و توسعه ای و رفع تحریمها و …. موضوعات اصلی در ایران و در میان عموم ایرانیان هستند. از جنبش سبز هم که بگویی اگر شانس بیاوری و چالش و خطری گريبانگيرت نشود و حرفت را بی ترس و بی منت و بی تهدید گوش کنند نهایتش آن خواهد شد که می خواهند ببینند آیا پولی از این ذکرهای سبز عایدشان می شود یا در آينده خواهد شد كه امروز به تحمل اين ذكرهاي ملال آور بيرزد يا نه!

امروز، من نیز همچون عموم ایرانیان که هر یک در پی منافع شخصی خودشان هستند و تا زمانی که کارد استبداد به استخوان خودشان و خانواده و فامیلشان نرسد بخش خود آگاه وجدانشان از سرکوب شدن سبزهای کشورشان ناراحت نمی شود دارم تلاش می کنم که صدمه و آسیب بیشتری در ایران و از ایران نبینم.

قطعا وقتی که وضعم بهتر و با ثبات تر شد و ریلکس تر شدم ادبیاتم در مورد گاورنمنت (دولت) وقت آن روز ایران نیز تلطیف خواهد شد و از این سرودهای مد روز ای ایران ای وطنم و غیره و غیره سر خواهم داد و دست کم خیلی بیشتر از سران جمهوری اسلامی با ملت ایران مهربان و با احترام و ادب رفتار خواهم کرد.

اکبر به مثابه ثروت همه کشورها و ملتهای جهان باید در کشور خودش ایران هم از عزت و احترام و آبرو و اعتبار برخوردار باشد. در غیر اینصورت آن کشور خودش برود به جهنم بهتر است تا آنکه از اکبر و امواج سبزش عبور کند و به زندگی پس از اکبر و امواج بی مدافع سبز وی تن در دهد.

در مورد سوال شما یک نکته دیگر هم که نباید از آن غافل شد این است که من در همین ایران دارم عباراتی همچون وطن فروش را در مورد ایران و برخی هویتهای مبهمش به کار می برم و نه در خارج. و در خارج از ایران معمولا سیاستم به گونه ای بوده که تا قبل از گرفتن یک پول نامحدود از آمریکا و تمدن غرب، ایران و ملت ایران را از افتخارات و پشتوانه های اصلی خودم معرفی کنم. اتفاقا وقتی که اقشار مختلف ملت هولو طلب و راحت الحلقوم خوار ایران در همین بهار 93 در حمایت از من به خیابانهای ایران ریختند و خواهان

یک پاسخ روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی یو. ان. ایچ. سی. آر به درخواست پناهندگی اکبر و عدم اخلالگری 5+1 در اینباره

شدند تا از فرصت گیر آوردن یک رهبر درست و حسابی دیگر برای انقلاب بر علیه بقای رژیم جمهوری اسلامی در ایران نهایت استفاده را برده باشند خواهید دید که من و ملت ایران هیچیک دیگری را قاتل جنبش سبز و سبزهای ایران (اعم از امواج، سران و شبکه های سبز) نمی شناسیم و از این بابت ملامت نمی کنیم و از همدیگر ناراحت نیستیم و قبل از ناراحت بودن از هم، از سران جمهوری اسلامی ایران ناراحت و نسبت به سران آن رژیم معترض بوده ایم. اگر گفته می شود به همین خیال باش، من می گویم که: هستم.

اصلا من در هر صورت ملت ایران را دوست دارم و از اطرافیان نزدیک به خودم می شناسم و معرفی می کنم. حتی اگر ملت ایران نسبت به من بی مهر و جفا کار باشند. تا کور شود هر آنکه نتواند دید. یعنی همان حسودانی که از ملت ایران جدا و دور افتاده اند و همچون ملت ایران از اطرافیان نزدیک به اکبر محسوب نمی شوند. یعنی همان سران جمهوری اسلامی ایران.


روزنامه نگار فرضی: تحصن شما تا کی نامحسوس خواهد ماند؟


اکبر: تحصن من نامحسوس نیست. مثل خورشید دارد می درخشد.

تحصن اکبر نوری است که خفاشان تحمل دیدن آن را ندارند.

اگر منظور شما حضور فیزیکی من در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران است، چنانچه تا پنج روز مانده به پایان سال 1392 شمسی مسوولان مربوطه در جمهوری اسلامی ایران و در دولتهای کشورهای 5+1 پاسخگو نشوند، حضور فیزیکی من در پیشگاه دفتر سازمان ملل در تهران را نیز به نرمی و به تدریج شاهد خواهیم بود.

 

روزنامه نگار فرضي: چقد مي گيري حضور فيزيكي ت در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران رو لغو و كنسل كني؟

 

اكبر: مي دانيد كه شيطان با ما و با جهان ما چه كار كرده؟ جمهوري اسلامي ايران، خواهان قابل خريد و فروش بودن حيثيت ما و جهان ما شده است.

او با القاء دیپلماتیک و ناخود آگاهانه تهدیداتی زیر پوستی و نا محسوس، حیثیت ما و جهان ما را به معامله فرا خوانده است. معامله ای ارزان. به قیمتهایی که حتی برای خودش هم باید مضحک و خنده دار به نظر برسد. با پولهایی خرید می کند که اصلا متعلق به خودش نیست. و با پولهای تقلبی نیز خرید می کند. و گاهی اصلا پول هم نمی دهد. و …. . برای طرف یا طرفهای معامله اما معامله او باید دردناک و گریه آور باشد.  

اعتراض به سركوب جنبش سبز و سبزهاي ملت ايران (اعم از امواج، سران و شبكه هاي سبز) و دفاع كردن از ايشان، راه توسعه ظلمت و ظلم شيطان را مسدود و محدود مي كند. حرکت آنها نه فقط بخاطر خود بود که آنها از راههای مورد نیاز خدا پرستی، مدنیت و خرد محوری ما و جهان ما مانع زدایی کرده اند.

و براي انجام اين كار من به دنبال لياقت داشتن نمي گردم كه بخواهند شايستگي ام را آماج حملات تبليغاتي خود قرار دهند. بلكه ما براي انجام اين كار بايد به دنبال جرات داشتن بگرديم و نه به دنبال لياقت داشتن. اگر قرار بود كه ما و جهان ما در باور آنها لياقت داشته باشيم، حيثيت ما را قابل خريد و فروش نمي خواستند.

آنها ما را و جهان ما را به جنبش سبز و سبزهاي ملت ايران (اعم از امواج، سران و شبكه هاي سبز) مديون كرده اند و استعدادهاي والاي ما و جهان ما مشغول مديون بودن شده است. پس آنها سزاوار محكم ترين تو دهني ها هستند تا ديگر بجاي پاسخگويي در مسند قدرت نروند توي عالم خودشان و زار بزنند كه چرا درك و ستايش نشده اند.

چقد مي گيري يعني چه؟ به گمانم شما پیش خودتان گفته اید که اکبر با صمیمیت و صداقت با ملتش شوخی می کند و دارای منشی عشقی است و ما هم با وی یک شوخی کنیم. متشكرم از لطف و اظهار محبت شما اما متاسفم كه توان زيادي برايم باقي نمانده تا ذهنم را مشغول چنين مباحثي كنم. آنچه در اينمورد بطور قطعي مي توانم بگويم اين است:

چنانچه توافق ژنو تا پنج روز مانده به پايان سال 1392 شمسي از بين برود احتمال حضور فيزيكي من در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران در بهار سال 1393 شمسی به ميزان بسيار زيادي كاهش خواهد يافت. و در غير اينصورت اين احتمال بيشتر خواهد بود.

البته یک آشتی ملی سبز در ایران که بدلیل ترس حاکمیت سیاسی ایران از اصلاحات سبز بعید به نظر می رسد نیز می تواند مرا از تمایل به نقش آفرینی های بیش از پیش در عرصه های سیاسی ایران باز دارد.

از مصاحبه با شما خوشحال شدم. با تشكر.

 

روزنامه نگار فرضي: از مصاحبه با شما شاد شديم. با تشكر.

 پایان

 

جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲ تهران 

۲۱ فوریه ۲۰۱۴

اعلامیه تحصن اکبر

February 21, 2014

من به برخورداری کشورهای 5+1 از امنیت و ثبات اعتراض دارم و دست به تحصن زده ام.
من دو سند با نامهای ریفلکس به توافق ژنو” و “کف مطالبات اکبر از کشورهای 5+1” تهیه کرده ام و با پست پیشتاز برای سفارتخانه های کشورهای 5+1 در تهران فرستاده ام. من خواهان ابلاغ رسمی آن دو سند به دولتهای کشورهای 5+1 از سوی جمهوری اسلامی ایران و پی گیری جمهوری اسلامی ایران برای پاسخگویی دولتهای 5+1 در مورد آن دو سند به اکبر هستم.
من خواهان انعکاس رسانه ای گسترده تحصنم بویژه از سوی جمهوری اسلامی ایران هستم. و همچنین از سوی اپوزیسیون ایران. و همچنین از سوی رسانه های دولتی و رسمی کشورهای 5+1.
من خواهان کاهش و حتی پایان وضعیت و شرایط تحصن آمیز خود هستم.
کشورهای 5+1 باید در طول مدت تحصن من در جهت پاسخگویی به مطالبات تصریح شده ام اقدام نمایند و به گام برداشتن در این راه ادامه دهند.

علی اکبر ابراهیمی

تهران – مقابل دفتر سازمان ملل

کف مطالبات اکبر از کشورهای 5+1

February 21, 2014

وزارت دفاع چین،

وزارت دفاع روسیه،

وزارت دفاع آمریکا،

وزارت دفاع فرانسه،

وزارت دفاع انگلیس و

وزارت دفاع آلمان،

شما حق و فرصت دارید در مقابل چهار مطالبه ای که در سطور زیر مطرح می کنم هر طوری که دلتان می خواست از خودتان و کشورهای مطبوعتان دفاع کنید. هر طوری که خودتان صلاح می دانید و گمان می کنید که در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت به نفعتان است، این کار را انجام دهید.

مطالبه اول:

من یک جواب روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی به درخواست پناهندگی ام از یو. ان. ایچ. سی. آر می خواهم.

کشورهای 5+1 در اینمورد مسوولند و باید هر چه زودتر جواب درخواست پناهندگی مرا از یو. ان. ایچ. سی. آر گرفته و به من ارایه دهند تا من مجبور نباشم باز هم ایران را بمنظور مراجعه به یو. ان. ایچ. سی. آر ترک کنم. چرا که من قصد  دارم به زودی این کار را انجام دهم. من بارها چنین کاری را انجام داده ام. اما رسیدن به جواب فوق الذکر که حداقل حق هر پناهنده بوده و چیزی بیش از یک هدف مقدماتی و اولیه نبوده هنوز هم برای من یک هدف دست نیافتنی و رویایی مسحور کننده باقی مانده است.

هر بار که من ایران را بمنظور مراجعه به یو. ان. ایچ. سی. آر و گرفتن یک جواب روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی ترک می کنم بخش عمده ای از نیروهای مالی، مادی و معنوی ام تحلیل می رود و من به شدت ضعیف می شوم.

وقتی که من تضعیف می شوم نمی توانم در راه ساختن یک زندگی با ثبات برای خودم به پیشرفتهای محسوسی برسم و حتی از رفاه و آسایش که یکی از مقدمات مطالعه، تحقیق و توسعه است نیز محروم می مانم.

انگیزه های درونی من و چشم انداز اهداف خیر خواهانه اجتماعی من در اثر جدایی و دوری طولانی مدت از همدیگر و در اثر ریفلکسهای بی ربط و نا مناسب 5+1 و در اثر بی نتیجه بودن دوندگی ها و سختکوشی های پر شور و نشاط و پر امیدم ظاهرا کم رنگ شده اند و من به سمت فقط به خودم اندیشیدن سوق یافته ام و در اوضاع و شرایطی که انگیزه ها و چشم انداز اهداف در آن به التماس برای توقف فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت تنزل یافته و خلاصه و محدود می شود، خود زندگی نیز در غیاب نبوغ، استعدادها و انگیزه های ذاتی و خدادادی و چشم انداز اهدافم دیگر جذابیت دو سال پیش و سه سال پیش و چهار سال پیش و پنج سال پیش و ده سال پیش و پانزده سال پیش را برایم ندارد.

با این توضیحات می خواهم بگویم که من دیگر توان تحمل یک ضربه محکم و ضعف شدید دیگر را در خودم نمی بینم و خطر مرگ در اثر مشکلات را به خودم نزدیک می بینم.

امروز یک جواب روشن، رسمی و کتبی قبولی و یا ردی از سوی یو. ان. ایچ. سی. آر به درخواست پناهندگی من اتفاقی در جهت خلاف تشدید آسیبها و ضعفهای من خواهد بود.

شايد بتوان مطالبه مطرح شده در سطور و پاراگرافهاي فوق را اينگونه نيز تفسير و تعبير كردكه امروز ديگر فقط يو. ان. ايچ. سي. آر واسطه ميان اكبر و سازمان ملل نيست. بلكه علاوه بر آن، سفارتخانه هاي كشورهاي 5+1 در ايران نيز واسطه ميان اكبر و سازمان ملل هستند و مي توانند در جهت حمايت از اكبر اقدام كنند. و فراهم كردن امكان و فرصت مهاجرت اكبر به يك كشور پيشرفته غربي نيز يك نوع حمايت متناسب با شرايط روز اكبر طي سالهاي گذشته و طي يك و نيم دهه اخير بوده است.

سفارتخانه هاي كشورهاي 5+1 در ايران بايد به احترام حقوق و منافعي كه اكبر در كشورهاي 5+1 دارد و به احترام حقوقي كه خدا بر كشورهاي 5+1 دارد در جهت اقدام براي حمايت از اكبر گام بردارند.

مطالبه دوم:

چه شده، چه خبر است! من مگر که چه می خواهم؟ فقط “هدایایی (انعامی) بنده پرور از سوی سازمان ملل” را می خواهم.
من مدارک هویتی رسمی بومی همه کشورهای جهان مبنی بر اینکه من اهل آن کشورها هستم را می خواهم. واسطه این کار باید سازمان ملل باشد. در اینمورد کشورهای 5+1 موظف به فعال شدن هستند. اما من دوست دارم که حکومت رسمی کشور خودم (ایران) در اینمورد فعال شود.

من خواهان حمايت جامع و كامل سازمان ملل از خودم و سازمان باالقوه مورد نظرم هستم. حمايتهاي گسترده ای كه از جانب بخشهاي مختلف سازمان ملل و با اجماع و حمايت كامل همه كشورهاي جهان انجام بگيرد. كشورهاي 5+1 موظفند و بايد در جهتي گام بردارند كه روياي “حمايت سازمان ملل از اكبر” به وقوع بپيوندد.

اگر آن حمايت گسترده، جامع و كامل محقق نشد، حمايتهاي محدود تر از سوي سازمان ملل (همچون حمایتهای مربوط به پناهندگی) را هم مي پذيرم.

امروز كه از حمايتهاي گسترده، جامع و كامل سازمان ملل خبري نيست من حاضرم از حمايتهاي مشترك و واحد كشورهاي 5+1 نيز برخوردار شوم و همچنين از حمايتهاي ايران.

و امروز كه از حمايتهاي مشترك و واحد كشورهاي 5+1 و از حمايتهاي گسترده، جامع و كامل سازمان مللخبري نيست من حاضرم از حمايتهاي تنهايي هر يك از كشورهاي 5+1 نيز برخوردار شوم و همچنين از حمايتهاي ايران.

من امروز نيازمند حمايت هستم و كشورهاي 5+1 نيز همچون ايران موظف به اقدام در اين زمينه هستند. و بلكه وظايف و مسووليتهايي وي‍ژه در اين زمينه دارند، ويژگي هايي كه حتي ايران نيز فاقد آنهاست و خارج از ظرفيت و توان ايران است.

مطالبه سوم:

ظاهرا من يك پولي بابت پول خاك و يا پول اقامت به دولت تركيه بدهكارم. البته به ياد ندارم كه دولت تركيه هيچگاه اين موضوع را به من تذكر و يا حتي اطلاع داده باشد _و یک بار هم در روزهای سخت زمستان پول یک دوره زمانی محدودی را از من خواسته بودند و من هم داده بودم_ و در آخرين ديدارم با مسوولان تركيه اي، ايشان در حين فحاشي و ضرب و شتم من براي اولين بار اين موضوع را (موضوع بدهکار مالی بودن من به دولت ترکیه را) به من اطلاع دادند.

من خواهان پرداخت شدن آن پول به واحد مربوطه در دولت تركيه هستم و انجام اين كار وظيفه دولت ايران است. اما با توجه به اين كه دولت ايران به اين وظيفه اش نيز عمل نكرده و نمي كند، كشورهاي 5+1 موظف و مسوول به انجام اين كار نيز هستند.

مطالبه چهارم :

همانگونه که هفته گذشته نیز به آن نیروی اطلاعاتی و امنیتی محترم و نامحسوس جمهوری اسلامی ایران در بزرگراه همجوار با وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران گفتم و با گفته ام خیالش را راحت و زحمتش را کم کردم تا دیگر امیدی به خریدن اکبر و یا مرعوب ساختن اکبر و یا ماموریت دادن به اکبر نداشته باشد، اصلی ترین و مهمترین سرمایه من همین است که انگشت گذاشته ام روی امنیت کشورهای 5+1 و امنیت کشورهای 5+1 در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت را به چالش کشیده و تهدید و تحدید کرده و با خطر مواجه ساخته ام و هیچ دلیلی نیز نمی بینم که اراده ام در اینمورد را تغییر دهم.

این موضوع (موضوع اعمال فشار اکبر بر کشورهای 5+1) رسما در سند ریفلکس اکبر به توافق ژنو مطرح و ثبت شده و به سفارتخانه های آنها در تهران نیز ابلاغ گشته است.

من هیچ دلیلی نمی بینم که اراده ام در اینمورد را تغییر دهم مگر آنکه از سوی کشورهای 5+1 به مطالبات در سند ریفلکس به توافق ژنو تصریح شده ام پاسخ داده شود. و یکی از اصلی ترین و مهمترین مطالبات من از کشورهای 5+1 به موضوع سرکوب جنبش سبز ملت ایران مربوط می شود.

جنبش سبز ملت ایران نماد شرف و حیثیت و آبرو و اعتبار ملی ایرانیان بود و سبزهای ملت ایران، نمادهای شرف و حیثیت و آبرو و اعتبار ملی ایرانیان بودند. وضعیت و شرایط سبزهای ایران طی سالهای اخیر و بخصوص طی ماههای اخیر، نشانه وخامت وضعیت معدلهای شرف و حیثیت و آبرو و اعتبار در میان ایرانیان و نشانه وخامت وضعیت معدل آن معدلها بوده است. و این موضوع در نظر من پسندیده نیست و باید تغییر کند.

و من کشور و ملتم را دوست دارم. حاکمیت سیاسی ایران باعث شکست و رسوایی ملی فوق الذکر برای ایران و ایرانیان بوده و باید به زیر کشیده شود.

 و من هرگز اجازه نداده ام کشورهای 5+1 با رژیم آدم ربایان، جنایتکاران و شیاطینی که ملت ایران را به این حال و روز دچار ساخته اند بر سر ایران و ملت ایران معامله کنند و در همین راستا به پشتوانه ذکر ناخودآگاه اسماء و صفات خدا، امنیت کشورهای 5+1 را پیش چشمشان آورده ام.

امروز سران کشوری و لشگری ایران در مورد نحوه موضع گیری در مورد سبزهای مردم ایران به نتایج قطعی و نهایی خود رسیده اند و طی روزهای اخیر یک بار دیگر حملات خود بر علیه پویش و جنبش سبز ملت ایران و رهبران نمادين در حصر آن را بطور محکم و غیر قابل بازگشت تکرار کرده اند. چرا که در راه تلاش برای انحراف افکار عمومی و مخفی نگه داشتن مفاسد بو گندوی خودشان هیچ راه و چاره بهتری بغیر از تداوم ظلم بر هویت سبز ایران و همچنین تداوم لاس زدن و بده بستان کردن با 5+1 در یک بازی سیاسی اتمی به مغزشان خطور نکرده است.

آنها در پاسخ به تلاشهای رییس جمهور ایران آقای حسن روحانی برای رفع محدودیت از سبزهای مردم ایران، موفق شده اند وی را مجبور به موضع گیری بر علیه جنبش سبز مردم ایران نمایند تا شاید اندکی از تلاشهای رییس جمهور در زمینه رفع ظلم بر جنبش سبز مردم ایران به نتیجه برسد.

من دارم  به وضوح می بینم که علی رغم پیروزی های سبز بواسطه آقای روحانی اما آقای روحانی یک ابزار مناسب و بهترین ابزار ممکن برای دوام و بقای حکومت شیطان و عربده کشی های حق به جانبانه آن در ایران است. روحانی در فضای سیاسی ایران چه کار کرده؟ روحانی فقط سبزهای داخل سیاهچال و یا قبرستان و یا تبعید و یا انزوای مردم ایران را بعنوان مقامهای مسوول رسمی نابسامانی ها به مردم معرفی کرده است. و همچنین بعنوان صاحب امتیازان درجه اول ننگ عقب نشینی های ننگین هسته ای ایران.

مشکلات داخلی و نارضایتی های روز افزون عمومی در داخل و مشکلات خارجی یک سیل ترسناک و ملموسی از فشارها بر رژیم ایران ایجاد کرده بود که روحانی فقط بعنوان سدی در مقابل آن سیل عمل کرد. روحانی چه کار کرد؟ فقط مردم را باز هم به حالت تعلیق بازگرداند. قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال 2013 ایران مردم وجدانشان نسبتا فعالتر شده بود و کمی به یاد سبزها و موسوی افتاده بودند و از سبزها سراغ می گرفتند و کمی ذکر خیر ایشان را می گفتند و بر بی گناهی و مظلومیت سبزها تاکید می کردند. اما پس از انتخابات که تا حد ممکن تدابیر لازم برای معلوم نشدن اراده ملت در آن بکار گرفته شده بود و پس از مشخص شدن آراء و نظر صریح و قاطع ملت در انتخابات که حاکمیت سیاسی ایران هنوز هم حاضر به شنیدن صدای آن نشده است آقای روحانی آنگونه که باید در مورد حمایت از سبزهای ملت ایران اقدام نکرد و مردم باز هم به نگرانی های مالی، جسمی و روحی درگیر و مشغولند و فرصت فکر کردن به سبزهای خودشان و سراغ گرفتن از آنها و کشف این موضوع که آنها اصلا کجا غیبشان زده است را ندارند.

سیاستهای آقای روحانی برای من قابل احترام است و می دانم که تداوم تحریمها و  اوضاع نابسامان اقتصادی روزمره در ایران و همچنین حمله آقای روحانی به جنبش سبز مردم ایران از جمله مواردی هستند که می تواند آقای روحانی و سیاستهای ایشان را تضعیف کند.

اما همه اینها هیچیک باعث نمی شود که من از تمرکز بر محور برنامه های خودم در مورد امور سیاسی ایران منحرف شوم. با این توضیح می خواهم بگویم که آقای روحانی برای من قابل احترام هستند و ایشان نباید هیچگاه از دست من و یا سیاستهایم در قبال ایشان ناراحت شوند. آقای روحانی برای من قابل احترام هستند اما قابل حمایت جدی از طرف من نیستند و من مسوولیت چنین حمایتی را نمی پذیرم و نپذیرفته ام و هر جایی که آقای روحانی مانعی بر سر راهم است و ضربه ای به من می زند در آن لحظه و در آن مورد یک دشمن و نیروی متخاصم بر علیه من است.

و حسن روحانی رییس جمهور ایران نیز در حملات روزهای اخیر بر علیه جنبش سبز مردم ایران دست داشت. بدون اینکه احساس کند به تشکر از سبزهای مردم ایران از بابت توافق ژنو و از بابت رییس جمهور شدن نیاز دارد.

در انتخاباتی که بجز سعید جلیلی بقیه دیگر کاندیداها از طمع پیروزی در انتخابات، با شعارها و ادعاهای اصلاحات محور و نزدیک به سبز به میدان آمده بودند (در انتخابات 92) زرنگ ترینشان همین حسن روحانی بود که حتی تنها کاندید اصلاح طلب و سبز را نیز مجبور کرد به نفع وی کنار بکشد.

روحانی حتی به یک کاندید اصلاح طلب حداقلی (عارف) هم رحم نکرد و همچون احمدی نژاد ولایتمدار و برخی از اطرافیانش در اواخر دوران دولتشان که در از بین بردن ذیحقان اصلی شعارهای اصلاحات محور و سبز دست داشته اند روی شعارهای اصلاحات محور و سبز انگشت گذاشت تا اجماع ملی دهها میلیون از مردم سبز ایران را بشکند و به هم بریزد. و عارف بزرگ از شرمش کنار کشید تا چنین اتفاقی نیفتد.

و من بعنوان یکی از سبزهای ملت ایران که رژیم استبداد مانع دفاع، حمایت و حفاظت جامع و کافی رهبران سبزم از حقوق و منافع من و کشور و ملت و همفکران و همراهانم شد و حضور خودم در میدان سیاست و نظر داشتن به در اختیار گرفتن زمام قدرت متمرکز ایران – هر چند بطور موقت- را برایم به موضوعی لازم و ضروری مبدل ساخت به نفع روحانی کنار رفتم و آرای دهها میلیونی خودم را به روحانی بخشیدم. من توافق مقدماتی ژنو را به روحانی بخشیدم و …. . اما روحانی نتوانست چهره غير سبز و يا حتي ضد سبز خودش را بیش از پیش مخفی نگه دارد و با اظهاراتش در بزرگداشت روز نکبت استبداد دینی که بر اساس دروغ و وارونه تبلیغ کردن واقعیت شکل گرفته بود، بر عليه جنبش سبز ملت ایران موضع گيري كرد تا اراده حکام غیر منتخب و عصبانی ایران و ایادی و بازوهای امنیتی ایشان مبنی بر تحریک جنبش سبز به تندروی اعمال شود.

روحانی پس از بدست آوردن مقام رياست جمهوري و توافق مقدماتي ژنو خيالش راحت شده كه ديگر نيازي به سبزها ندارند. و عملا اعلام کرد که سپر محافظتی سبزهای مردم ایران نخواهد بود.

روحانی عملا اعلام کرد که سپر محافظتی سبزهای مردم ایران نخواهد بود.

 اما

سبزهای مردم ایران باید از سپرهای محافظتی کافی برخوردار می شدند و نباید به تنهایی مورد حمله واقع می شدند.

بخشهای نهایی این کار (سپر محافظتی ساختن برای سبزهای مردم ایران) با کشورهای 5+1 در سند ریفلکس به توافق ژنو انجام شد تا کشورهای 5+1 در قبال سبزهای مردم ایران پاسخگو تر و مسوولیت پذیر تر شوند.

این کار (تقسیم عادلانه و داوطلبانه امنیت خود با سبزهای مردم ایران) باید از سوی خود ایران و معدل معدلهای ایرانی و معدل ایرانیان معاصر نیز انجام شود. تا ایرانیان خودشان نیز در قبال سبزهای خودشان بیشتر و تا حد کافی برای مورد ظلم واقع نشدن سبزهایشان مسوولیت پذیر شوند.

و اعمال فشار و تشدید فشار و تحریم و فشار معطوف به انقلاب داخلی در ایران و یا اگر انقلاب نشد جنگ خارجی بر علیه ایران

بمنظور آزاد سازی نیروها و نهادهای نظامی و امنیتی ایران از چنگ راست افراطی ایران و انجام شدن “اصلاحات سبز” در ایران از جمله وظایف و مسوولیتهای فوری کشورهای 5+1 در مورد ایران و در قبال من است.

البته اگر کشورهای 5+1 ترجیه می دهند که حمله گسترده نظامی به جمهوری اسلامی ایران را تا چند روز پس از برگزاری انتخابات پیش روی مجلس در ایران به تعویق بیاندازند و یک مدت با رژیم ایران لاس بزنند و معاشقه به راه بیاندازند و ارتباطات و تعاملات عمیق ایجاد کنند تا پازلهای تصویر بصری رسوایی رژیم مدعی استکبار ستیزی و سازش ناپذیری جمهوری اسلامی ایران را تکمیل کنند خودشان می دانند و ریسک و عاقبت اقداماتشان با خودشان است و من از برنامه آنها در این زمینه چیزی نمی فهمم و چنانچه آنها چنین برنامه ای داشته باشند هم مسوولیتش با خودشان است و هم محاسباتش باید با خودشان باشد.

و من مسوولیت تاخیر در اعمال فشار بر ایران را نمی پذیرم و من مسوولیت تاخیر در تشدید فشار بر ایران را نمی پذیرم.

البته وقتی که از بیرون به موضوع نگاه می کنم به نظرم می رسد که به کشورهای 5+1 یک پیشنهاد ارایه دهم:

“من ثابت کردم که در مبارزه با حکام مستبد جمهوری اسلامی ایران، جدی هستم. من از لغو تحریمهای ایران حمایت نکردم و هرگز مسوولیت لغو تحریمهای ایران را نپذیرفتم و همواره مسوولیت توافق ژنو را متوجه خود کشورهای 5+1 کردم.

و امروز برای نجات کشورهای 5+1از بن بست، ایده زیر را مطرح می کنم:

من با رفع کامل تحریمها بر ضد ایران و با سرمایه گذاری خارجی در ایران در عین حالی که یک تاریخ دقیق برای حمله گسترده نظامی به ایران تعیین گردد مخالف نیستم.

اما امروز نوبت حمایت جدی کشورهای 5+1 از موضوع حقوق بشر در ایران است. امروز کشورهای 5+1 می توانند ادعا کنند که از بابت توافق ژنو و نادیده انگاشتن موضوع حقوق بشر در ایران دچار وجدان درد شده اند.

اراده کشورهای 5+1 برای حمایت از حقوق بشر در ایران باید توسط قوای نظامی کشورهای 5+1 پشتیبانی شود.

موضوع تحریمها و اعمال و تشدید فشار معطوف به انقلاب در ایران و یا جنگ بر ضد ایران نیز باید به همین سمت و سو بچرخد. (یعنی به سمت و سوی حمایت از جنبش سبز ملت ایران و خواستار نرمش قهرمانانه حکومت ایران در قبال حقوق بشر و جامعه مدنی در ایران شدن).

آنگاه کشورهای 5+1 در مورد موضوع سرکوب جنبش سبز ملت ایران متهمان ردیف اول نخواهند بود و متهمان ردیف اول و مسوولان اصلی سرکوب جنبش سبز ملت ایران حجه الاسلام و المسلمین سید علی خامنه ای (ملقب به آیت الله) و ایادی اش خواهند بود و کشورهای 5+1 متهمان ردیف دوم خواهند بود.”

شاید مردم مظلوم، بی گناه و گرفتار ایران از خیر و مصلحتی که من بعنوان یک ناظر فعال امروز برای ایران در نظر گرفته ام در کوتاه مدت کمی دچار پریشانی و بی ثباتی و درد و مشکلات شوند و حتی از من ناراحت شوند و از من بدشان بیاید، اما من همه آنها را دوست دارم و از اطرافیان نزدیک به خودم می دانم و می شناسم.

همچنین من کوست و کون نوامیس ایرانیان دور از اکبر را به سربازان و نظامیان کشورهای 5+1 پیشکش می کنم.

و ایرانیان دور از اکبر هیچکس نیستند بجز همانهایی که کاندیداهای انتخاباتی در ایران را برای موضع گیری بر علیه جنبش سبز و سبزهای ملت ایران در تنگنا قرار می دهند و عزیزان سبز ملت ما را با تهدید و تحدید مواجه ساخته اند. همانهایی که میر حسین موسوی، زهرا رهنورد، فخر السادات محتشمی پور، مصطفی تاج راده، عیسی سحر خیز، محمد نوری زاد، رجایی، قاسم شعله سعدی، محمد سیف راده، عماد بهاور، حسن اسدی زید آبادی، عبد الله مومنی، فیض الله عرب سرخی، سعید حجاریان، عطا الله مهاجرانی، محمد خاتمی، محمد رضا خاتمی، محمد ابراهیمی، هدی صابر، عزت الله سحابی، هاله سحابی، محمد مختاری، مرتضی کاظمیان، طاها پارسا، علی مزروعی، محسن کدیور، ابوالقاسم فنایی، صادق زیبا کلام، عبد الله رمضان زاده، محمد قوچانی و …. را با تهدید و تحدید مواجه ساخته اند.

یعنی نامهایی را که در سال 2009 از نیروهای همگرا با اکبر بوده اند و اگر اصلا بد هم بوده باشند بخاطر همین همگرایی و همراهی با اکبر در آن مقطع زمانی به خوبهایی مطلق تبدیل شده اند.

و ایرانیان دور از اکبر هیچکس نیستند بجز همانهایی که نامشان از جانب نهادهای حقوق بشری تخصصی دولتی و غیر دولتی غربی در فهرست ناقضان حقوق بشر ثبت شده است.

ایران و ایرانیان به آن اقلیت دور از اکبر اجازه نخواهند داد که ایشان را و ایران را بجای خود برای مجازات و بلا سپر کنند.

من به اعتبار خودم زنده ام. مسوولیت کامل هر گونه کوتاهی کشورهای 5+1 در قبال من با کشورهای 5+1 بوده است و خواهد بود. کشورهای 5+1 به گمان خودشان مرا بعنوان یک مهره سوخته و جاسوس به آتش جهنم ایران پرت کرده بودند. اما من چیزی نشدم بجز یک قاصد یار، سروش حق و هاتف غیب. طبیعی بود که 5+1 عصبانی شود و دست به اقداماتی از قبیل فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت بر علیه من بزند و یا آنکه بازوهای امنیتی ناخود آگاه و نامحسوس خود را برای انجام چنین اقداماتی در عرصه های بین الملل فعال سازد.

 من به وزارت دفاع چین، وزارت دفاع روسیه، وزارت دفاع آمریکا، وزارت دفاع فرانسه، وزارت دفاع انگلیس و وزارت دفاع آلمان پیشنهاد می کنم که برای دفاع از خود و کشورهای مطبوعشان در مقابل اکبر به روشهایی غیر از فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت بیندیشد. من معتقدم که این به نفعشان است و مانع کاهش شدید و سریع شانس ایشان می شود. و منظور من از واژه “این” صرفا کیر و خایه هایم (کیر و خایه های اکبر) نیست که مسوولان کشورهای 5+1 بخواهند برای خوردن به زن و بچه های خویش تعارف کنند تا شانسشان را اضافه کند. بلکه راههای دیگری نیز برای حمایت کشورهای 5+1 از اکبر باقی مانده است که لازم هستند اما هنوز هم طی نشده اند. راههایی معقول و دیپلماتیک. راههایی مانند باز پس گردانده شدن حق و حقوق توسط 5+1 از اکبر غصب شده اکبر به اکبر.

کلیاتی از مطالبات اکبر در این سند برای کشورهای 5+1 تعریف شد.

Reflex to geneva agreement in 24 November 2013

December 14, 2013

Sunday, December 08, 2013

Reflex to geneva agreement in 24 November 2013

 

نیرویی که می تواند بدون شلیک کردن حتی یک فشنگ، برنامه اتمی ایران را تحت کنترل و نظارت خود در آورد یک نیروی معمولی نیست. گروه 5+1 واقعا قدرتمند است. 5+1 در قبال من و در قبال جنبش اجتماعی مورد حمایتم (جنبش سبز ایران) مسوول بوده است و باید پاسخگو باشد.

اینکه من با اینهمه محدودیتها و ضعفهایم باز هم بیشتر از کشورهای 5+1 برای حمایت از جنبش سبز ایران زور زده و به خودم فشار آورده ام و کشورهای 5+1 خیلی نا حق تر و بیشتر از من به سمت انواع توافق و معامله با حاکمیت سیاسی ایران گام برداشته اند نشانه یک فساد بزرگ است

و من بخاطر اعتماد، باور و تعهدم نسبت به

حق و رب العامین

که در دیدگاه من بعنوان

حقیقتهایی که ورژنها و نمونه هایی مقدماتی از خدا و در راه خدا هستند

شناخته شده اند،

در مقابل گسترش آن فساد ایستاده ام و بخاطر همين ايستادگي ناخودآگاهانه و بخاطر همين حس استقلال، آزادي و عدم تعلق به غير خدا، از سوي 5+1 بطرزي دقيق و موذيانه طي يك دهه و نيم اخير مجازات شده ام.

امنیت، حرمت، کرامت، زمان، زندگی، و توسعه کشورهای 5+1 و اتباع آن کشورها باید با سبزهای ایران تقسیم شود.

و هرگونه خسارت و آسیب پذیری و درد و بلا و مرض و تهدید و تحدید و زندان و شکنجه و تبعید و مرگ سبزهای ایران در سال 2009 و از آن سال به بعد باید با کشورهای 5+1 و اتباع آن کشورها تقسیم شود.

و چونکه هنوز چنین نشده است من به برخورداری کشورهای 5+1 از ثبات و امنیت اعتراض دارم و اراده کرده ام که امنیت آن کشورها را به خطر بیندازم و از بین ببرم.

من هنوز دلیلی برای کنسل کردن اراده ام مبنی بر به خطر انداختن و از بین بردن امنیت کشورهای 5+1 پیدا نکرده ام. امیدوارم قبل از مرگم چنین دلیلی را بیابم.

پس به نفع کشورهای 5+1 است که دست از اقدامات تنفر انگیزی همچون فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت بر علیه من بردارند و بدین ترتیب

اجازه بدهند که زندگی من به حالت عادی باز گردد

تا احتمال و ریسک مرگ من کاهش یابد.

چرا که دوران حیات من دوران تعلیق اراده ضد امنیتی ام  بر علیه کشورهای 5+1 بوده است و شاید اصلا در دوران حیاتم شاهد توسعه جامع همه کشورها و تحقق آرمانهایم در کل جهان بواسطه خدمات بی چشمداشت کشورهای  5+1 نیز شدم و جهانی را شاهد شدم که در آن تک تک همه انسانهایش کرامت دارند و هیچیک از کشورهایش مجبور به شرکت در هیچگونه مسابقه تسلیحاتی  با دیگر کشورها نیست.

و اینها همگی برایم از جمله دلایلی کافی خواهند بود برای کنسل کردن اراده ام مبنی به خطر انداختن و از بین بردن امنیت کشورهای 5+1.

اما چنانچه بمیرم دیگر دستم از دنیا کوتاه خواهد شد و دیگر اگر بخواهم نیز نمی توانم آن اراده ضد امنیتی ام بر علیه کشورهای 5+1 را کنسل کنم.

من در نقاشی تئوری هایم، از ایران و عموم ایرانیان بعنوان سپر محافظتی گروگانهای سبز ایران استفاده کرده بودم و از این بابت متاسف و ناراحت بودم و به یک پارادوکس عاطفی دچار گشته بودم. هم سبزهای ایران را از اطرافیان نزدیک به خودم نامیده بودم و هم کل ملت ایران را نیز سبز نامیده بودم.

از اینکه کشورهای 5+1 با توافق ژنو به سمت زیر پا گذاشتن اولتیماتوم من که در 23 دسامبر 2013 مهلت تعیین شده در آن به پایان می رسد

و در آنجا بر لزوم و ضرورت  تعهد صریح، روشن و رسمی 5+1 برای اقدام نظامی جامع و مورد نظر و تحت کنترل من بر علیه ایران

که بر برنامه اتمی ایران نیز متمرکز نیست

تاکید شده گام برداشتند

و در یک اقدام ایثارگرانه، اخلاقی و مسوولانه، بجای ایران و عموم ایرانیان، به سپر محافظتی گروگانهای سبز ایران تبدیل گشتند از کشورهای 5+1 تقدیر و  تشکر می کنم.

سازمان یابی جامع علمی و پژوهشی من،

سازمان یابی جامع فنی و صنعتی من،

سازمان یابی جامع تجاری و بازرگانی من،

سازمان یابی جامع سیاسی و توسعه یافتن و باالفعل شدن قدرت سیاسی من،

معرفی شدن من بواسطه خدمات و یا کالاهایی که حاصل پژوهش و توسعه در سازمان من باشد،

محبوبیت مردمی و مقبولیت اجتماعی من در سراسر جهان

و تنفس، زندگی، عشق و حال، تفریح و خوش گذرانی و عیش و نوش من در فضای جامعه و جهانی که همه کشورها و شهروندانش لااقل به حداقلهای توسعه و آزادی در جهان آرمانی مورد نظر من نزدیک باشند،

از جمله مطالباتی هستند که قبل از پاسخگو شدن کشورهای 5+1 در مورد آن مطالبات، من هیچ دلیلی و هیچ لزومی برای کنسل کردن اراده ام مبنی به خطر انداختن و از بین بردن امنیت کشورهای 5+1 نمی بینم.

اما

من امروز بر هیچیک از موارد فوق الذکر اصرار و یا تاکید ندارم.

حتی از کشورهای 5+1 نمی خواهم که هر کدام بطور جداگانه و همچنین با همدیگر و بطور واحد، گزارشهایی سالانه از وضعیت توسعه در تک تک همه کشورهای جهان تهیه کرده و به سازمان ملل ارایه دهند.

من امروز نه تنها هیچیک از موارد فوق الذکر را از کشورهای 5+1 نمی خواهم، بلکه هیچ چیز از 5+1 نمی خواهم بجز توقف و تعلیق فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت 5+1 بر علیه خودم.

لحنم نیز لحن یک شکارچی شجاع و یا یک پاسخگوی مسوول و قهرمان نیست، چرا که حماقت من نیز حد و مرزهایی دارد. من وقتی در تصورم آنچه که کشورهای 5+1 در یک دهه و نیم اخیر بر سرم آورده اند را مرور می کنم، می ترسم و از احتمال تکرار شدن آن کابوس وحشت می کنم و مجبور می شوم که التماس کنم کشورهای 5+1 دست از فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت من بردارند.

من امروز التماس می کنم که کشورهای 5+1 به فحاشی، ضرب و شتم و دیپورت من ادامه ندهند. چرا که من می خواهم احتمال و ریسک مرگم کاهش یابد تا شاید در طول عمرم دلیلی و فرصتی برای کنسل کردن اراده ضد امنیتی ام بر علیه کشورهای 5+1 پیدا کنم.

خدایا من برای آفرینش که یک کاردستی قشنگ بوده و مسوولیت مدیریت آن با رب العامین است احترام قائلم و حتی آفرینش را ارزشمند و دوست داشتنی می شناسم و نسبت به آفرینش شعف و شیفتگی دارم

و با آنکه بیش از یک دهه و نیم است که توسط کشورهای 5+1 در شرایط غیر قابل پذیرش معلق نگه داشته شده ام اما باز هم

با تو شاد و از تو راضی و متشکرم و به احترام تو و با شور و اشتیاق و اشتهایی جوان به همان حداقلهای قابل دسترسم برای ادامه زندگی چنگ آویخته ام تا ارتباطم با حیات در زمین قطع نشود.

علی اکبر ابراهیمی
یکشنبه 17 آذر 1392
8 دسامبر 2013
تهران

مجمع تشخیص مصلحت ایران،

مجلس ایران،

بیت رهبری ایران و
وزارت امور خارجه ایران موظفند که این متن را به اطلاع دولتهای کشورهای 5+1 برسانند.